II OZ 286/25

POSTANOWIENIE Dnia 11 marca 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Ł. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 grudnia 2024 r., sygn. akt II SA/Łd 897/24 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze ze skargi Ł. S. na uchwałę Rady Miejskiej w Rzgowie z dnia 25 września 2024 r., nr VI/39/2024 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części m. Rzgowa (działki o nr ewid. [...], część działki nr [...] i [...]) postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 grudnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały Rady Miejskiej w Rzgowie z dnia 25 września 2024 r., nr VI/39/2024, w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części m. Rzgowa (działki o nr ewid. [...], część działki nr [...] i [...]). Sąd I instancji, powołując się na treść art. 61 § 1, art. 61 § 2 pkt 3, art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wskazał, że zaskarżona uchwała została podjęta w dniu 25 września 2024 r., a jej § 27 stanowi, że uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego. Publikacja zaskarżonej uchwały miała miejsce 6 listopada 2024 r. (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z 2024 r. poz. 9014) co oznacza, że zaskarżona uchwała weszła w życie. W świetle kategorycznego brzmienia art. 61 § 2 pkt 3 p.p.s.a. i wykluczenia możliwości wstrzymania aktu prawa miejscowego, który wszedł w życie, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. Zażalenie na ww. postanowienie złożył skarżący, podnosząc zarzut naruszenia art. 61 § 2 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP przez jego błędną wykładnię i błędne zastosowanie (w zakresie normy art. 61 § 2 pkt 3 p.p.s.a.) oraz błędne niezastosowanie (w zakresie normy art. 8 ust. 2 Konstytucji RP), a w konsekwencji uznanie, że w myśl literalnej wykładni przepisu ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest możliwe wstrzymanie wykonania aktu prawa miejscowego, który wszedł w życie, podczas gdy Konstytucja RP zezwala Sądom Administracyjnym, Sądom Powszechnym na dokonanie oceny zgodności przepisów ustawy z Konstytucją RP, zaś norma "art. 61 § 2 pkt" p.p.s.a. stoi w sprzeczności z treścią Konstytucji RP oraz celem regulacji jakim jest "wstrzymanie wykonalności aktu". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania – art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaskarżoną w niniejszej sprawie uchwałą z dnia 25 września 2024 r. Rada Miejska w Rzgowie uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla części m. Rzgowa. Zauważyć należy, że uchwała ta weszła w życie już przed dniem wpływu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi (data wpływu: 29 listopada 2024 r.), a zatem i przed dniem wydania zaskarżonego postanowienia. A mianowicie, powyższa uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego z dnia 6 listopada 2024 r. pod pozycją 9014 i zgodnie z § 27 tej uchwały weszła w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym, tj. w dniu 21 listopada 2024 r. Zaskarżona do Sądu I instancji uchwała jest aktem prawa miejscowego. Oznacza to, że Sąd I instancji nie był władny wstrzymać jej wykonania. Zakaz wstrzymania wykonania aktów prawa miejscowego, które weszły w życie wynika wprost z ustawy – art. 61 § 3 p.p.s.a.; dlatego zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. W żadnym razie oceny tej nie podważa wskazywany w zażaleniu art. 8 ust. 2 Konstytucji RP, zgodnie z którym przepisy Konstytucji stosuje się bezpośrednio, chyba że Konstytucja stanowi inaczej. Naczelny Sąd Administracyjny nie dostrzega niekonstytucyjności art. 61 § 3 p.p.s.a., w kontekście tzw. "prawa do sprawiedliwego procesu" (wskazywana przez skarżącego iluzoryczność wstrzymania wykonania przez sąd administracyjny aktu prawa miejscowego z uwagi na nieodległy termin jego wejścia w życie), tym bardziej, że zaskarżona uchwała została podjęta 25 września 2024 r., a skarżący złożył ją za pośrednictwem organu w dniu 24 października 2024 r. Poza tym skarżący, ferując swoje obawy związane z wejściem w życie zaskarżonej uchwały, powinien uwzględnić treść art. 35 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1130). Zgodnie z tym przepisem tereny, których przeznaczenie plan miejscowy zmienia, mogą być wykorzystywane w sposób dotychczasowy do czasu ich zagospodarowania zgodnie z tym planem, chyba że w planie ustalono inny sposób ich tymczasowego zagospodarowania (ust. 1). W ramach wykorzystywania terenów w sposób dotychczasowy dopuszcza się przebudowę lub remont istniejących obiektów budowlanych oraz montaż urządzeń, niepowodujących zmian sposobu ich użytkowania zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (ust. 2). W odniesieniu zaś do normy prawnej wynikającej z ww. przepisu należy wskazać, że z treści zaskarżonej uchwały nie wynika aby lokalny prawodawca ustalił inny sposób tymczasowego zagospodarowania nieruchomości skarżącego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.