II OZ 342/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. K. i K. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 47/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi D. K. i K. P. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 listopada 2023 r., nr 1949/2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została złożona przez K. P. i D. K. skarga na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 listopada 2023 r., Nr 1949/2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Zarządzeniem z dnia 13 listopada 2024 r. doręczonym przy piśmie z dnia 14 listopada 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do skarżącej D. K. do podpisania skargi lub nadesłania skargi własnoręcznie podpisanej – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca otrzymała ww. wezwanie Sądu w dniu 2 grudnia 2024 r., zatem ustawowy termin na dokonanie ww. czynności upływał z dniem 9 grudnia 2024 r. W wyznaczonym terminie skarżąca nie uzupełniła wskazanego braku – podpisania skargi lub nadesłania skargi własnoręcznie podpisanej. Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 47/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., odrzucił skargę D. K.. Sąd wskazał, że wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 2 grudnia 2024 r. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych upłynął zatem w dniu 9 grudnia 2024 r. Jednoznaczna treść zarządzenia wzywającego do usunięcia braków formalnych skargi nie mogła wywołać u skarżącej żadnych wątpliwości co do obowiązku podlegającego wykonaniu. Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania brak nie został uzupełniony – skarga nie została podpisana ani nie nadesłano skargi własnoręcznie podpisanej. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosły D. K. i K. P.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym poza wymogami dla samej skargi z pkt 1 – 3 tego przepisu. Jednym z wymogów pisma procesowego z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Wobec braku podpisu własnoręcznego na skardze wniesionej do sądu Przewodniczący Wydziału stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a. wzywa stronę o jego uzupełnienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma (skargi) bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W odniesieniu do skargi znajduje zastosowanie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wobec powyższego uznać należy, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi na wezwanie sądu w postaci braku podpisu skargi skutkować musiało odrzuceniem skargi przez Sąd pierwszej instancji. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarga nie została własnoręcznie podpisana przez skarżącą. Tym samym Sąd miał podstawy aby skargę D. K. odrzucić gdy 9 grudnia 2024 r. upłynął wyznaczony termin na uzupełnienie tegoż braku. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.