II SA/Bd 1014/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia odrzucić skargę.

Pismem z dnia [...] grudnia 2025 r. S. K. (dalej "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2025 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wskazał, że objęta skargą decyzja jest nieostateczna i skarżący w dniu [...] grudnia 2025 r. wniósł od niej odwołanie, które wraz z aktami sprawy w dniu [...] grudnia 2025 r. zostało przekazane do Ministra Finansów i Gospodarki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm. – dalej "p.p.s.a."), warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w przywołanym wyżej art. 52 § 2 p.p.s.a. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Obowiązek ten wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania. Zasada dwuinstancyjności daje natomiast stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy przez dwa różne organy administrujące. Rangę tej zasady potwierdza art. 78 Konstytucji RP, w myśl którego "każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji". W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił ze skargą na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Wojewoda [...] działał w niniejszej sprawie jako organ pierwszej instancji i stąd też zgodnie z art. 11g ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 311) od decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej w przypadku wydania decyzji przez wojewodę stronie służyło odwołanie do organu wyższego stopnia, którym jest minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa, o czym skarżący został przez Wojewodę pouczony. Z akt sprawy wynika, że skarżący jednocześnie skorzystał z powyższego uprawnienia, jak i zaskarżył decyzję organu I instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. W świetle powyższego należy stwierdzić, że wniesiona skarga była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu, gdyż zaskarżeniu do sądu mogła podlegać tylko decyzja organu drugiej instancji, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Wobec tego skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a.