II SA/Bd 1049/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. M. na uchwałę Rady Miejskiej [...] z dnia [...] października 2024 r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej postanawia odrzucić skargę.

I. M. (dalej jako: "skarżący") reprezentowana przez W. B. wniosła skargę na uchwałę Rady Miejskiej [...] z dnia [...] października 2024 r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 12 grudnia 2024 r. wezwano pełnomocnika skarżącą do wskazania czy należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a. i kim jest spośród tych podmiotów, a jeśli nie należy do tego kręgu – do nadesłania pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że skarżąca działa w sprawie osobiście. Przesyłka sądowa zawierająca powyższe wezwanie nie została odebrana przez W. B.. Placówka pocztowa dwukrotnie bezskutecznie zawiadamiała adresata pism o możliwości odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym (pierwsze awizo z 30 grudnia 2024 r. i awizo powtórne z 8 stycznia 2025 r.), po czym w dniu 16 stycznia 2025 r. zwróciła nieodebraną przesyłkę do Sądu. (por. koperta wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru i stwierdzeniem prawidłowego awizo k. 43 akt sądowych). Przesyłkę tę należało uznać za skutecznie doręczoną w dniu 13 stycznia 2025 r. W związku z niewykazaniem przez W. B., że należy do osób uprawnionych do reprezentowania strony skarżącej, Sąd skierował bezpośrednio do skarżącej wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez wskazanie numeru PESEL. Przesyłka sądowa zawierająca powyższe wezwanie nie została odebrana przez skarżącą. Placówka pocztowa dwukrotnie bezskutecznie zawiadamiała adresata pism o możliwości odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym (pierwsze awizo z 4 kwietnia 2025 r. i awizo powtórne z 14 kwietnia 2025 r.), po czym w dniu 23 kwietnia 2025 r. zwróciła nieodebraną przesyłkę do Sądu. (por. koperta wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru i stwierdzeniem prawidłowego awizo k. 46 akt sądowych). Przesyłkę tę należało uznać za skutecznie doręczoną w dniu 18 kwietnia 2025 r. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca nie uzupełniła wskazanych wyżej braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. W niniejszej sprawie skarżący, wnosząc do Sądu skargę, nie podał w niej numeru PESEL, nie uczynili tego również na wezwanie Przewodniczącego Wydziału. Nieuzupełnienie tego braku formalnego skargi uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu i obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, w świetle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stanowisko to jest zgodne z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r., II GPS 3/22 (dostępna na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), w świetle której "Niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259), wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd". Mając na uwadze, że w przedmiotowej sprawie skarżąca nie odebrała wezwania, wyjaśnić należy, że w świetle art. 73 § 3 powołanej ustawy, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie siedmiu dni od dnia umieszczenia w oddawczej skrzynce pocztowej zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej, pocztowa placówka oddawcza pozostawia powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Stosownie zaś do art. 73 § 4 powołanej ustawy doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu licząc – w myśl § 3 tegoż artykułu – od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Oznacza to, że warunkiem skuteczności doręczenia zastępczego jest uprzednie dwukrotne awizowanie doręczanej przesyłki. Wobec powyższego, wezwania skierowane do skarżącej do uzupełnienia braków skargi należało uznać za skutecznie doręczone w dniu 18 kwietnia 2025 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania przez skarżącą powyższej czynności bezskutecznie upłynął z dniem 25 kwietnia 2025 r. Z akt sprawy wynika, że nie uzupełniła ona braków skargi, co obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.