II SA/Bd 1088/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Joanna Brzezińska Sędziowie: sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek (spr.) sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 13 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego Bydgoszcz-Południe w Bydgoszczy na uchwałę Rady Miejskiej w Solcu Kujawskim z dnia 3 czerwca 2022 r. nr XLVII/350/22 w przedmiocie zmiany uchwały dotyczącej ustalenia wysokości ekwiwalentu pieniężnego dla strażaka ratownika ochotniczej straży pożarnej postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.

Prokurator Rejonowy Bydgoszcz-Południe w Bydgoszczy pismem z dnia 30 września 2022 r. zaskarżył w całości uchwałę Rady Miejskiej w Solcu Kujawskim z dnia 3 czerwca 2022 r. nr XLVII/350/22 w sprawie zmiany uchwały w sprawie ustalenia wysokości ekwiwalentu pieniężnego dla strażaka ratownika Ochotniczej Straży Pożarnej w Solcu Kujawskim uczestniczącego w działaniu ratowniczym, akcji ratowniczej, szkoleniu lub ćwiczeniu (Dz.Urz. Woj. Kuj-Pom z 2022 r. poz. 3058, dalej powoływaną jako "uchwała zmieniająca"), zarzucając jej rażące naruszenie : - art. 7 i art. 94 Konstytucji RP w zw. z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o ochotniczych strażach pożarnych poprzez niewypełnienie zawartej tam delegacji ustawowej w ten sposób, że w § 1 pkt 1 zmieniono treść § 1 pkt 1 uchwały Rady Miejskiej w Solcu Kujawskim z dnia 18 lutego 2022 r. Nr XLI/320/22 w sprawie ustalenia wysokości ekwiwalentu pieniężnego dla strażaka ratownika Ochotniczej Straży Pożarnej w Solcu Kujawskim uczestniczącego w działaniu ratowniczym, akcji ratowniczej, szkoleniu lub ćwiczeniu, w ten sposób, że określono podwyższoną stawkę, używając jednak sformułowania "za każdą rozpoczętą godzinę", nie wskazując – wbrew ustawie – od kiedy ta godzina zaczyna być liczona; - art. 7 i art. 94 Konstytucji RP w zw. z art. 15 ust. 2 u.o.s.p. w zw. z art. 30 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, poprzez przekroczenie delegacji ustawowej w ten sposób, że w zaskarżonej uchwale powierzono jej wykonanie Burmistrzowi Solca Kujawskiego, do czego organ uchwałodawczy nie był uprawniony na podstawie przepisu delegującego, zaś obowiązek wykonywania uchwał rady gminy spoczywa na wójcie na mocy art. 30 ust. 1 u.s.g. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z uwagi na bezzasadność podniesionych zarzutów. Postanowieniem z 18 stycznia 2023r. tutejszy Sąd zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie uznając, że jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku postępowania sądowoadministracyjnego wywołanego skargą Prokuratora Rejonowego Bydgoszcz-Południe w Bydgoszczy na uchwałę Rady Miejskiej w Solcu Kujawskim z dnia 18 lutego 2022 r. Nr XLI/320/22 w sprawie ustalenia wysokości ekwiwalentu pieniężnego dla strażaka ratownika Ochotniczej Straży Pożarnej w Solcu Kujawskim uczestniczącego w działaniu ratowniczym, akcji ratowniczej, szkoleniu lub ćwiczeniu - sprawa zawisła pod sygn. akt II SA/Bd 1060/22. W.w sprawie wyrokiem z 10 stycznia 2023r. stwierdzono nieważność uchwały Rady Miejskiej w Solcu Kujawskim z dnia 18 lutego 2022 r. Nr XLI/320/22. Z uwagi na uprawomocnienie się wyroku tutejszego Sądu z 10 stycznia 2023r. sygn. akt II SA/Bd 1060/22 (po oddaleniu skargi kasacyjnej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 lutego 2025r. – sygn. akt III OSK 1596/23), Sąd postanowieniem z 12 maja 2025r. wydanym w niniejszej sprawie podjął zawieszone postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd umarza postępowanie, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 wskazanego przepisu. Umorzenie postępowania oznacza przerwanie i zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego z powodu zaistnienia w jego toku zdarzeń, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu, albo powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu staje się zbędne, a nawet niedopuszczalne. Skarga w niniejszej sprawie dotyczy uchwały Rady Miejskiej w Solcu Kujawskim z dnia 3 czerwca 2022 r. nr XLVII/350/22 w sprawie zmiany uchwały z dnia 18 lutego 2022 r. Nr XLI/320/22 w sprawie ustalenia wysokości ekwiwalentu pieniężnego dla strażaka ratownika Ochotniczej Straży Pożarnej w Solcu Kujawskim uczestniczącego w działaniu ratowniczym, akcji ratowniczej, szkoleniu lub ćwiczeniu. Przed tutejszym Sądem równolegle toczyło się postępowanie zainicjowane skargą Prokuratora Rejonowego Bydgoszcz-Południe w Bydgoszczy na ww. uchwałę z dnia 18 lutego 2022 r. Nr XLI/320/22, które zakończyło się prawomocnym wyrokiem z 10 stycznia 2023r. sygn. akt II SA/Bd 1060/22 stwierdzającym nieważność ww. uchwały w całości. Stwierdzenie nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy uchyla moc wiążącą aktu ex tunc od chwili jego podjęcia. Oznacza to, że uchwała Rady Miejskiej w Solcu Kujawskim z dnia 18 lutego 2022 r. Nr XLI/320/22 nie nabrała mocy obowiązywania i nie weszła do obrotu prawnego od chwili jej podjęcia. W ocenie Sądu okoliczność ta przesądza o bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego, które dotyczy uchwały zmieniającej podjętej 3 czerwca 2022r. nr XLVII/350/22. Zaznaczyć należy, że w przypadku postępowania wszczętego skargą na akt prawa miejscowego bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego może mieć miejsce m.in. w sytuacji, gdy zakwestionowany akt przestanie obowiązywać (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 29 września 2009 r., sygn. akt II OSK 502/09 – dostępny na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Będąca przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu uchwała nr XLVII/350/22 Rady Miejskiej w Solcu Kujawskim zmieniająca uchwałę w sprawie ustalenia wysokości ekwiwalentu pieniężnego dla strażaka ratownika Ochotniczej Straży Pożarnej w Solcu Kujawskim, jako uchwała zmieniająca, pełni jedynie funkcję wprowadzenia zmian do uchwały pierwotnej, a zatem nie ma ona samodzielnego bytu prawnego. Uchwała tą ustalono wyłącznie nową wysokość ekwiwalentu pieniężnego. Byt prawny aktu prawnego, którego przedmiotem jest wprowadzenie zmian do innego aktu prawnego, zależy od istnienia w systemie prawnym aktu nowelizowanego. Jedyną funkcją aktu nowelizującego jest bowiem modyfikacja treści normatywnej aktu nowelizowanego. Ten skutek prawny aktu nowelizującego realizuje się zaś w chwili wejścia w życie takiego aktu. Jeżeli więc akt nowelizowany utraci moc obowiązującą, nie wejdzie do obrotu prawnego to pozbawione mocy obowiązującej stają się również normy prawne wprowadzone do takiego aktu przez akt nowelizujący. Akt nowelizujący staje się wówczas pozbawiony znaczenia prawnego. Oznacza to w szczególności, że zbędne i bezprzedmiotowe jest dokonywanie kontroli legalności takiego aktu. Nawet bowiem stwierdzenie jego wadliwości nie spowodowałoby skutku w postaci eliminacji zmian, jakie akt ten wprowadził do systemu prawa. Zmiany te zostały już bowiem wyeliminowane w następstwie wcześniejszej utraty mocy obowiązującej aktu nowelizowanego (por. Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 102/10, postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z 24 października 2012 r., sygn. akt II SA/Go 630/12 - dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należało je umorzyć. O powyższym orzeczono w sentencji postanowienia.