II SA/Bd 26/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) 100 (sto) złotych, tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

Pismem z dnia 17 grudnia 2024 r. [...] (dalej w skrócie: "...") wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania. Skarga podpisana została przez Prezesa [...] oraz dwóch Wiceprezesów. Zarządzeniem z dnia 11 marca 2025 r. Sędzia Sprawozdawca wezwał [...] do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie: - odpisu regulaminu [..] z dnia [..] r., - aktualnego dokumentu potwierdzającego wpisanie Stowarzyszenia do ewidencji stowarzyszeń zwykłych – zaświadczenie z ewidencji stowarzyszeń zwykłych, - nadesłanie aktualnej listy zawierającej imiona, nazwiska i adresy wszystkich członków Stowarzyszenia, a także pełnomocnictwa upoważniającego osoby, które podpisały skargę, do reprezentowania Stowarzyszenia w przedmiotowej sprawie - podpisanego przez wszystkich członków Stowarzyszenia, lub skargi podpisanej przez wszystkich członków Stowarzyszenia – pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie o usunięcie braków formalnych skargi wraz z pouczeniem o skutkach jego niewykonania, zostało doręczone Stowarzyszeniu w dniu 26 marca 2025r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych - k. 42). W wyznaczonym terminie Stowarzyszenie nadesłało pismo procesowe, w którym stwierdziło, że reprezentowane jest przez Zarząd, zgodnie z Regulaminem Stowarzyszenia oraz wskazało, że Stowarzyszenie zostało wpisane do ewidencji stowarzyszeń zwykłych pod numerem [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej w skrócie: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Natomiast art. 28 § 1 p.p.s.a. stanowi, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 41a ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 2261), stowarzyszenie zwykłe reprezentuje przedstawiciel reprezentujący stowarzyszenie zwykłe albo zarząd. Podejmowanie przez przedstawiciela reprezentującego stowarzyszenie zwykłe albo zarząd czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu wymaga uprzedniej zgody wszystkich członków stowarzyszenia zwykłego oraz udzielenia przez nich pełnomocnictwa do dokonania tych czynności (art. 41a ust. 2 Prawa o stowarzyszeniach). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jednolicie przyjmuje się, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego stanowi czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu stowarzyszenia zwykłego (tak m. in. w wyroku NSA z dnia 22 lutego 2017 r., II OSK 1445/15, wyroku WSA w Kielcach z dnia 21 września 2017 r., II SA/Ke 380/17, postanowieniu NSA z dnia 30 stycznia 2019 r., II OZ 13/19). Oznacza to, że przedstawiciel (lub zarząd) wskazany w regulaminie może reprezentować stowarzyszenie zwykłe w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jeżeli pozostali członkowie stowarzyszenia upoważnią go do tego w należytej formie prawnej, tj. poprzez udzielenie pełnomocnictwa przez wszystkich członków stowarzyszenia. A zatem w niniejszej sprawie aby osoby, które podpisały skargę (członkowie Zarządu Stowarzyszenia) mogły działać w imieniu Stowarzyszenia, w tym wnieść skargę do Sądu, powinny legitymować się stosownym pełnomocnictwem udzielonym przez wszystkich członków Stowarzyszenia, a także dokumentem, z którego wynika skład osobowy Stowarzyszenia – celem wykazania, że pełnomocnictwo zostało udzielone przez wszystkich członków Stowarzyszenia. Sąd jednocześnie podkreśla, że regulamin jest dokumentem statuującym powstanie stowarzyszenia zwykłego, nie stanowi natomiast źródła upoważnienia do dokonania czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu, jaką jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego (tak również w wyroku NSA z dnia 12 lutego 2018 r., II OSK 1157/17). Ponieważ pomimo prawidłowego wezwania do uzupełniania braków formalnych skargi Stowarzyszenie nie wykonało zarządzenia z 11 marca 2025 r., skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.