II SA/Bd 709/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2025 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia odrzucić skargę.

P. W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2025 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 września 2025 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa) poprzez: 1. podpisanie wniesionej skargi lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza, 2. przedłożenie dokumentu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpis z KRS), 3. wskazanie numeru w Krajowym Rejestrze Sądowym. Jednocześnie wezwano stronę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]złotych w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę sądową zawierającą wezwanie, z uwagi na niemożność jej osobistego doręczenia, złożono w placówce pocztowej w dniu [...] października 2025 r. na okres 14 dni z adnotacją o jej doręczeniu, o czym powiadomiono adresata umieszczając stosowne zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej (awizo). Pomimo upływu 14 dni od dnia pierwszej awizacji przesyłka nie została odebrana, w związku z czym została zwrócona do tutejszego Sądu i dołączona do akt sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem [...] października 2025 r. Strona nie uzupełniła w terminie braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zdolność sądowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w art. 28 i art. 29 p.p.s.a. Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl zaś art. 29 powołanej ustawy, wskazane podmioty mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Zatem strona będąca osobą prawną, wnosząc skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, według stanu prawnego na dzień wniesienia przedmiotowej skargi, obowiązana była dołączyć dokument, z którego będzie wynikało umocowanie do reprezentacji strony ze względu na konieczność zweryfikowania przez Sąd, czy skarga została wniesiona przez uprawnione do tego osoby. Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 p.p.s.a). Jednym z tych wymagań - stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 lit. b p.p.s.a - jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Ponadto, zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub wpis stały. Pismami wszczynającymi postępowanie w sprawie są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata i w tym celu przewodniczący wydziału wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie zaś z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z art. 73 p.p.s.a. wynika, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających (tj. do rąk adresata lub dorosłego domownika), pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (§ 1), a zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4), tj. po upływie 14 dniowego terminu od pierwszego dnia złożenia pisma w placówce pocztowej. Z treści art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w trybie zastępczym uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia - awizo. Od tej daty należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma. Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Z akt sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi wysłano na adres skarżącej podany w skardze. Podwójną awizację przesyłki przeprowadzono prawidłowo, w związku z czym przesyłkę uznano za doręczoną - w trybie art. 73 p.p.s.a. - z dniem [...] października 2025 r. W konsekwencji siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał w dniu [...] października 2025 r. Pomimo upływu terminu strona nie uzupełniła braków. Okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.