II SA/Bd 771/24

II SA/Bd 771/24 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 30 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2024 r. znak: [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość przejętą pod drogę publiczną postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić P. W. ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę 100 (sto) zł tytułem wpisu uiszczonego od skargi

P. W. decyzją z dnia [...] października 2023 r. znak: [...] ustalił odszkodowanie z tytułu utraty na rzecz Gminy [...] (miasto na prawach powiatu) praw do nieruchomości. Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez W. M. - dotychczasowego użytkownika wieczystego nieruchomości - decyzją z [...] lipca 2024 r. znak: [...] Wojewoda [...] uchylił w całości ww. decyzję P. W. z [...] października 2023 r. i orzekł o istocie sprawy na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 in principio kpa. Skargę na powyższą decyzję Wojewody [...] złożył P. W., wnosząc o jej uchylenie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 - dalej w skrócie: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Natomiast zgodnie z art. 50 § 2 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej (lub postanowienia) wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego bądź sądowoadministracyjnego. Jednostka samorządu terytorialnego nie ma w takim postępowaniu legitymacji procesowej strony, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji administracyjnych (zob. uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie I OPS 1/03, podobnie np. w postanowieniach: WSA w Poznaniu z dnia 9 października 2018 r., sygn. akt IV SA/Po 900/18, WSA w Rzeszowie z dnia 8 stycznia 2018 r., sygn. akt II SA/Rz 1392/17, WSA w Krakowie z dnia 15 grudnia 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 1290/16, WSA w Warszawie z dnia 3 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 107/14). Dopuszczenie możliwości złożenia skargi do sądu administracyjnego przez organ I instancji doprowadziłoby do sytuacji, w której stronami postępowania sądowego byłyby dwa organy administracji publicznej orzekające w sprawie. Postępowanie sądowoadministracyjne nie może zaś służyć rozstrzyganiu sporów na tle odmiennych poglądów pomiędzy organami różnych szczebli. W niniejszej sprawie oznacza to, że P. W. - działający w sprawie jako organ I instancji - nie może kwestionować aktu wydanego w tej samej sprawie przez organ wyższego stopnia, tj. Wojewodę [...]. W ustawowej roli organu orzekającego nie ma bowiem miejsca na jego własny interes prawny lub obowiązek, nawet gdy w rzeczywistości decyzja ta (postanowienie) dotyka bezpośrednio lub pośrednio jego praw i obowiązków (zob. postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 6 lipca 2009 r., sygn. akt I SA/Wr 941/09). Dlatego też skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.