II SA/Bk 10/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi K. O. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek.

W piśmie z dnia [...] czerwca 2014 r. K. O. zwróciła się o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 10 kwietnia 2014 r. w sprawie II SA/Bk 10/14. Wskazała, że od 14 stycznia 2014 r. do 6 maja 2014 r. przebywała w delegacji służbowej i nie mogła stawić się na rozprawie i złożyć wniosku o wydanie uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy(, co następuje. Wniosek jako spóźniony podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do treści art. 87 § 1 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W rozpatrywanym przypadku skarżąca wskazała jako przyczynę uchybienia terminu wyjazd w delegację służbową. Z przedłożonego do akt sprawy zaświadczenia o zatrudnieniu wynika, że zagraniczna podróż skarżącej trwała do 7 maja 2014 r. Należy zatem uznać, że tego dnia ustała przyczyna uchybienia przedmiotowego terminu, a swój bieg rozpoczął siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Wniosek taki skarżąca złożyła dopiero 9 czerwca 2014 r. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 88 ww. ustawy procesowej.