II SA/Bk 1927/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący asesor sądowy WSA Marta Joanna Czubkowska (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 stycznia 2026 r. wniosku P. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi P. G. na postanowienie Podlaskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z 28 października 2025 r. nr (...) w przedmiocie zarzutu w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia

Skarżąca – P. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. skargę na postanowienie Podlaskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z 28 października 2025 r. utrzymujące w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w A. z 29 lipca 2025r. nr (...) wydane w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej w oparciu o tytuł wykonawczy z 25 września 2024 r. nr (...). Wymieniony tytuł wykonawczy stanowi podstawę prowadzonej wobec skarżącej egzekucji obowiązku o charakterze niepieniężnym – obowiązku poddania małoletniego dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym przeciwko chorobom wymienionym w tym tytule wykonawczym. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek nie może być uwzględniony. W myśl art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej dotyczącej obowiązku o charakterze niepieniężnym – obowiązku poddania małoletniego dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym. Odnosząc się do przedmiotu zaskarżenia należy zaznaczyć, że ochrona tymczasowa w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu może dotyczyć jedynie takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Przez pojęcie "wykonania" aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. postanowienia NSA z: 16 sierpnia 2011 r., I FZ 142/11, LEX nr 864188 i 26 września 2013 r., II OZ 791/13, Lex 1412495). Stąd też nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Z przymiotu wykonalności, co do zasady, nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne, wyd. PWN, Warszawa 1996, s. 147). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, należy wskazać, że przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest postanowienie organu drugiej instancji wydane w toku postępowania egzekucyjnego, dotyczące zarzutów na to postępowanie. Jest to zatem akt, który nie dokonuje zmian w zakresie praw lub obowiązków skarżącej, w szczególności nie nakłada na skarżącą powinności określonego zachowania się i nie tworzą po jej stronie uprawnień lub obowiązków o charakterze materialnoprawnym, nadających się do egzekucji (wykonania). Postanowienie to zawiera jedynie negatywną ocenę zarzutów zgłoszonych w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Oznacza to, że wniosek o wstrzymanie wykonania w sprawie niniejszej nie może zostać uwzględniony (por. postanowienie NSA z 17 grudnia 2015 r., II FZ 943/15, Lex nr 1988848). Skoro zatem zaskarżone postanowienie ze swej istoty nie podlega wykonaniu, a jego istnienie w obrocie prawnym nie powoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, przez co nie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to należało odmówić wstrzymania jego wykonania. Dodatkowo należało zasygnalizować, że wniosek skarżącej nie zawierał żadnego uzasadnienia. Końcowo podkreślić też trzeba, że na tym etapie postępowania sąd nie bada zasadności skargi, a w związku z tym podnoszone przez skarżącą zarzuty dotyczące zaskarżonego postanowienia, będą podlegały ocenie dopiero w toku merytorycznego rozstrzygania sprawy. Mając powyższe na względzie sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.