II SA/Gl 1455/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 23 września 2025 r. nr SKO.4104.83.2025 w przedmiocie zaopiniowana projektu podziału nieruchomości p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej wpis sądowy od skargi w kwocie 100 (sto) złotych.

Pismem z dnia 23 października 2025 r. Wójt Gminy K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 23 września 2025 r., nr SKO.4104.83.2025 uchylające postanowienie Wójta K. z dnia 14 sierpnia 2025 r., nr [...] w sprawie negatywnego zaopiniowana projektowanego podziału nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej podnosząc, że wnoszącym skargę jest organ administracji publicznej wydający rozstrzygnięcie w pierwszej instancji, który nie ma legitymacji procesowej do zaskarżenia aktu wydanego w toczącym się postępowaniu przez organ drugiej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Zdaniem Sądu zgodzić należy się ze stanowiskiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie, że skarga Wójta Gminy K. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Stosownie bowiem do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. ), zwanej dalej p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, a także organizacja społeczna - w przypadkach określonych w powołanym przepisie. Interes prawny należy rozumieć jako związek między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego wynikających z konkretnej norm prawa materialnego a kwestionowanym w skardze aktem lub czynnością organu administracji. Organ wydający akt w postępowaniu administracyjnym, nawet w przypadku, kiedy jego rozstrzygnięcie zostało uchylone, nie może być jednocześnie stroną tego postępowania, reprezentującą w nim własne interesy. W konsekwencji nie ma on również prawa do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję podjętą w tym postępowaniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2500/10; dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie złożył Wójt Gminy K., który działając jako organ pierwszej instancji wydał w tym postępowaniu administracyjnym postanowienie z dnia 14 sierpnia 2025 r., nr [...]. Wójt Gminy występował tutaj zatem w charakterze organu wyposażonego w kompetencje do władczego rozstrzygnięcia sprawy indywidualnej, nie zaś jako podmiot, którego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy postępowanie. Tym samym nie ma on interesu prawnego w rozumieniu art. 50 p.p.s.a., a to wyłącza go z kręgu podmiotów upoważnionych do zaskarżania do sądu administracyjnego aktu wydanego w toku instancyjnym przez organ odwoławczy. Zauważyć bowiem należy, że dopuszczenie do złożenia skargi przez organ pierwszej instancji doprowadziłoby do sytuacji, w której stronami postępowania sądowego byłyby dwa organy administracji publicznej orzekające w sprawie, a mianowicie: skarżący (organ pierwszej instancji) i autor decyzji odwoławczej (organ drugiej instancji). Postępowanie sądowoadministracyjne może być natomiast uruchomione tylko z inicjatywy podmiotu pozostającego poza systemem organów, których działalność ma podlegać kontroli przez sąd administracyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 grudnia 2011 r., sygn. akt II GSK 2293/11, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na względzie powyższe Sąd postanowił orzec jak w sentencji uznając skargę Wójta Gminy K. za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu uiszczono po myśli art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.