II SA/Gl 544/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Aneta Majowska po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 4 marca 2025 r., nr SKO.IV/424/80/2025 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Pismem nadanym dnia 8 kwietnia 2025 r. A. R. (dalej: Skarżąca), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 4 marca 2025 r., nr SKO.IV/424/80/2025 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 23 kwietnia 2025 r. wezwano Skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez podanie nr Pesel Skarżącej. Wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone Skarżącej w dniu 30 kwietnia 2025 r. (środa). Pismem z dnia 12 maja 2025 r. (data wpływu do Sądu), nadanym w dniu 9 maja 2025 r., Skarżąca uzupełniła swój nr Pesel i zwróciła się o "uwzględnienie wolnych dni w rozliczeniu terminu". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2024 r., poz. 935 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym – art. 58 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z przepisem art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Powinna zatem odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. oraz art. 47 tej ustawy. Z kolei w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Powyższy siedmiodniowy termin jest terminem ustawowym, co oznacza, że Sąd nie jest uprawniony do jego przedłużenia bądź skrócenia. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi stwarza zatem podstawę do jej odrzucenia. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać numer Pesel strony wnoszącej pismo będącej osobą fizyczną. Ponieważ skarga stanowiła pierwsze pismo Skarżącej w niniejszej sprawie, to w jej treści powinien zostać podany jej numer Pesel. Brak numeru Pesel, zgodnie z art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., jako uniemożliwiający nadanie skardze dalszego biegu wywoływał konieczność wezwania do jej uzupełnienia w terminie 7 dni poprzez podanie numeru Pesel Skarżącej. Terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2 (art. 83 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 111 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.) termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, a jeżeli początkiem jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym ono nastąpiło. Z kolei stosownie do art. 83 § 2 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W niniejszej sprawie skarga zawierała braki formalne w postaci braku nr Pesel Skarżącej. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych, zawierające prawidłowe pouczenia o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie, zostało doręczone Skarżącej w dniu 30 kwietnia 2025 r. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku formalnego skargi upływał w dniu 7 maja 2025 r. (środa, nie był dniem wolnym od pracy). Brak formalny skargi został uzupełniony w piśmie Skarżącej nadanym w dniu 9 maja 2025 r. (piątek), zatem z uchybieniem terminu. W rozpatrywanej sprawie dni wolne od pracy przypadały w trakcie biegu terminu, jednakże żaden z tych dni nie był ostatnim dniem terminu, aby można było skorzystać z dyspozycji art. 83 § 2 p.p.s.a. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.