II SA/Go 168/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Rogalski Sędziowie Sędzia WSA Kamila Karwatowicz (spr.) Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 12 sierpnia 2026 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia budynku do stanu zgodnego z prawem I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego Miasto [...] z dnia [...]r., znak: [...], II. zasądza od Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej M. B. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2025 r. znak: [...]Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasto [...] (dalej jako PINB) powołując się na art. 51 ust. 1 pkt. 1 w zawiązku z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm., dalej jako P.b.), nakazał właścicielom lokalu mieszkalnego nr [...] - którymi są M. B. (dalej jako skarżąca), R. B., D. B. - przywrócenie budynku przy [...] do stanu zgodnego z prawem poprzez całkowite zamurowanie otworu okiennego o wymiarach 1,20 m x 1,42 m i otworu drzwiowego (balkonowego) o wymiarach 1,12 m x 2,18 m przynależnych do lokalu mieszkalnego nr [...] w ścianie szczytowej stanowiącej granicę między dz. nr [...] a dz. nr [...]zlokalizowanych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy [...]. W uzasadnieniu decyzji PINB wskazał, że dnia [...] marca 2023 r. do PINB wpłynęło pismo P. S. dotyczące samowoli budowlanej polegającej na wykuciu otworów: drzwiowych i okiennego oraz zamocowaniu w nich drzwi zewnętrznych i okna w ścianie szczytowej (nośnej) budynku przy [...]w mieszkaniu nr [...]. Jak wynikało z jego treści drzwi i okna wychodzą bezpośrednio na jego nieruchomość gruntową do granicy, która bezpośrednio przylega ścianą nośną (tylna) budynku przy [...]. Zdaniem wnioskodawcy samowola budowlana została wykonana ok. 2010 r. w czasie kiedy właścicielem mieszkania była E. P. Następnie P. S. pismem z dnia [...] września 2023 r. złożył do organu wniosek o przeprowadzenie dowodów z: - oświadczenia K. G. - na okoliczność, że drzwi zewnętrzne i okno w ścianie szczytowej (nośnej) budynku przy [...]w mieszkaniu pod nr [...] wykonane zostały w 2002 r.; - oświadczenia B. S. - na okoliczność, że w latach 1958-1979 w ścianie szczytowej (nośnej) budynku przy ul. [...]nie istniały żadne okna ani drzwi. Do powyższych oświadczeń została przedłożona fotografia z archiwum prywatnego B. S. - na okoliczność, że w latach 1958-1979 w ścianie szczytowej (nośnej) budynku przy [...]nie istniały żadne okna ani drzwi. W celu wyjaśnienia kwestii legalności przedmiotowego okna i drzwi PINB skierował zapytania do Archiwum Państwowego w [...]oraz Miejskiego Konserwatora Zabytków dotyczące dokumentacji budynku na dz. nr [...]. Archiwum Państwowe udzieliło informacji z [...].08.2024 r., iż w ich zasobach archiwalnych dokumentacji policji budowalnej (Baupolizei) miasta [...] odszukano jednostkę archiwalną sygn. [...] przyporządkowaną do adresu [...]). Natomiast Miejski Konserwator Zabytków w swojej odpowiedzi datowanej na [...].09.2024 r. znak: [...] wyjaśnił, że nie posiada materiałów dot. dokumentacji i inwentaryzacji budynku przy [...]. Dodatkowo wskazał, że budynek jest chroniony ze względu na ujęcie go w gminnej ewidencji zabytków oraz ze względu na położenie na terenie otoczenia historycznego układu urbanistycznego Miasta [...]wpisanego do rejestru zabytków pod nr [...] - z tego względu roboty budo walne wymagają uzyskania pozwolenia konserwatorskiego w drodze decyzji administracyjnej. W dniu [...] stycznia 2025 r. organ przeprowadził przesłuchanie K. G. w celu ustalenia okoliczności powstałego otworu okiennego i otworu drzwiowego zadano świadkowi następujące pytania i udzielono następujących wyjaśnień. Na pytanie kto zatrudnił świadka do wykonania tarasu polbrukowego przy budynku nr [...] zlokalizowanego przy [...]zleceniodawcą było małżeństwo, które mieszkało w budynku pod nr [...] przy [...] (tam gdzie były wykonywane otwór okienny i drzwiowy). Czy faktycznie istniały już tam wcześniej otwór okienny i otwór drzwiowy świadek wyjaśnił, że były one tylko zaznaczone (wytrasowane) oraz na elewacji ściany widział ślady kucia. Czy świadek posiadał wiedzę na czyje zlecenie były wykonywane otwory i przez kogo udzielił informacji, że nie pamięta i nie posiada wiedzy na ten temat. Po odpowiedzi na powyższe pytanie przez świadka PINB zadał pytanie, czy na elewacji ściany stanowiącej granicę dz. nr [...] a dz. nr [...]wskazywała, że otwory te były odtwarzane lub czy też wykute na nowo. Świadek na to pytanie odpowiedział, że były wykute na nowo. Na jakim etapie zaawansowania były prowadzone roboty polegające na wykuciu otworów wyjaśniono, że w momencie wykonywania tarasu dopiero rozpoczęto prace związane z wykuciem otworów okiennego i drzwiowego. Czy pamięta czy w 2002 r. w ścianie w której zlokalizowane są otwory będące przedmiotem postępowania istniały inne otwory udzielono odpowiedzi, że świadek nie zwrócił uwagi. Skarżąca obecna przy przesłuchaniu zapytała, czy rzeczywiście świadek nie widział innych okien na elewacji ściany w odpowiedzi na to pytanie udzielono informacji, że nie rozglądał się i nie pamięta. Następnie przesłuchano B. S., która wskazała, że w latach 1952-1958 mieszkała pod adresem - [...]na parterze i nie było żadnych okien. W odpowiedzi na zdane pytania świadek wyjaśnił, że w dalszym ciągu potwierdza stwierdzenie, w szczególności że budynek nr [...] nie posiadał żadnych otworów okiennych i drzwiowych wychodzących na podwórko na dz. nr [...]. Świadek nie posiada innej dokumentacji fotograficznej ukazującej w szczególności ścianę zewnętrzną budynku nr [...] z uwagi na to, że w okresie kiedy mieszkała w budynku pod nr [...] wzdłuż tej ściany były zlokalizowane drewniane komórki oraz toalety. Świadek od momentu ustania zamieszkania nie bywał w budynku nr [...]. W trakcie przesłuchiwania świadka przedłożono do wglądu kopię rzutu z dokumentacji udostępnionej przez Archiwum Państwowe w celu określenia czy układ funkcjonalny odpowiadał okresowi w którym świadek mieszkał w budynku nr [...]. Jak wynika z wyjaśnień świadka lokal mieszkalny składał się z 2 pokoi i kuchni. Według wiedzy świadka na ścianie granicznej wewnątrz pomieszczeń były zlokalizowane piece służąc do ich ogrzewania i do gotowania a ściana ta nie posiada żadnych okien. Skarżąca obecna przy przesłuchaniu spytała, od której strony wchodził świadek do budynku nr [...]. W odpowiedzi świadek wyjaśnił, że wejście o budynku było od ulicy i nie było możliwości wejścia do budynku od strony podwórza z uwagi na to, że istniał tam ogród (sad). Następnie organ zapytał czy od strony aktualnie znajdującego się parku były inne zabudowania. Według informacji udzielonej przez świadka nie pamięta może i były. Dnia [...] stycznia 2025 r. organ przeprowadził oględziny, w świetle których lokal mieszkalny nr [...] znajduje się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym dwukondygnacyjnym wykonanym w technologii murowanej przykrytym dachem dwuspadowym. Wejście główne do budynku jest usytuowane w ścianie bocznej budynku wychodzące na teren usypany szutrem stanowiący drogę pomiędzy budynkiem nr [...] a budynkiem nr [...] przy [...]. Wejście do budynku jak i do lokalu mieszkalnego nr [...] zostało udostępnione przez skarżącą. Lokal mieszkalny nr [...] znajduje się na parterze budynku a wejście do niego jest zlokalizowane na tej samej ścianie co drewniana klatka schodowa prowadząca na piętro. W lokalu mieszkalnym nr [...] skierowano się do pomieszczenia sypialni, które jest zlokalizowane na wprost wejścia głównego. Stwierdzono, że w pomieszczeniu tym w ścianie zewnętrznej stanowiącej granicę pomiędzy dz. nr [...] a dz. nr [...]wykonano okno o wymiarach 1,20x1,42 m. Wymiar 1,20 m jest to szerokość okna mierząca od ściany do ściany natomiast wymiar 1,42 m jest to pomiar mierzony od parapetu do górnej krawędzi obudowy rolety zewnętrznej. Okno to jest wykonane z PVC jako jednoskrzydłowe. Pod oknem znajduje się parapet wewnętrzny, który według oświadczenia skarżącej jest wykonany z drewna a pod parapetem zlokalizowany jest grzejnik c. o. W trakcie oględzin w tym pomieszczeniu nie stwierdzono żadnych śladów przemurowań. PINB również nie stwierdził żadnych wykwitów pleśni wokół otworu okiennego. Wokół okna jak i na ścianach tego pomieszczenia w trakcie oględzin jest przyklejona tapeta. Następnie stwierdzono, że otwór drzwiowy w ścianie zewnętrznej budynku jest usytuowany w korytarzu mieszkania nr [...]. Otwór ten jest wypełniony drzwiami balkonowymi jednoskrzydłowymi z materiału PVC podzielony na dwie części (część większa stanowiąca górę drzwi balkonowych, część dolna jest mniejszą częścią drzwi balkonowych. W toku czynności dokonano pomiaru wysokości i szerokości z którego wynika, że szerokość tego otworu wynosi 1,12 m (od ściany do ściany która jest wyłożona boazerią drewnianą) natomiast wysokość wynosi 2,18 m (od połogi do górnej krawędzi obudowy rolety zewnętrznej). W trakcie oględzin PINB stwierdził, że nie ma możliwości wyjścia przez okno oraz drzwi balkonowe z uwagi na to, że mur znajdujący się na dz. nr [...] zlokalizowany jest bezpośrednio przed oknami. W trakcie czynności skarżąca oświadczyła, że na ścianie zewnętrznej stanowiącej granicę nieruchomości nr [...] nie istniały żadne kominy, do których podłączone były piece. Jedyne kominy jakie są w lokalu mieszkalnym nr 1 znajdują się w pomieszczeniu łazienki, pokoju oraz sypialni. Prezydent Miasta [...]pismem z [...] marca 2025 r. poinformował, że dz. nr [...]w obr. [...] przy [...]znajduje się na terenie, dla którego obowiązuje plan oraz zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Śródmieścia i miasta [...] uchwalony uchwałą nr LXIV/792/10 Rady Miasta [...]z dnia [...] marca 2010 r. (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr 49, poz. 702 ze zm.). Zgodnie z tym planem dz. nr [...]znajduje się na terenie oznaczonym symbolem [...]- na którym podstawowym przeznaczeniem jest zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna, zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna z usługami, których łączna powierzchnia całkowita funkcji usługowych nie przekroczy 100% powierzchni całkowitej funkcji mieszkaniowych wraz z przynależnym zagospodarowaniem terenu dla której dopuszcza się przeznaczenie zamienne: UU - tereny zabudowy usługowej handlu i usług. Następnie organ w dniu [...] października 2025 r. przesłuchał, w związku z wnioskiem P. S., R. S. w celu ustalenia faktycznych okoliczności powstałego otworu okiennego i otworu drzwiowego. Świadek podał, że w chwili podjęcia się przez świadka zlecenia dokonania pomiaru i wyceny montażu dwóch okien w tym jednego balkonowego wyjaśnił, że w jego ocenie rozpoczęto prace związane z wykuciem dwóch otworów jednego z przeznaczeniem na montaż okna a drugiego z przeznaczeniem na montaż drzwi balkonowych. Jak zaobserwował świadek prace te objęły w szczególności montaż dwóch nadproży. Z tego co świadek pamięta prawdopodobnie były to nadproża betonowe. Otwory pod okno i drzwi balkonowe z tego co pamięta znajdowały się w pokoju mieszkalnym (otwór pod okno) oraz w korytarzyku według słów świadka "przedłużeniu holu" (otwór pod drzwi balkonowe). Według pamięci świadka prace te w zaobserwowanym w momencie nie doprowadziły do powstania pełnych tworów okiennych a jedynie były pracami przygotowawczymi. Jak wyjaśnił świadek w momencie jego wizyty był rok 2001 - nie jest pewny dokładnej daty z uwagi na znaczny upływ czasu. W momencie jego wizyty zakres jego czynności obejmował sugestie dotyczące docelowego wykonania otworów, w tym ich wymiarów, sposobu montażu tzn. czy mają być montowane na elewacji budynku czy głębiej ściany z uwagi na brak wiedzy dokładnie z jakiego materiału budowlanego wykonana jest ściana. Świadkowi okazano zdjęcie (wydruk kolorowy) pochodzące z materiałów z czynności PINB, obrazujące aktualny stan faktyczny ściany z otworem oraz drzwiami balkonowymi. Zdjęcie to przedstawia istniejący mur przysłaniający otwory okienny i balkonowy. Na tym zdjęciu świadek zaznaczył według niego przybliżone miejsce, gdzie w trakcie jego wizyty wykonano nadproża dla tych otworów. Świadek jednocześnie wyjaśnił, że w trakcie jego wizyty rzeczony mur nie istniał jak również nie było otaczającej go roślinności. Z tego względu zaznaczone przez niego miejsca są orientacyjne. Zdjęcie to wraz z naniesieniami dołączono do protokołu z przesłuchania. Świadek wyjaśnił, że jego bezpośrednim zleceniodawcą był A. P. Według jego wyjaśnień nie ma on wiedzy czy prace przygotowawcze w obrębie otworów okiennych zlecił jakiejś firmie czy podjął je sam. Jedynie co może powiedzieć w tym temacie to, że podczas jego wizyty nie były prowadzone roboty budowlane (nie widział żadnych robotników). M. B. zadała świadkowi pytanie czy jest pewien, że w trakcie jego wizyty nie było żadnych otworów okiennego i balkonowego oraz czy świadek pytał zleceniodawcy czy dysponuje odpowiednim pozwoleniem na ich wykonanie. W odpowiedzi świadek wyjaśnił, że jest pewien, że w momencie jego wizyty otworów tych jeszcze nie było natomiast osadzone były wcześniej wspomniane już nadproża. Nie miał on wiedzy czy inwestor dysponował pozwoleniem na budowę lub pozwoleniem konserwatorskim, ponieważ zgodnie z P.b. wykonawca takiej wiedzy nie musi, działa wyłącznie na zlecenie inwestora, który to ponosi odpowiedzialność za przeprowadzone roboty budowlane. W uzasadnieniu decyzji PINB wyjaśnił, że roboty budowlane, w wyniku których powstały przedmiotowe otwory okienne należy traktować jako roboty budowlane o charakterze przebudowy. Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 7a P. b. przez przebudowę należy bowiem rozumieć wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji. Ustawodawca jednak nie doprecyzował, co należy rozumieć przez zmianę parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu. W wyroku z dnia 4 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 493/09 NSA, stosując zasady wykładni językowej, odwołał się do reguł znaczeniowych języka polskiego, wskazując, że parametr to wielkość charakteryzująca materiał lub element z punktu widzenia jego przydatności. Zatem parametrem użytkowym i technicznym będą wszelkie wielkości, wyrażane w jednostkach miary czy też wagi elementów użytkowych, takich jak dach, okna, schody, oraz technicznych, takich jak ciężar konstrukcji czy odporność przeciwpożarowa, które występują w przypadku danego obiektu budowlanego. Dlatego też organ uznał, że wykonane w istniejącym obiekcie przedmiotowych otworów okiennych wyczerpuje tę definicję. Zgodnie z art. 28 ust. 1 P.b. roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Z kolei zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 1 P.b. pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na remoncie istniejących obiektów budowlanych. Przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych, niż użyto w stanie pierwotnym (art. 3 pkt 8 P.b.). Takimi robotami jest np. wymiana okien. Nie jest natomiast remontem likwidacja bądź tworzenie otworów okiennych. Tego rodzaju roboty stanowią bowiem przebudowę w rozumieniu art. 3 pkt 7a P. b. i nie zostały wymienione w art. 29 P. b. jako zwolnione z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Ustalenia dokonane przez organy nadzoru budowlanego w zakresie okresu tj. ok. 2002 r. w jakim przedmiotowe otwory okienne zostały wykonane w dużej mierze opierały się w tym zakresie na zeznaniach świadków, które PINB uznał za wiarygodne i niebudzące wątpliwości i zdaniem organu brak jakichkolwiek podstaw by podważać wiarygodność uzyskanych przez organ zeznań świadka i wspomnianych pisemnych oświadczeń. Skoro roboty budowlane zostały wykonane bez wymaganego pozwolenia na budowę, to organ wdrożył procedurę "naprawczą", w oparciu o przepisy art. 50-51 P.b. Zastosowanie znajdował art. 51 ust. 7 P.b., zgodnie z którym przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1. w zw. z art. 51 ust. 7 P.b. Organ wyjaśnił, że art. 51 ust. 1 pkt 1 P.b. dotyczy robót budowlanych, których nie można zalegalizować, np.: gdy okaże się, że nastąpiło takie naruszenie prawa, którego nie można usunąć. Wówczas organ wydaje decyzję o rozbiórce obiektu budowlanego lub jego części albo o doprowadzeniu go do stanu poprzedniego. Taki stan faktyczny zaistniał w rozpoznawanej sprawie. Organy administracji budowlanej ustaliły, że sporne otwory zostały wykonany w drodze samowoli budowlanej niezgodnie z obowiązującymi przepisami. Fakt ich wykonania w drodze samowoli budowlanej był jednak tylko jedną z przesłanek przemawiających za wydaniem decyzji nakazującej doprowadzenie przedmiotowego budynku do stanu poprzedniego. Kolejną, równie istotną, przesłanką jest naruszenie przepisów techniczno - budowlanych. Przy ustaleniu ram czasowych, w których sporne okna powstały, biorąc pod uwagę stan prawny obowiązujący od 1928 r. do dziś (w różnym brzmieniu, jednak zakazywał wykonywania okien na ścianach budynków usytuowanych na granicy z działką sąsiednią bądź w odległości mniejszej niż 4 m od niej), do stwierdzenia, że okna zostały wykonane bezprawnie nie jest konieczne ustalenie dokładnej daty jego wykonania. Stan prawny obowiązujący od 1928 r. nie pozwala na wykonywanie otworów okiennych w ścianach budynków zlokalizowanych w granicy z działką sąsiednią lub w odległości mniejszej niż 4 m od tej granicy. Dla oceny realizacji powyższych wymogów bez znaczenia pozostaje całkowita odległość ściany budynku, w którym wykonano okna od działki sąsiedniej. Przepisy bowiem określają wymogi w zakresie odległości odnosząc ją do granicy z działką sąsiednią. Zgodnie z art. 196 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 lutego 1928 r. o prawie budowlanym i zabudowaniu osiedli, jak również z § 80 ust. 2 pkt 3 zarządzenia Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 29 czerwca 1966 r. oraz § 12 rozporządzenia z dnia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w ścianie budynku, która znajdowała się w granicy z działką sąsiednią lub w odległości mniejszej niż 4 m od niej, nie można było wykonywać m.in. otworów okiennych. Również w obecnie obowiązującym rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych ustawodawca wskazał, że nie jest możliwe istnienie ściany w granicy z działką sąsiednią lub w odległości mniejszej niż 4 m od niej, w której to ścianie wykonane zostały otwory okienne. Zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż 4 m. - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy. Wykonanie otworów w ścianie zewnętrznej budynku mieszkalnego wielorodzinnego w roku 2002 stanowiło zatem przebudowę przegrody zewnętrznej tego budynku, objętą obowiązkiem uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, której współwłaściciele lokalu mieszkalnego nr 1 nie uzyskali (art. 50 ust. 1 pkt 1 P.b.). W takiej sytuacji organ nadzoru budowlanego jest obowiązany do nakazania inwestorom likwidacji tych otworów w związku z tym, że z uwagi na odległość ściany, w której wykonano te otwory, od granicy z działką sąsiednią, ich zachowanie naruszałoby normy zawarte w § 12 powołanego ostatnio rozporządzenia (art. 50 ust. 1 pkt 4 P.b.). PINB wyjaśnił, że realizacja samowolnych robót budowlanych w świetle prawa budowlanego nie podlega przedawnieniu i w razie powzięcia ustaleń o wykonaniu robót z naruszeniem prawa organ nadzoru budowlanego, niezależnie od daty ich wykonania, jest obowiązany do podjęcia stosownych działań administracyjnych przewidzianych P.b. Kolejnym punktem wyjścia do rozważań w niniejszej sprawie jest okoliczność usytuowania przedmiotowego budynku w granicy z działką nr [...]. Zgodnie z treścią przepisu § 12 ust. 1 w/w rozporządzenia budynek na działce budowanej należy sytuować od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż: 1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy; 2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy. Z tego wniosek, że zawarty w § 12 rozporządzenia zakaz sytuowania budynków zwróconych ścianą z otworami okiennymi w kierunku granicy działki sąsiedniej nie wynika tylko i wyłącznie z bezpieczeństwa przeciwpożarowego. Zakaz ten gwarantuje ochronę interesów osób trzecich - prawo do prywatności, na co wskazuje art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego. Przepis § 12 ust. 1 rozporządzenia jest jasny i precyzyjny, zatem należy go stosować bez względu na zaistniałe w danej sprawie indywidualne okoliczności faktyczne ograniczające oddziaływanie budynku. Skoro zatem przepis § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia zakazuje umieszczania otworów okiennych w ścianach znajdujących się w odległości mniejszej niż 4 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną, to bez znaczenia jest, jaki rodzaj okna zostanie umieszczony w zaprojektowanym otworze okiennym. Dotyczy to również okien z materiałów niepalnych, czy trudno zapalnych. PINB wyjaśnił, że choć aktualni współwłaściciele lokalu mieszkalnego [...] nie są inwestorami wykonanego otworu okiennego i otworu drzwiowego (balkonowego), które jak wykazało postępowanie na okres wykonywania tych otworów t.j. 2002 r. był Pan P. to nakazane czynności powinny obciążać inwestora, który ma jednocześnie prawo do nieruchomości na cele budowlane, a jak wynika z wypisu ewidencji jedynymi osobami które mogą posiadać prawo do dysponowania częścią wspólną nieruchomości na cele budowlane są M. B., R. B., D. B. Na skutek odwołania wniesionego przez skarżącą decyzją z dnia [...] lutego 2026 r., nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako WINB) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. WINB podzielił stanowisko organu I instancji wyrażone w zaskarżonej decyzji o braku możliwości legalizacji omawianych robót budowlanych i w konsekwencji o konieczności wydania w przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcia na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 P.b. Fakt wykonania spornych otworów okiennego i drzwiowego (balkonowego) w warunkach samowoli budowlanej był tylko jedną z przesłanek przemawiających za wydaniem decyzji nakazującej doprowadzenie przedmiotowego budynku do stanu zgodnego z prawem. Kolejną, równie istotną, przesłanką było naruszenie przepisów techniczno-budowlanych. Przy ustaleniu ram czasowych, w których sporne otwory nie istniały, biorąc pod uwagę stan prawny obowiązujący od 1928r. do dziś (w różnym brzmieniu, jednak zakazywał wykonywania okien na ścianach budynków usytuowanych na granicy z działką sąsiednią), do stwierdzenia, że otwory te zostały wykonane bezprawnie nie jest konieczne ustalenie dokładnej daty ich wykonania. PINB prawidłowo ustalił, że ściana, w której zlokalizowane są sporne otwory okienny i drzwiowy zlokalizowana jest bezpośrednio na granicy z działką sąsiednią. Jednocześnie prawidłowo wskazał, że stan prawny obowiązujący od 1928r. nie pozwala na wykonywanie otworów okiennych w ścianach budynków zlokalizowanych w granicy z działką sąsiednią. WINB zwrócił uwagę na § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r., w świetle którego nie jest możliwe umieszczenie otworów okiennych lub drzwiowych w ścianie zlokalizowanej bezpośrednio na granicy działki. W niniejszej sprawie ściana przedmiotowego budynku, w której wykonano sporne otwory okienny i drzwiowy (balkonowy) umiejscowione zostały w granicy z działką sąsiednią. Powyższa regulacja obowiązywała również w przepisach obowiązujących wcześniej, począwszy od rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 lutego 1928r. o prawie budowlanym i zabudowaniu osiedli (Dziennik Ustaw z 1939r. Nr 34 poz. 216 ze zmianami). W konsekwencji WINB wywiódł, że istniejąca sytuacja narusza przepisy techniczno-budowlane począwszy od jej zaistnienia, niezależnie od daty wykonania otworów. Sytuacji takiej nie może natomiast zaakceptować organ nadzoru budowlanego. W ocenie organu odwoławczego, w okolicznościach faktycznych zachodzących w niniejszej sprawie, decyzja nakazowa PINB odpowiada przepisom prawa, a odwołanie oraz zawarte w tym odwołaniu argumenty nie mogły zostać uwzględnione. Odnosząc się do stanowiska odwołującej zawartego w piśmie z dnia [...] grudnia 2025r. i z dnia [...] stycznia 2026 r. negującego ustalenia PINB podjęte na podstawie przesłuchania świadków, organ odwoławczy zauważył, że strona brała udział w tych czynnościach dowodowych, przy czym w toku postępowania organu I instancji nie zgłaszała żądania odnośnie przesłuchania innych świadków. W związku z tym wyjaśnić należy, że zasada z art. 77 § 1 k.p.a. nie zwalniała skarżącej z obowiązku dostarczenia takich materiałów dowodowych, które potwierdzałyby okoliczności dla niej korzystne biorąc pod uwagę kierowane żądania do organów prowadzących postępowanie. Inicjatywa dowodowa nie jest bowiem przypisana tylko organom orzekającym, ale należy też do stron postępowania. Mimo, że to na organach administracji spoczywa obowiązek zbadania wszystkich okoliczności sprawy, to strona ma inicjatywę dowodową - może wskazać kontrdowód, z którego zamierza wyprowadzić korzystne dla siebie skutki prawne. Organ odwoławczy podkreślił, że współpraca strony z organem nie może polegać wyłącznie na kwestionowaniu ustaleń organu bez przedstawienia konkretnych przeciwdowodów. Przy czym zasada prawdy obiektywnej i obowiązek wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, nie oznaczają nieograniczonego obowiązku poszukiwania przez organ materiałów dowodowych mających potwierdzić okoliczności korzystne dla strony skarżącej, czy też wydania rozstrzygnięcia zgodnego z jej żądaniem, jeżeli zgromadzony i wystarczający do wydania rozstrzygnięcia materiał dowodowy, przemawia za przyjęciem okoliczności przeciwnych, a co więcej - strona kwestionująca owe ustalenia, nie dysponuje materiałem dowodowym potwierdzającym jej twierdzenia. Zdaniem WINB w ramach prowadzonego postępowania w niniejszej sprawie PINB wyczerpująco zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy w sprawie, w oparciu o zasady wynikające z art. 7, 77 i 80 k.p.a., a uzasadnienie decyzji organu I instancji odpowiada wymogom art. 107 § 3 k.p.a., gdyż wskazuje na fakty, które organ uznał za udowodnione oraz dowody, na których się oparły. Jednocześnie w sposób wystarczający PINB wyjaśnił podstawę prawną decyzji, a fakt, że strona skarżąca odmienne interpretuje zastosowane w sprawie przepisy prawa oraz dokonane ustalenia faktyczne nie oznacza, że wydane w sprawie rozstrzygnięcie jest wadliwe. Natomiast wynikające z treści odwołania ewentualne racje społeczne związane z wykonaniem robót budowlanych, a także skutki finansowe wykonania decyzji, nie mogą być brane pod uwagę w toku postępowania administracyjnego nie znającego odpowiednika art. 5 Kodeksu cywilnego. Na powyższą decyzję M. B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., domagając się uchylenia decyzji organów obu instancji. Skarżąca podniosła zarzut naruszenia: - art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niewystarczające zebranie materiału dowodowego w szczególności braku skompletowania pełnej dokumentacji archiwalnej budynku oraz niepowołanie się na wiadomość e-mnail z [...] sierpnia 2024 r., w którym przedstawiono zdjęcia z Archiwum Państwowego, z którego wynika, że otwory okienne w ścianie istniały. Organ nie ustalił ile okien przewidywał projekt pierwotny, które z istniejących otworów są oryginalne. W ten sposób stan faktyczny nie rozstał prawidłowo ustalony, opierając swoje ustalania tylko na podstawie zeznań świadków przedstawionych przez P. S. Skarżąca wskazała, iż w postępowaniu odwoławczym wskazała świadka – M. B. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, iż Sąd rozpoznał przedmiotową sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, na podstawie art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). Zgodnie z treścią cyt. art. 119 pkt 2 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym złożył organ, natomiast strony w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia o tym fakcie nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi decyzji ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. a–c p.p.s.a. lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Decyzja zgodna z prawem w myśl art. 151 p.p.s.a. podlega zaś oddaleniu. Przedmiot tak rozumianej kontroli stanowiła w przedmiotowej sprawie decyzja WINB utrzymująca w mocy decyzję PINB nakazującą skarżącej wraz z pozostałymi właścicielami nieruchomości tj. lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy [...], przywrócenie budynku przy [...] do stanu zgodnego z prawem poprzez całkowite zamurowanie otworu okiennego o wymiarach 1,20 m x 1,42 m i otworu drzwiowego (balkonowego) o wymiarach 1,12 m x 2,18 m przynależnych do lokalu mieszkalnego nr [...] w ścianie szczytowej stanowiącej granicę między dz. nr [...]a dz. nr [...]. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 51 ust. 1 pkt 1 i art. 51 ust. 7 ustawy z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tj.: Dz.U. z 2025 r., poz. 418 ze zm.). Zgodnie z art. 50 ust. 1 P.b. w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach. Z kolei w myśl art. 51 ust. 1 P.b. przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji: 1) nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo 2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, albo 3) w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Ponadto, jak stanowi art. 51 ust. 7 przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1. Na gruncie przedmiotowej sprawy organy, w oparciu o zebrany materiał dowodowy, przede wszystkim opierający się na zeznaniach świadków, stwierdził, że otwory (okienny i drzwiowy) zostały wykonane on nowa w ścianie budynku znajdującej się w granicy z działką sąsiednią, najprawdopodobniej ok. 2002 r. przez inwestorów, będących poprzednimi właścicielami nieruchomości. Zdaniem organów w/w roboty budowlane stanowiły przebudowę, która dokonana została bez wymaganego pozwolenia na budowę, stanowiąc samowolę budowlaną. Mając zaś na uwadze, że sporne otwory wykonane zostały z naruszeniem przepisów techniczno-budowlanych tj. § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z 2002 r., według którego budynek ze ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi skierowanymi w stronę granicy działki można sytuować w odległości nie mniejszej niż 4 m od tej granicy, organy uznały, iż w sprawie konieczne jest zastosowanie art. 51 ust. 1 pkt 1 P.b., a dokładna data inwestycji nie ma w sprawie znaczenia z uwagi na to, że taki zakaz o jakim mowa w cyt. § 12 rozporządzenia obowiązywał w prawie nieprzerwanie od 1928 r. Należy stwierdzić, że co do zasady organy prawidłowo interpretowały, że roboty budowlane polegające na wykuciu otworów okiennych lub drzwiowych stanowią przebudowę obiektu budowlanego w rozumieniu art. 3 pkt 7a P.b., gdyż stanowią ingerencję w zewnętrzne przegrody obiektu budowlanego, które w myśl art. 28 i art. 29 P.b. wymaga pozwolenia na budowę. Jednak w ocenie Sądu, w realiach niniejszej sprawy, zaskarżone rozstrzygnięcie uznane zostało za przedwczesne, albowiem analiza materiału dowodowego sprawy pozostawia wątpliwości co do oceny spornej inwestycji. Zdaniem Sądu, organy swojego rozstrzygnięcia dokonały z naruszeniem reguł postępowania dowodowego. Organy w niniejszym postępowania przede wszystkim naruszyły jedną z zasadniczych zasad procedury administracyjnej, wyrażoną w art. 7 k.p.a., tj. zasadę prawdy obiektywnej. Zgodnie z tą zasadą, w toku postępowania organy stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmując wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Rozwinięcie tej zasady przewiduje art. 77 § 1 k.p.a. nakładający na organ administracji publicznej obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Oznacza to niewątpliwie, iż organ administracyjny jest obowiązany z urzędu przeprowadzić dowody służące ustaleniu stanu faktycznego sprawy i podjąć wszelkie kroki niezbędne dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku koniecznego do przekonującego uzasadnienia swojego rozstrzygnięcia. Dopiero na podstawie tak zgromadzonego materiału dowodowego, organ administracji publicznej ocenia czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.), co powinno znaleźć swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu skonstruowanym stosownie do art. 107 § 3 k.p.a. W ocenie Sądu, w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, organy nadzoru budowlanego obu instancji nie sprostały wskazanym obowiązkom, czym naruszyły art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. Zdaniem Sądu za trafne uznać należało podniesione w skardze zarzuty naruszenia przepisów postępowania, skutkujące niewyjaśnieniem istotnych w sprawie okoliczności, albowiem organy nie podjęły wszelkich działań w celu dokładnego wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych dotyczących spornych otworów w budynku, w którym skarżąca jest współwłaścicielem lokalu nr [...]. Zrozumiałym jest przy tym oczywiście, iż wraz z upływem długiego czasu, mając na uwadze historię budynku, mogą zaistnieć trudności w tym zakresie. Jednakże organ nie wyjaśnił, nie odniósł się w pełnym zakresie do poszczególnych dokumentów, danych i informacji, które to informacje posiadł w trakcie postępowania (dotyczy to organu I i II instancji), a które mogły poddawać wpłynąć na modyfikację stanowiska przyjętego przez organy. Koniecznym zatem tutaj było dalsze szczegółowe wyjaśnienie, z odniesieniem się do wskazanych poniżej przez Sąd wątpliwości w zgromadzonym materiale dowodowym. Nie można bowiem zgodzić się co do przesądzenia przez organy, na tym etapie postępowania, przy tak zgromadzonym materiale dowodowym, że z całą pewnością oba otwory w ścianie, o których mowa w sprawie, zostały wykonane w ramach przebudowy, która miała charakter samowoli budowlanej. Być może tylko częściowo przeprowadzone prace polegały na wymianie, nawet choćby jednego okna (wówczas stanowiłoby to w tym zakresie remont, a nie przebudowę). Powyższe mogłoby wpłynąć na zmianę stanu faktycznego skutkującego odmienną oceną prawną i wpływałoby na wynik postępowania, choćby w części. Raz jeszcze należy wskazać, iż zrozumiałym jest dla Sądu, iż po upływie tak długiego czasu mogą zaistnieć trudności dowodowe w zakresie ustalenia konkretnych okoliczności, jednakże stwierdzić należy, iż w tym zakresie działania organów były przynajmniej niepełne. Organy nie wykorzystały wszystkich możliwości w zakresie środków dowodowych, mimo, iż pewne kwestie skarżąca podnosiła. Mianowicie skarżąca, która - co należy także uwzględnić - nie była reprezentowana w postępowaniu administracyjnym przez profesjonalnego pełnomocnika, przede wszystkim w toku postępowania już przed organem I instancji podnosiła, że okna w ścianie istniały już zdecydowanie wcześniej, a w związku ze swoimi twierdzeniami załączyła dokument dotyczący budynku przy [...]pozyskany z Archiwum Państwowego. PINB w toku postępowania również uzyskał w/w dokumenty bezpośrednio z Archiwum Państwowego (k. 14 akt administracyjnych), jednak dokument ten nie został przez organy ani I, ani II instancji poddany jakiejkolwiek analizie i ocenie. Dokument ten został przez organy w zasadzie pominięty, a organy dały w postępowaniu prym dowodom osobowym. W uzasadnieniu do decyzji I i II instancji brak co do tego dokumentu wypowiedzi organów poza informacją, że został załączony do akt administracyjnych. Tymczasem według skarżącej miał on potwierdzać, że budynek posiadał już pierwotnie okna. Co prawda załączone do akt administracyjnych kserokopie dokumentów z Archiwum Państwowego nie są jednoznaczne do odczytania (adnotacje na nich sporządzone są w języku niemieckim i wskazują rok 1890), jednak organy w ogóle nie odniosły się do ich treści, a zdaniem Sądu zasadne byłoby ich dokładne ich przeanalizowanie pod kątem ustalenia okoliczności, które mogą mieć wpływ na ustalenie w sposób rzetelny stanu faktycznego w spornej sprawie. Z kolei w postępowaniu odwoławczym skarżąca, dalej podnosząc kwestię uprzedniego istnienia okien w ścianie budynku, wskazała, że wiedzę na w/w temat posiada mieszkanka spornego budynku – M. B. Zdaniem Sądu zasadnym byłoby przesłuchanie świadków w/w osoby w charakterze świadka, a także ewentualnie innych osób mieszkających w spornej nieruchomości, administratora nieruchomości, ewentualnie jeżeli taka możliwość by zachodziła, także samych inwestorów. W tym zakresie zdaniem Sadu organy nie przeprowadziły wystarczających działań zmierzających do pełnego zgromadzenia materiału dowodowego i na jego bazie ustalenia stanu faktycznego. Koniecznym zatem było dalsze szczegółowe wyjaśnienie tych elementów, z odniesieniem się do wskazanych przez Sąd wątpliwości i niejasności w zgromadzonym materiale dowodowym. W tym miejscu należy przypomnieć, że zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, organy administracji publicznej, prowadzące postępowanie mają obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w taki sposób, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością, a zwłaszcza mają obowiązek dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnej sprawy na podstawie analizy całego materiału dowodowego i swoje stanowisko wyrazić w uzasadnieniu podjętej decyzji. Obowiązek zebrania całego materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym oznacza natomiast, że organ administracji publicznej winien z własnej inicjatywy gromadzić w aktach dowody, które jego zdaniem będą konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy oraz winien gromadzić w aktach sprawy także dowody wskazane lub dostarczone przez strony, jeżeli mają one znaczenie dla sprawy. Obowiązkiem każdego organu administracji jest bowiem wyczerpujące wskazanie okoliczności faktycznych i prawnych, którymi kierował się przy podejmowaniu rozstrzygnięcia, w szczególności uzasadnienie winno zawierać ocenę zebranego w postępowaniu materiału dowodowego, dokonaną przez organ, wykładnię stosowanych przepisów oraz ocenę przyjętego stanu faktycznego w świetle obowiązującego prawa. Nieustalenie przez organy w ramach toczącego się postępowania lub pominięcie w uzasadnieniu decyzji okoliczności faktycznych, mogących mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, może stanowić przesłankę do uznania naruszenia przez organ przepisów o postępowaniu administracyjnym w stopniu wywierającym istotny wpływ na wynik sprawy. Uwzględniając powyższe wskazać należy raz jeszcze, że podstawowym obowiązkiem organów nadzoru budowlanego w prowadzonej sprawie było przeprowadzenie dokładnego postępowania dowodowego celem ustalenia prawidłowego stanu fatycznego sprawy oraz dokonanie wszechstronnej oceny dowodów, w zakresie przeprowadzonych robót budowlanych dotyczących otworów w ścianie w lokalu skarżącej. Organ nie poczynił takich ustaleń w sposób kompletny, na co wskazano powyżej. Przypomnieć należy raz jeszcze, że zakończenie postępowania i przesądzenie o kwestiach, co do których żądanie wnosiła strona musi zostać dokonane przy zagwarantowaniu zebrania pełnego i niebudzącego jakichkolwiek wątpliwości materiału dowodowego w sprawie. Dopiero bowiem tak zgromadzony materiał dowodowy, z odniesieniem się do obowiązujących w analizowanej materii przepisów prawa da asumpt do oceny legalności i prawidłowości wykonania analizowanych prac związanych ze spornymi otworami w ścianie. W tych okolicznościach, wynikających z akt sprawy, Sąd uznał, iż przedwczesne było zastosowanie przez organy art. 51 ust. 1 pkt 1 P.b. Konkludując Sąd doszedł do wniosku, iż brak ustaleń organów dotyczących wskazanych wyżej okoliczności oraz koniecznych w tym zakresie rozważań w uzasadnieniu wydanej decyzji stanowi o naruszeniu przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na treść wydanych w sprawie rozstrzygnięć. Takie postępowanie świadczy również o naruszeniu zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa (art. 8 § k.p.a.) zasady przekonywania (art. 11 k.p.a.). W tej sytuacji, nie przesądzając o ostatecznym wyniku sprawy, wydanie zaskarżonej decyzji uznane zostało przez Sąd za przedwczesne. Mając powyższe na uwadze, Sąd za uzasadnione uznał uchylenie decyzji organu I i II instancji na podstawie art. 145 § 1 lit. a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a. (pkt I sentencji wyroku). W przedmiocie kosztów obejmujących wpis od skargi w kwocie 500 zł Sąd orzekł w pkt II sentencji wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Ponownie rozpoznając sprawę organy będą związane, zgodnie z art. 153 p.p.s.a., oceną prawną i wskazaniami wyrażonymi przez Sąd w niniejszym uzasadnieniu wyroku, a w szczególności zobowiązane będą do uzupełnienia materiału dowodowego w zakresie wskazanym powyżej i dokonania ponownej jego rzetelnej i pełnej analizy oraz oceny, co powinno znaleźć należyte odzwierciedlenie w uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia.