II SA/Go 200/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.K. i A.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B.K. i A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

B.K. i A.K., działający przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z [...] marca 2020 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2020r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] września 2019r. znak [...] w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej. W skardze zawarli wniosek o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji skierowany do Sądu, gdyby organ administracji publicznej nie uczynił tego z urzędu w trybie art. 9 zd. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r., poz. 2044 ze zm.), powoływanej dalej jako "u.g.n." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zaskarżona decyzja została wydana w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej, na podstawie art. 98a ust. 1 i 1a u.g.n. w zw. z art. 146 ust. 1a, art. 148 ust. 1-3 u.g.n. Należy jednak zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 9 u.g.n., organ administracji publicznej, który wydał decyzję ostateczną w sprawach, o których mowa w przepisach działu III ustawy (obejmującego m.in. art. 98a ust. 1 u.g.n.), z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a u.g.n., po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego na tę decyzję jest zobowiązany wydać z urzędu postanowienie o wstrzymaniu jej wykonania. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że organ odwoławczy nie wydał jakiegokolwiek orzeczenia w powołanym wyżej przedmiocie, a skarżący w skardze domagali się wstrzymania zaskarżonej decyzji. W wyżej przedstawionej sytuacji, gdy organ administracyjny nie wykonał obowiązku nałożonego przez art. 9 u.g.n., Sąd uznał, że niezależnie od zakresu wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji i mimo braku jego umotywowania, uzasadnione jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. postanowienia NSA z 28 czerwca 2018 r., I OZ 601/18, z 14 marca 2018 r., I OZ 179/18, z 14 listopada 2014 r., I OZ 1041/13, z 17 września 2014 r., I OSK 2232/14, z 14 listopada 2013 r., I OZ 1041/13, z 8 marca 2012 r., I OZ 133/12, i z 8 października 2008 r., I OZ 770/08). Zaznaczyć przy tym należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powoduje, że również decyzja organu pierwszej instancji nie podlega wykonaniu. Jednocześnie wskazać należy, że wstrzymanie wykonania decyzji jest środkiem ochrony tymczasowej. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji