II SA/Go 412/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu w dniu 16 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku O. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi O. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie obowiązku wykonania prac postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pismem z dnia [...] czerwca 2023 r. O.D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2023 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] stycznia 2023 r., nr [...] orzekającą o ustaleniu obowiązku wykonania przez O.D. prac polegających na odnowieniu halizny na terenie pododdziału 01-d o powierzchni 0,15 ha, na działce leśnej nr ew. [...]. W skardze skarżąca sformułowała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na czas postępowania sądowego. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do uzupełnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez wykazanie okoliczności uzasadniających w/w wniosek, skarżąca w piśmie z dnia [...] września 2023 r. podała, że prace, do których została zobowiązana przez organ, są bardzo kosztowne, dotyczą posadzenia lasu, a ponadto są one trudne do odwrócenia. Wyjaśniła, że koszty wykonania tych prac przewyższają jej możliwości finansowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przy czym znaczna szkoda to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy przy tym pamiętać, że ciężar dowodu spoczywa w tym przypadku na wnioskodawcy, który powinien uprawdopodobnić, że w jego sprawie spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. W orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich uprawdopodobnienie w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Mając na uwadze powyższe Sąd przychylił się do wniosku skarżącej stwierdzając, że w niniejszej sprawie wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody oraz powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżona decyzja nakłada na stronę obowiązek wykonania w wyznaczonym terminie określonych plac leśnych, polegających m.in. na odpowiednim przygotowaniu terenu i nasadzeniu łącznie ponad tysiąca dwustu sadzonek drzew (sosny zwyczajnej – 900 szt., dębu bezszypułkowego – 210 szt. i brzozy brodawkowatej – 100 szt.), oczywiście po uprzednim ich zakupieniu. Sąd uznał, że wykonanie zatem w/w decyzji wiąże się z koniecznością poniesienia przez stronę skarżącą, będącą osobą indywidualna, istotnych nakładów finansowych, wynikających z zakupu już samych sadzonek oraz zapewnienia prawidłowego ich posadzenia. Z kolei potencjalne odwrócenie następstw wykonania zaskarżonej decyzji, wiązałoby się z ogromnym nakładem pracy i kosztów. W tych okolicznościach stwierdzić należało, iż wykonanie takiej decyzji przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy przez Sąd wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącej znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Jednocześnie należy wskazać, że na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania Sąd nie bada zasadności skargi ani legalności zaskarżonego aktu. Orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności ma charakter tymczasowy, co oznacza, że traci ono moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 pkt 1 i 2 p.p.s.a.).