II SA/Go 564/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Sędzia WSA Kamila Karwatowicz Protokolant St. sekr. sądowy Katarzyna Zarychta po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2026 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] na rzecz skarżącej M. M. kwotę 4217 (cztery tysiące dwieście siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Decyzją z dnia [...] marca 2025 r. nr [...] Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] powołując jako podstawę prawną art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 111 z późn. zm., dalej jako o.p.), art. 22 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 7 ust. 2 pkt 1 lit. h, art. 26 ust. 1-2 i 5 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1218 z późn. zm., dalej jako ustawa SENT) oraz § 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 kwietnia 2022 r. w sprawie towarów, których przewóz jest objęty systemem monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 1157 z późn. zm.), nałożył na M. M. karą pieniężną w wysokości 20.000,00 zł za naruszenie polegające na podaniu w zgłoszeniu przewozu SENT[...] danych dotyczących towaru niezgodnych ze stanem faktycznym. Po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez przewoźnika, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] decyzją z dnia [...] lipca 2025 r. nr [...], powołując się na art. 233 § 1 pkt 1 o.p. oraz art. 22 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 7 ust. 2 pkt 1 lit. h oraz art. 26 ust. 1, ust. 2, ust. 4a i ust. 5 ustawy SENT i § 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Finansów z 25 kwietnia 2022 r., decyzję organu I instancji utrzymał w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przytaczając mające w sprawie zastosowanie przepisy ustawy SENT wskazał, że istotą sporu jest zasadność nałożenia na przewoźnika kary pieniężnej w kwocie 20.000 zł z tytułu podania przez przewoźnika w zgłoszeniu SENT[...] danych dot. towaru niezgodnych ze stanem faktycznym, stosownie do art. 7 ust. 2 pkt 1 lit. h ustawy SENT. Dnia [...] maja 2024 r. na byłym drogowym przejściu granicznym w [...] funkcjonariusze [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] przeprowadzili kontrolę towaru przewożonego zestawem ciężarowym o numerach rejestracyjnych [...]. W tym dniu przewoźnik przewoził z Litwy do Niemiec, ww. zestawem ciężarowym odpady o nazwie "non ferous metal scrap", o kodzie systemowym 0005 i kodzie odpadu 191203, o masie brutto 15.324,00 kg oraz odpady w postaci elementów usuniętych ze zużytych urządzeń o kodzie odpadu 160212 i masie brutto 7.695,00 kg. M. M. w imieniu przewoźnika w dniu [...] maja 2024 r. zarejestrował powyższy przewóz w systemie PUESC pod numerem zgłoszenia SENT[...]. W trakcie kontroli funkcjonariusze stwierdzili naruszenie przepisów ustawy o SENT polegające na podaniu w zgłoszeniu danych towaru niezgodnych ze stanem faktycznym co do rodzaju, ilości oraz masy przewożonego towaru. W pozycji "informacja o przewożonych towarach" podano tylko jedną pozycję towaru tj. odpadu o nazwie non ferous metal scrap, o kodzie systemowym 0005 i kodzie odpadu 191203 oraz ilości 15.324,00 kg. W pozycji "informacja o przewożonych towarach" dodatkowo powinien zostać również podany odpad w postaci elementów usuniętych ze zużytych urządzeń, o kodzie odpadu 160212 i ilości 7.695,00 kg. Masa całkowita towarów podlegających zgłoszeniu wyniosła 23.060,00 kg. W złożonych przez przewoźnika wyjaśnieniach z [...] września 2024 r. opisano jak doszło do naruszenia ustawy SENT: (cyt.) W dniu [...]/05/2024 dokonaliśmy zgłoszenia SENT[...] w którym zarejestrowaliśmy w pozycji "informacja o przewożonych towarach" odpad o nazwie Non Ferous Metal Scrap / kod odpadu 191203 / ilość 15324,00 kg. Dodatkowo już po zgłoszeniu dopatrzyliśmy się że w dokumentach CMR i ANEX VII (z w/w towarem i wagą) jest różnica w wadze - weryfikując dokładnie dokumentację okazało się że do przewozu SENT[...] jest dołączony jeszcze jeden dodatkowy ANEX VII który uzupełnia wagę wskazaną na dokumencie CMR. Natychmiast podjęliśmy działania w tej sprawie - pierwszym krokiem był telefon na infolinię SENT w celu wyjaśnienia i uzyskania podpowiedzi co w tej sprawie zrobić: zrobić drugi nowy SENT / stary anulować / czy też dokonać edycji rozpoczętego już przewozu SENT[...] w celu udokumentowania pełnej wagi przewożonego towaru. Otrzymaliśmy informację - konsultant kontaktował się w naszej sprawie z przełożonym - jako że przewóz już się rozpoczął trzeba zrobić dodatkowy zapis w zgłoszeniu o dodatkowej wadze, ponieważ nie ma możliwości zmiany wagi w rozpoczętym już przewozie (brak możliwości edycji) trzeba wszystko dokładnie udokumentować w pozycji "informacje dodatkowe". Tak też zrobiliśmy - w pozycji "informacje dodatkowe" dokonaliśmy wpisu o dodatkowym towarze i dok. ANEX nr. 2 w którym jest towar: Non Ferous Metal Scrap / Kod Odpadu 160212 / Waga: 7659 kg. / oraz podsumowania całej przewożonej wagi ładunku która już wtedy zgadzała się wagą z dokumentu CMR: 23060 kg. Informacje dodatkowe jakie otrzymaliśmy to że w takich przypadkach nie można anulować dokumentu tylko wszelkie uwagi należy skrupulatnie odnotować w pozycji "informacje dodatkowe" tj. każda zmiana (waga, pojazd, granica, data) musi być udokumentowana w formie rzetelnej informacji dla kontrolującego. Poinformowano nas również, że w przypadku gdyby transport był do Polski (gdzie SENT robi odbierający) a my zauważmy jakiekolwiek różnice np. w wadze - mamy to również odnotować w w/w pozycji jako błąd wynikający pomiędzy zgłoszeniem a dokumentami przewozowymi." Po zacytowaniu powyższych wyjaśnień przewoźnika organ wskazał, że zgodnie z art. 7 ustawy SENT, to na przewoźniku, ciążył obowiązek zgłoszenia przed rozpoczęciem przewozu towaru, prawidłowych danych wskazanych w tym przepisie. Podanie danych niezgodnych ze stanem faktycznym, jest sankcjonowane karą wskazaną w ustawie w określonej wysokości. Przy czym nie ma znaczenia czy niedopełnienie obowiązków wynikało z celowego działania, zaniechania czy niedbalstwa. W niniejszej sprawie nie budzi żadnych wątpliwości fakt, że przewoźnik naruszył przepisy ustawy SENT w zakresie podania danych niezgodnych ze stanem faktycznym co do rodzaju, ilości oraz masy przewożonego towaru. W ocenie organu odwoławczego, organ I instancji zasadnie uznał, że zaistniały przesłanki do wymierzenia przewoźnikowi kary pieniężnej na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o SENT, ponieważ przewoźnik ponosi pełną odpowiedzialność za powstałą sytuację. Późniejsze poprawienie, czy też uzupełnianie zgłoszenia nie zwalnia z tej odpowiedzialności, bowiem przepisy ustawy SENT nie przewidują w takiej sytuacji automatycznego wygaśnięcia podstawy do stosowania sankcji. W dalszej kolejności organ odwoławczy przytoczył treść art. 22 ust. 3 ustawy SENT oraz poglądy orzecznictwa odnoszące się do interpretacji zawartych w tym przepisie przesłanek odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej w postaci "ważnego interesu przewoźnika" oraz "interesu publicznego". Mając na uwadze zgromadzone w sprawie dokumenty finansowe organ stwierdził, że sytuacja finansowa przewoźnika jest stabilna. Wykazał on za lata 2021-2023 wysokie przychody, a dochody z prowadzonej działalności gospodarczej w latach 2022-2023 utrzymują się na wysokim poziomie. W 2024 roku sytuacja nie uległa zmianie, nadal osiąga wysokie przychody. Zatem zapłata kary pieniężnej nałożonej w kwocie 20.000 zł nie spowoduje drastycznego pogorszenia sytuacji finansowej firmy w taki sposób, aby prowadziło do wyzbycia się majątku trwałego lub braku środków na bieżącą działalność gospodarczą. Ponadto z analizy częstotliwości przewozów międzynarodowych towarów wrażliwych zaewidencjonowanych na platformie PUESC wynika, że przewoźnik od dnia 1 stycznia 2019 roku do dnia kontroli tj. [...] maja 2024 roku zarejestrował w systemie 1.253 przewozy jako przewoźnik, jako podmiot wysyłający wystąpił 1 raz, natomiast jako odbiorca nie występuje w systemie PUESC. Ponadto, Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] zweryfikował również ilość kontroli w systemie CKD, stwierdzając 658 kontroli, z czego 8 było wynikowych - 6 z nich dotyczyły naruszeń ustawy SENT (w tym dotycząca niniejszego postępowania), a pozostałe 650 kontroli było bezwynikowych. W systemie KARTA2 zarejestrowano 4 postępowania, w tym niniejsze. Natomiast pozostałe postępowania zakończyły się w poniżej podany sposób: postępowanie nr [...] dot. niezgodności danych w zgłoszeniu nałożeniem kary pieniężnej 10.000,00 zł; postępowania nr [...] oraz [...] dot. niewykonania obowiązku aktualizacji danych zgłoszenia, odstąpieniem od nałożenia kary pieniężnej. Z powyższego wynika, że przewoźnik ma duże doświadczenie w przewozach towarów wrażliwych, zna obowiązujące w tym zakresie przepisy i zasadniczo nie popełnia naruszeń. Niemniej jednak odstępowanie od ukarania motywowane m.in. niewielką liczbą nieprawidłowości u danego podmiotu (w skali wszystkich przewozów, w których podmiot uczestniczy) prowadzi do rozmywania odpowiedzialności na gruncie ustawy o SENT, co przy skali krajowej tych przewozów podważałoby osiągnięcie celu tej ustawy. Okoliczności sprawy nie wskazują, aby wystąpiły także inne istotne przesłanki, które dawałyby organom uprawnienie do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej z uwagi na interes publiczny. Organ dokonując analizy "interesu publicznego" nie stwierdził naruszenia zasady proporcjonalności i realizacji wyłącznie celu fiskalnego. Określona przepisami ustawy SENT odpowiedzialność administracyjna za naruszenie obowiązków związanych z drogowym przewozem towarów wrażliwych ma charakter obiektywny, a więc nie jest zależna od winy czy dobrej lub złej woli danego podmiotu. Organ nie znalazł przesłanek do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej, zarówno ze względu na ważny interes przewoźnika, jak i interes publiczny. Niewątpliwie instytucja odstąpienia od kary ma nadzwyczajny charakter i w przypadku kary wymierzanej na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy SENT, należy interpretować ją w sposób ścisły, nie zaś rozszerzający. Ponadto organ wyjaśnił, że zgodnie z ustawą SENT aktualizacje danych w zgłoszeniu nie dotyczą danych odnoszących się do towaru. Jeśli zatem ulegną zmianie jakiekolwiek dane dotyczące towaru, które znalazły się w zgłoszeniu nie ma możliwości ich poprawienia. W takim przypadku są trzy sposoby postępowania. Pierwszy z nich to opisana w art. 8 ust. 3 ustawy SENT aktualizacja zgłoszenia, w której zawiera się informację o odstąpieniu od przewozu towaru, czyli jest to anulowanie pierwotnego zgłoszenia, a następnie utworzenie nowego, poprawnego, zgłoszenie. Można również pozostawić zgłoszenie zawierające nieprawidłowe dane i utworzyć kolejne zgłoszenie, które będzie zawierało prawidłowe dane dot. towaru i posługiwanie się tylko tym nowym zgłoszeniem przewozu. Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy SENT numer referencyjny zgłoszenia utraci ważność po 10 dniach. Takie postępowanie nie będzie miało formalnie żadnych negatywnych konsekwencji oprócz ewentualnych koniecznych wyjaśnień dla organu KAS. Natomiast trzecią alternatywą jest art. 23 ustawy SENT, który dopuszcza możliwość kontynuowania przewozu w oparciu o zgłoszenie SENT zawierające błędne dane dot. towaru, jeśli stwierdzone rozbieżności w stosunku do ilości, masy lub objętości towaru wskazanego w zgłoszeniu wynoszą nie więcej niż 10%. Istotne jest aby poprawne dane, odnoszące się do towaru, zostały zarejestrowane w systemie SENT przed rozpoczęciem przewozu. Na powyższą decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej przewoźnik M. M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., zarzucając naruszenie: 1. art. 30 ust. 4 ustawy SENT - poprzez wszczęcie i prowadzenie postępowania w sytuacji, gdy nie doszło do uszczuplenia podatku od towarów i usług ani akcyzy, co powinno wyłączać możliwość wymierzenia kary, 2. art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy SENT - poprzez jego błędną wykładnię i zastosowanie, podczas gdy zgłoszenie zawierało pełne informacje o przewożonym towarze w polu "informacje dodatkowe", zgodnie z instrukcją uzyskaną na infolinii KAS. 3. art. 22 ust. 3 ustawy SENT - poprzez jego niezastosowanie, mimo że zaistniały przesłanki ważnego interesu przewoźnika i interesu publicznego, co obligowało organ do rozważenia odstąpienia od nałożenia kary. 4. art. 120, art. 121 i art. 122 o.p. - poprzez brak wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego i nieuwzględnienie okoliczności świadczących o dobrej wierze i współpracy skarżącej z organami, 5. art. 187 § 1 i art. 191 o.p. - poprzez nieprzeprowadzenie pełnej oceny materiału dowodowego, w szczególności pominięcie dowodu z rozmowy z konsultantem KAS, 6. art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 2 Konstytucji RP - poprzez nałożenie sankcji rażąco niewspółmiernej do wagi uchybienia, co narusza zasadę proporcjonalności i sprawiedliwości społecznej, 7. art. 7, 8 i 9 k.p.a. - poprzez brak poszanowania zasady zaufania obywatela do organów państwa oraz brak należytej informacji i współdziałania ze stroną postępowania. Podnosząc powyższe skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie, aczkolwiek nie wszystkie jej zarzuty były uzasadnione. Materialnoprawną podstawę wydanych w sprawie decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 tejże ustawy, w przypadku przewozu towaru z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium drugiego państwa członkowskiego albo państwa trzeciego przewoźnik jest obowiązany przesłać do rejestru, przed rozpoczęciem przewozu towaru na terytorium kraju, zgłoszenie i uzyskać numer referencyjny dla tego zgłoszenia. Zgłoszenie, stosownie do art. 7 ust. 2 pkt 1 lit. h ustawy SENT, powinno zawierać m.in. dane dotyczące towaru będącego przedmiotem przewozu, w szczególności rodzaju towaru, pozycji CN, ilości, masy brutto lub objętości towaru. Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy SENT w przypadku stwierdzenia, że towar nie odpowiada co do rodzaju, ilości, masy lub objętości towarowi wskazanemu przez przewoźnika w zgłoszeniu, na przewoźnika nakłada się karę pieniężną w wysokości 20 000 zł. W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości Sądu, iż zgodnie z przytoczonymi w skarżonej decyzji przepisami rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie towarów, których przewóz jest objęty systemem monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi towar przewożony przez skarżącego przewoźnika w dniu [...] maja 2024 r. towar był objęty obowiązkiem monitorowania, a ponieważ chodziło o przemieszczenie towaru z Litwy do Niemiec, przez terytorium Polski, z powrotem do Niemiec, stosownie do powołanego art. 7 ust. 1 ustawy SENT, przewoźnik miał obowiązek dokonać zgłoszenia SENT do rejestru. Obowiązek ten został zrealizowany, gdyż skarżący przewoźnik dokonał w ramach systemu SENT zgłoszenia przewozu, jednak co nie było sporne podał błędne dane towaru w zakresie rodzaju towaru, ilości i masy. W tej sytuacji doszło do naruszenia, o którym stanowi art. 7 ust. 2 pkt 1 lit. h, a w konsekwencji zastosowania w stanie faktycznym rozpatrywanej sprawy przepisu art. 22 ust. 1 pkt 2 tej ustawy. Zarzuty skargi odnoszące się do naruszenia art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy SENT nie były zatem uzasadnione. Kara pieniężna przewidziana w art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy SENT została ustalona w ustawie w wysokości 20 000 zł w sposób sztywny, bez możliwości jej miarkowania, przy czym ustawodawca przewidział możliwość odstąpienia od nałożenia tej kary stanowiąc w art. 22 ust. 3 ustawy SENT, że w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem przewoźnika lub interesem publicznym, na wniosek przewoźnika lub z urzędu, organ może odstąpić od nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 albo ust. 2, z uwzględnieniem art. 26 ust. 3. Posłużenie się przez ustawodawcę w treści art. 22 ust. 3 nieostrymi pojęciami ("ważny interes przewoźnika" i "interes publiczny") wymaga wypełnienia ich treści w konkretnej sprawie przez odwołanie się do całokształtu konkretnych okoliczności. Ponieważ z redakcji ust. 3 art. 22 ustawy SENT wynika, że ważny interes przewoźnika lub interes publiczny ma być rozpatrywany w relacji do danego przypadku, który musi być przy tym uzasadniony, odstąpienie od nałożenia sankcji administracyjnej jest motywowane przypadkiem uzasadnionym jego okolicznościami oraz relacją w jakiej pozostaje do ważnego interesu przewoźnika lub interesu publicznego, a w związku z tym ocena odnośnie do zaktualizowania się przesłanki "przypadku uzasadnionego" (ważnym interesem przewoźnika lub interesem publicznym), nie może pomijać tego koniecznego aspektu, który wiąże się z potrzebą rozpoznawania omawianej przesłanki po pierwsze w relacji do celów ustawy SENT oraz po drugie w relacji do okoliczności stanu faktycznego rozpatrywanej sprawy, a w tym kontekście z potrzebą uwzględniania konsekwencji wynikających z zasady proporcjonalności. Zwłaszcza w tym jej aspekcie, który odnosi się do tzw. przesłanki niezbędności, której źródłem jest art. 2 Konstytucji RP. Zastosowanie zasady proporcjonalności w odniesieniu do sankcji bezwzględnie oznaczonej (administracyjnej kary pieniężnej w określonej wysokości) wymaga więc rozważenia, czy wymierzenie kary pieniężnej w określonej wysokości będzie przydatne i niezbędne do realizacji celów danej regulacji prawnej (por. np. wyroki NSA z 9 maja 2024 r. II GSK 396/21 oraz 27 czerwca 2024 r. II GSK 706/24). Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że skarga trafnie zarzuca naruszenie art. 22 ust. 3 ustawy SENT, a to wobec nieuwzględnienia przez orzekające w sprawie organy wszystkich istotnych okoliczności rozpatrywanego przypadku naruszenia. W ocenie Sądu, przy analizie możliwości odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej z uwzględnieniem interesu publicznego nie można pominąć okoliczności, na które konsekwentnie powoływała się skarżąca, a mianowicie, iż po dokonaniu zgłoszenia SENT[...] przewoźnik zorientował się na podstawie dokumentów, że zaistniał błąd w zakresie zgłoszonego towaru, gdyż nie został zgłoszony odpad o wadze 7659 kg. W tej sytuacji przewoźnik natychmiast podjął działania kontaktując się z infolinią SENT, a następnie stosując się do podanej instrukcji zawarł zapis o dodatkowym towarze w pozycji "informacje dodatkowe", przy czym wszystko to uczynił przed kontrolą przewozu. Mimo obszerności zawartych w uzasadnieniu skarżonej decyzji wywodów odnoszących się do pojęcia ważnego interesu publicznego, organ odwoławczy nie dokonał, w ocenie Sądu, dostatecznej analizy tych konkretnych okoliczności wskazywanych przez stronę jako wskazujących na istnienie przesłanki interesu publicznego w odstąpieniu od nałożenia na przewoźnika kary pieniężnej. Tymczasem potrzeba rozważenia wszystkich swoistego rodzaju "okoliczności łagodzących" nie jest bez znaczenia z punktu widzenia oceny odnośnie do prawidłowości stosowania art. 22 ust. 3 ustawy SENT (por. wyroki NSA z 9 maja 2024 r. II GSK 396/21 oraz 27 czerwca 2024 r. II GSK 706/24). Organy powinny zatem w okolicznościach rozpoznawanej sprawy odnieść do powoływanych przez skarżącego przewoźnika "okoliczności łagodzących" i rozważyć, czy postawa przewoźnika i podjęte przez niego jeszcze przed kontrolą działania nie wskazują na zaistnienie przesłanki "przypadku uzasadnionego" w rozumieniu art. 22 ust. 3 ustawy SENT. Zwrócić przy tym należy uwagę, iż organ odwoławczy z jednej strony wskazał, iż intencją organów kontrolujących prawidłowość stosowania przepisów ustawy SENT nie jest uderzenie w przedsiębiorców legalnie i rzetelnie prowadzących działalność gospodarczą, którzy odprowadzają należne daniny publicznoprawne oraz zgodnie z zasadą proporcjonalności, użycie środków niezbędnych do osiągnięcia konkretnego celu, a jednoczenie organ nie skonfrontował tego z całokształtem okoliczności faktycznych jakie zostały ustalone w sprawie. W tym kontekście za niedostateczną należy też uznać analizę i ocenę prowadzonej przez stronę działalności oraz przestrzegania adresowanych do niej na gruncie ustawy SENT obowiązków w relacji do skali tej działalności (liczby przewozów) oraz dotychczas przeprowadzonych kontroli (ich liczby i wyników). Jak trafnie zwrócono uwagę w skardze ilości przewozów podlagających zgłoszeniu SENT i przeprowadzonych kontroli ilość stwierdzonych naruszeń jest bardzo znikoma, co nie wskazuje na lekkomyślność, czy brak należytej staranności skarżącej przy wykonywaniu obowiązków jako przewoźnika. Reasumując, w ocenie Sądu, prawidłowe były ustalenia organów odnośnie do stwierdzonego naruszenia przez skarżącego przewoźnika przepisów ustawy SENT, natomiast prawidłowe zastosowanie art. 22 ust. 3 ustawy SENT wymaga dodatkowych rozważań, czy z uwagi na powoływane przez skarżącą szczególne okoliczności i postawę przewoźnika, także w kontekście analizy przestrzegania obowiązków nałożonych ustawą SENT obowiązków w relacji do skali działalności, wymierzenie kary pieniężnej w wysokości 20.000 zł w będzie przydatne do osiągnięcia zamierzonych skutków (celów) regulacji ustawy SENT oraz czy zachowana została właściwa dla demokratycznego państwa prawa proporcja między efektem wymierzonej sankcji pieniężnej, a jej dolegliwością (art. 31 ust. 3 Konstytucji RP). W tym stanie sprawy należało uznać, że stwierdzenie przez organ odwoławczy braku podstaw do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej było przedwczesne i nastąpiło z naruszeniem art. 121, art. 122, art. 187 § 1, art. 191 i art. 210 § 4 o.p., a tym samym zachodzi potrzeba ponownego rozpatrzenia sprawy w aspekcie wystąpienia przesłanek "interesu publicznego" jako podstawy zastosowania art. 22 ust. 3 ustawy SENT. W konsekwencji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. Ponownie rozpoznając sprawę organ II instancji, mając na uwadze związanie oceną prawną i wskazaniami wynikającymi z art. 153 p.p.s.a., zobowiązany będzie do ponownej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego (a jeżeli organ uzna za uzasadnione materiał ten uzupełni), odniesienia się szczegółowo do argumentacji podniesionej w treści odwołania, aby właściwie ocenić, czy nałożenie na przewoźnika kary pieniężnej w wysokości 20.000 zł w okolicznościach tej sprawy realizuje cele ustawy SENT, nie naruszając przy tym zasady proporcjonalności, a tym samym, czy nałożenie tej kary leży w interesie publicznym. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.