II SA/Go 618/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S.A. z siedzibą w [...] na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

H. S.A. z siedzibą w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] września 2024 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek. Po otrzymaniu skargi, decyzją z [...] listopada 2024 r., nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] uchylił w całości decyzję z [...] września 2024 r., znak: [...] i umorzył postępowanie w sprawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego w związku z uwzględnieniem skargi w całości i wydaniem decyzji z [...] listopada 2024 r., nr [...]. W piśmie z dnia [...] stycznia 2025 r. organ potwierdził, że od decyzji z [...] listopada 2024 r., nr [...] nie została wniesiona skarga do tutejszego Sądu, a w piśmie z [...] lutego 2025 r. potwierdził, że decyzja ta jest ostateczna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Jednocześnie w myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (tzw. autokontrola). Organ podejmujący rozstrzygnięcie w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. jest związany treścią żądania skargi i uwzględniając skargę koryguje zaskarżone rozstrzygnięcie w kierunku oczekiwanym przez skarżącego. Zatem organ, działając w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. może uczynić tylko to, co wynika ze skargi – jej żądania (por. wyrok NSA z 30 kwietnia 2020 r., I OSK 843/19). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wystąpiły przesłanki z art. 54 § 3 p.p.s.a., albowiem kwestionowana w skardze decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] września 2024 r., znak: [...] została wyeliminowana przez organ z obrotu prawnego i organ umorzył postępowanie w sprawie. Potwierdza to znajdująca się w aktach administracyjnych sprawy decyzja tegoż organu z [...] listopada 2024 r., nr [...], która według oświadczeń organu z [...] stycznia 2025 r. i [...] lutego 2025 r. nie została zaskarżona do Sądu i jest ostateczna. W tej sytuacji Sąd uznał, że zasadnym jest umorzenie postępowania sądowego, gdyż w następstwie wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji dalsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.