II SA/Ke 59/25

II SA/Ke 59/25 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. A. na niewykonanie przez Burmistrza Ćmielowa postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 6 września 2019 r. w sprawie sygn. akt II SAB/Ke 33/19 postanawia: odrzucić skargę.

Postanowieniem z 6 września 2019 r., sygn. akt II SAB/Ke 33/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę J. A. na bezczynność Gminy Ćmielów, Burmistrza Gminy Ćmielów i pracowników w przedmiocie braku odpowiedzi na pisma składane przez skarżącą. Pismem z 18 grudnia 2024 r. skarżąca wniosła skargę na niewykonanie wskazanego wyżej postanowienia z 6 września 2019 r., sygn. akt II SAB/Ke 33/19. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.), dalej zwanej: "p.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powyższej regulacji przede wszystkim więc wynika, że ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia skargi na niewykonanie każdego orzeczenia sądu administracyjnego. Dopuszczalność wniesienia skargi została bowiem ograniczona jedynie do przypadku niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ. Tymczasem w niniejszej sprawie skarga została wniesiona na niewykonanie postanowienia odrzucającego skargę, a nie na wyrok we wskazanym wyżej zakresie. Oznacza to, że skarga jest niedopuszczalna, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.