II SA/Kr 1620/25

Kraków, dnia 30 stycznia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Ł., D. Ł. na uchwałę Rady Miasta Krakowa nr XC/1325/13 z dnia 20 listopada 2013 r. w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "R. " postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zwrócić skarżącym E. Ł. i D. Ł. kwotę 300 (trzysta) zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

Skarżący, których imieniem działa pełnomocnik radca prawny, w piśmie z dnia 19 stycznia 2026 r. (data wpływu do Sądu 26 stycznia 2026 r.), cofnęli skargę z dnia 14 listopada 2025 r. wniesioną w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2024 r., poz. 935), dalej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie, wobec jednoznacznego oświadczenia skarżących o cofnięciu skargi oraz wobec braku merytorycznej przesłanki wymienionej w cytowanym przepisie o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne, Sąd - na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. - orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, postanowiono zwrócić skarżącym kwotę 300 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi, o czym orzeczono jak w pkt II sentencji postanowienia.