II SA/Kr 300/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Niedźwiedź Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel (spr.) Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym skargi K. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 14 stycznia 2025 r, znak: SKO-OŚ-4170-140/24 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.

II SA/Kr 300/25 UZASADNIENIE 13 grudnia 2024 r. K. K. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania – od decyzji Burmistrza Miasta Nowego Targu z 19 sierpnia 2024 r., znak: GK.6236.25.2024, nakładającej na niego obowiązek usunięcia odpadów z działki nr [...] w N. – z następującym uzasadnieniem: "[...] pełnomocnik [...] doświadczył pogorszenia stanu zdrowia w okresie wydania i doręczenia Decyzji, które było na tyle istotne, że nie był on w stanie [...] przedstawić Decyzji Odwołującemu, o której ten dowiedział się 09.12.2024 r. [...]. Pani M. K. od lat cierpi na dolegliwości o charakterze neurologicznym, które okresowo są w stanie spowodować bardzo intensywne szumy w uszach oraz problemy z pamięcią – karta wizyty z dnia 14.10.2024 r. przedstawia opis powyższych objawów, wyraźnie zaznaczając, że [...] zgłaszała problemy z pamięcią, podkreślając przy tym, że nic nie pamięta: karta wizyty z dnia 14.02.2023 r. stwierdza rozpoznanie przemijających napadów niedokrwienia mózgu oraz zespołów pokrewnych (zespół tętnicy kręgowo-podstawnej), badanie elektroencefalograficzne z dnia 17.03.2023 r. stwierdza, że zapis wykazuje zmiany z przewagą w okolicach ciemieniowo potylicznych oraz centralnych [...]. Stanowi to jednocześnie o konieczności odwołania Pani M. K. z roli pełnomocnika [...], co oznacza, że [...] pisma powinny być doręczane drugiego z pełnomocników [...], tj. Panu S. K., który w chwili obecnej jest już jedynym pełnomocnikiem [...]". Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu postanowieniem z 14 stycznia 2025 r., znak: SKO-OŚ-4170-140/24, odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, wskazując przy tym, że siedmiodniowy termin do wniesienia prośby nie został dochowany, bo prośbę nadano dopiero 13 grudnia 2024 r., a tymczasem już 25 października 2024 r. strona dokonała wglądu w akta sprawy i zapoznała się z treścią decyzji oraz została poinformowana o upływie terminu do wniesienia odwołania (notatka służbowa z 25 października 2024 r.), zaś 13 listopada 2024 r. e-mailem wysłano stronie na jej prośbę projekt decyzji w innej sprawie (RIU.6731.1.2024), w treści którego była mowa o decyzji z 19 sierpnia 2024 r. (kserokopia protokołu przyjęcia ustnego wniosku z 28 października 2024 r.). W skardze K. K. wniósł o uchylenie postanowienia i orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania (w tym kosztów zastępstwa procesowego), zarzucając przy tym naruszenie art. 80 k.p.a. przez przyjęcie, że: 1) 25 października 2024 r. zapoznał się z aktami sprawy i został poinformowany o treści decyzji i upływie terminu do wniesienia odwołania, podczas gdy taka ocena notatki służbowej jest sprzeczna z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego z uwagi na fakt wcześniejszego skutecznego (w ocenie Burmistrza) doręczenia decyzji pełnomocnikowi; 2) nie zapoznał się z decyzją dopiero 9 grudnia 2024 r., jak to wskazał w prośbie o przywrócenie terminu, podczas gdy data ta znajduje uzasadnienie w przebiegu czynności procesowych i daje pogodzić się z jego dotychczasowym, nielekceważącym postępowania, zachowaniem; 3) wiedział o wydaniu decyzji z projektu decyzji z innej sprawy, podczas gdy wymagałoby to szczegółowej analizy, której nie można od niego – jako nie-profesjonalisty – wymagać. W uzasadnieniu skargi zaprzeczył temu, że był informowany o sprawie w zakresie wskazanym w notatce służbowej. Nie rozumie, ani tego dlaczego Burmistrz (przekonany o wcześniejszym skutecznym doręczeniu matce skarżącego) miałby go informować, ani tego, dlaczego on sam miałby zaniechać zabezpieczenia swoich interesów na kilkanaście dni przed tym, gdy faktycznie to zrobił i mimo to, że wcześniej wyznaczył dwóch pełnomocników. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sprawa została rozpoznana w trybie postępowania uproszczonego, ponieważ zgodnie z art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.).- dalej jako "p.p.s.a. ", sprawa, w której przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, może być rozpoznana w trybie uproszczonym, tj. na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. W wyniku takiej kontroli postanowienie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Nadto, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga jest nieuzasadniona. Zgodnie z art. 58 Kpa, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (§1). Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2). Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne (§ 3). Dla zastosowania art. 58 k.p.a. powinny być zatem spełnione następujące cztery przesłanki: 1. wniesienie przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu, 2. uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy w uchybieniu terminu, 3. dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, 4. dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony przywracany termin, np. wniesienie odwołania lub zażalenia. W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, że przez uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony należy rozumieć okoliczności, których wystąpienie było niezależne od woli tej strony i uniemożliwiło dokonanie czynności procesowej w terminie. Chodzi zatem o wskazanie przeszkody, której strona nie była w stanie przezwyciężyć nawet przy dochowaniu najwyższej staranności w zakresie prowadzenia swoich spraw, przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Nadto w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że przeszkoda, o której mowa musi mieć charakter nagły. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy należy zaliczyć przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Ponadto ciężar uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniającej brak winy w uchybieniu terminu spoczywa na stronie postępowania, która występuje z prośbą o jego przywrócenie (por. Wyrok NSA z 9.05.2023 r., III OSK 2162/21, LEX nr 3569009.) W niniejszej sprawie, w dniu 15 lipca 2024 r., do protokołu sporządzonego przed organem I instancji skarżący udzielił pełnomocnictwa M. K. oraz S. K., wskazując jednocześnie, że "korespondencja ma być dostarczana do Pani M. K. (mamy) zamieszkałej przy ul. S. , [...]" (k. 39 akt adm.). Jednocześnie we wniosku o przywrócenie terminu wskazał, że M. K. od lat cierpi na dolegliwości o charakterze neurologicznym, które okresowo są w stanie spowodować bardzo intensywne szumy w uszach oraz problemy z pamięcią i na dowód powyższego przedstawił kartę wizyty z dnia 14.02.2023 r. dokumentującej rozpoznanie przemijających napadów niedokrwienia mózgu oraz zespołów pokrewnych (zespół tętnicy kręgowo-podstawnej) oraz badanie elektroencefalograficzne z dnia 17.03.2023 r. stwierdzające, że zapis wykazuje zmiany z przewagą w okolicach ciemieniowo potylicznych oraz centralnych. W tej sytuacji skarżący ustanowił pełnomocnikiem swoją Matkę M. K., nadto wskazał ją (a nie S. K.) jako osobę upoważnioną do odbioru korespondencji, mając pełną świadomość stanu zdrowia M. K. i związanych z nim możliwych niedomagań, utrudniających realizację obowiązków pełnomocnika. W tej sytuacji nie można twierdzić, że skarżący dochował najwyższej staranności w zakresie prowadzenia swoich spraw, oraz, że miała miejsce przeszkoda, której nie był w stanie przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Organ I instancji skutecznie doręczył decyzję tak wskazanemu pełnomocnikowi skarżącego w dniu 26 sierpnia 2024 r. Termin do wniesienia odwołania upływał zatem dniu 9 września 2024 r. W dniu 25 października 2024 r. – co wynika z notatki służbowej sporządzonej przez Kierownika Referatu ds. Gospodarki Komunalnej (k. 63 akt adm.) – skarżący zgłosił się do urzędu i poinformował, że pełnomocnik nie przekazał mu decyzji i poprosił o umożliwienie sporządzenia jej kopii w formie fotografii. Decyzja ta została skarżącemu udostępniona, został też poinformowany, że decyzja jest ostateczna. Nie ma żadenego powodu, aby kwestionować tak sporządzoną notatkę służbową. Skarżący we wniosku wskazał, że o decyzji dowiedział się 9 grudnia 2024 r., ale w żaden sposób nawet nie wytłumaczył w jakich okolicznościach miało to miejsce. Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania został złożony w dniu 13 grudnia 2024 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 2 akt organu II Inst.) przez profesjonalnego pełnomocnika, któremu pełnomocnictwa udzielił skarżący w dniu 11 grudnia 2024 r. W tej sytuacji organ II Instancji prawidłowo odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, skoro wniosek został złożony długo po upływie 7 dni od ustania przyczyny jego uchybienia. Brak winy w uchybieniu terminu również nie został uprawdopodobniony, bo jak już wyżej wskazano, skarżący wybrał swoją Matkę M. K. jako pełnomocnika w sprawie i wskazał ją jako tego z dwóch pełnomocników, któremu ma być doręczana korespondencja, mając pełną świadomość jej stanu zdrowia. Wobec powyższego skarga jako nieuzasadniona została oddalona na zasadzie art. 151 p.p.s.a.