II SA/Kr 401/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Niedźwiedź po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 8 stycznia 2025 r. znak WS-VI.7570.1.77.2024.AS w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość odrzucić skargę.

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga S. L. i A. L. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 8 stycznia 2025 r. znak WS-VI.7570.1.77.2024.AS w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość. Skarga ta została nadana przesyłką pocztową rejestrową dnia 14 lutego 2025 r., data wpływu do tut. Sądu 19 lutego 2025 r. i została zarejestrowana pod sygn. II SA/Kr 275/25. Do tut. Sądu wpłynęła również tożsama skarga A. L. na tę samą decyzję Wojewody Małopolskiego. Skarga ta została nadana przesyłką pocztową rejestrową dnia 2 kwietnia 2025 r. i została zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygnaturą II SA/Kr 401/25. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 roku, poz. 935 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę: 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 5a) jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego; 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie zaistniałą przesłanka, o której mowa w art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. W tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2015, s. 362). Taka sytuacja wystąpiła w rozpoznawanej sprawie. Wniesienie skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym powoduje wszczęcie postępowania, wywołując skutki procesowe i materialnoprawne. Prowadzi to do powstania stanu sprawy w toku, co z kolei stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu i na ten sam akt administracyjny. Taki stan trwa, aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Instytucja "stanu sprawy w toku" oznacza tzw. zawiśnięcie sprawy (lis pendens), polegające na zakazie wszczęcia nowego postępowania pomiędzy tymi samymi stronami i w tej samej sprawie (zob. postanowienie NSA z dnia 13 marca 2024, sygn. akt I GSK 199/24). Mając na uwadze okoliczności wniesienia skargi A. L., jako drugiej skargi tej samej osoby na ten sam akt administracyjny, Sąd na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.