II SA/Kr 653/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi W. S. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 marca 2026 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Kr 22/26 postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne

Wyrokiem z dnia 20 marca 2026 r. (sygn. akt II SAB/Kr 22/26), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po rozpoznaniu skargi W. S. (dalej - "skarżący") na bezczynność Burmistrza Brzeska (dalej "organ") w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, zobowiązał w pkt I organ do wydania aktu lub dokonania czynności w sprawie z wniosku skarżącego z dnia 18 grudnia 2025 r. w odniesieniu do pytań nr 3), 8),10) i 11) oraz uzupełniającego wniosku skarżącego z dnia 21 grudnia 2025 r. w odniesieniu do pytań nr 1), 6) i 7) - w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Z kolei w pkt II orzeczenia stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności w sprawie, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, a także oddalił skargę w pozostałym zakresie (pkt III). Ponadto Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 16 kwietnia 2026 r., skarżący złożył skargę na niewykonanie powyższego wyroku, wnosząc o stwierdzenie, że wyrok ten nie został wykonany w całości oraz o zastosowanie wobec organu środków przewidzianych w art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2026 poz. 143 – dalej p.p.s.a.). W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na jej niedopuszczalność, a to z uwagi na brak uprzedniego wezwania organu przez skarżącego do jego wezwania. W wykonaniu Zarządzenia Starszego Referendarza Sądowego z dnia 25 maja 2026 r. (k.22), pismem z dnia 27 maja 2026 r. (k.23) wezwano skarżącego do wykazania, że przed wniesieniem skargi na niewykonanie wyroku wezwał organ pisemnie do wykonania wyroku zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a w ciągu 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia 28 maja 2026 r., skarżący wskazał, że nie skierował do organu pisemnego wezwania do wykonania wyroku. W związku z tym, że nie jest w stanie wykazać spełnienia tego wymogu formalnego, skarżący oświadczył o cofnięciu wniesionej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. W myśl art. 161 § 1 p.p.s.a. Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę, w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie zaś z treścią art. 60 p.p.s.a. cofnięcie skargi wiąże sąd. Jedynie w sytuacjach, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie skarżący skutecznie cofnął skargę, albowiem czynność nie zmierza do obejścia prawa i w związku, z czym cofnięcie skargi należało uznać za dopuszczalne. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 60 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.