II SA/Łd 377/26

Dnia 25 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na uchwałę Rady Gminy Masłowice z dnia 30 września 2014 roku nr XLIX/218/2014 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy M. dla terenu położonego w sołectwach G. i C. postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. kwotę 200,00 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi w sprawie o sygn. II SA/Łd 377/26, zaksięgowaną w dniu 15 kwietnia 2026 roku, pod pozycją [...]. es

Pismem z dnia 15 kwietnia 2026 r. A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. wniosła skargę na uchwałę Rady Gminy Masłowice z dnia 30 września 2014 r. nr XLIX/218/2014 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Masłowice dla terenu położonego w sołectwach G. i C.. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Masłowice, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniosła o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy podkreślić, iż przed merytorycznym rozstrzygnięciem skargi Sąd zobowiązany jest zbadać przesłanki jej dopuszczalności, w tym wyczerpanie środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej również jako: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Natomiast, stosownie do treści art. 53 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (§1). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę (§ 2). Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 662, dalej również jako: "u.s.g."), zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Jednakże przepisami art. 2 pkt 1 oraz art. 9 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935) znowelizowane zostały przepisy zarówno ustawy o samorządzie gminnym, jak i p.p.s.a. Jednocześnie, na podstawie, art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej, zmiany te dotyczą wyłącznie aktów lub czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie tej ustawy. Zaskarżona uchwała została podjęta w dniu 30 września 2014 r., zatem do oceny prawidłowości jej zaskarżenia w niniejszej sprawie zastosowanie znajdą przepisy u.s.g. oraz p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy nowelizującej, a więc przed 1 czerwca 2017 r. Zgodnie z przywołanym art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r., każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Ze wskazanego przepisu wynika, że wezwanie do usunięcia naruszenia jest obligatoryjnym elementem skuteczności wniesienia skargi na uchwałę organu gminy. Z regulacją tą koresponduje art. 52 § 4 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r.), wedle którego w przypadku aktów innych niż określone w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Ponadto zakres kontroli został przez ustawodawcę ograniczony treścią art. 52 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Z kolei, stosownie do art. 53 § 2 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r.), w przypadku, o którym mowa m.in. w art. 52 § 4 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Zgodnie z poglądem prawnym wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (ONSAiWSA 2007, nr 3, poz. 60), przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi. Pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia prawa i wynosi 30 dni, a liczony jest od dnia doręczenia stronie odpowiedzi organu na wezwanie. Z kolei drugi termin dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia prawa i wynosi 60 dni, zaś liczony jest od dnia wniesienia przez stronę wezwania do organu. Zatem po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg drugi z ww. terminów – sześćdziesięciodniowy. Jeśli natomiast przed jego upływem organ doręczy stronie odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy, liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy podkreślić, że pismem z dnia 29 października 2024 r., które wpłynęło do organu w dniu 31 października 2024 r., strona skarżąca zwróciła się do Rady Gminy Masłowice o usunięcie stanu naruszenia interesu prawnego wnioskodawcy poprzez taką zmianę przepisów uchwały Rady Gminy Masłowice nr XLIX/218/2014 z dnia 30 września 2014 r., która umożliwi wnioskodawcy uzyskanie właściwej koncesji na wydobycie wapieni jurajskich ze złoża G. w obrębie geodezyjnym G. ([...]), gm. M. na działkach nr ewid. [...], [...], [...] i [...]. Organ nie udzielił odpowiedzi na powyższe pismo, zatem, w ocenie Sądu, termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg w dniu 31 października 2024 r. i zakończył w dniu 30 grudnia 2024 r. Tymczasem skarga została wniesiona przez A Spółkę z o.o. z siedzibą w S. dopiero w dniu 15 kwietnia 2026 r. (data nadania w placówce pocztowej), a więc z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, o czym orzekł w pkt 1 postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł w pkt 2 postanowienia na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. aj