II SA/Lu 253/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 30 marca 2023 r., sygn. akt II SAB/Lu 156/22 w przedmiocie bezczynności Wójta Gminy Niemce postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania.

Postanowieniem z 30 marca 2023 r. w sprawie sygn. II SAB/Lu 156/22 tutejszy Sąd odrzucił skargę T. W. na bezczynność Wójta Gminy Niemce w przedmiocie usług opiekuńczych, za podstawę przyjmując art. 58 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm. – p.p.s.a,). Postanowienie to stało się prawomocne 15 kwietnia 2023 r. Pismem z 1 sierpnia 2023 r. skarżąca wniosła o wznowienie postępowania w sprawie sygn. II SAB/Lu 156/22. Postanowieniem z 27 września 2023 r sygn. II SA/Lu 697/23 Sąd umorzył postępowanie ze skargi T. W. o wznowienie postępowania w sprawie sygn. II SAB/Lu 156/22, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Orzeczenie to jest prawomocne od 17 października 2023 r. Pismem z 18 marca 2024 r. T. W. (skarżąca) wniosła skargę o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. II SAB/Lu 156/22. Jako podstawę skargi skarżąca wskazała "patologię Wójta Gminy Niemce" przejawiającą się w braku w aktach umowy zlecenia z osobą fizyczną zatrudnioną przez organy gminy do wykonywania usług opiekuńczych zwykłych i specjalistycznych. Zdaniem skarżącej, osoby do wykonywania usług opiekuńczych zatrudniane były nielegalnie (przestępstwo karne), co od lat było tolerowane przez WSA oraz NSA. W uzupełnieniu skargi pełnomocnik skarżącej wskazała, że podstawę wznowienia stanowi art. 273 § 2 p.p.s.a. Termin do złożenia skargi o wznowienie postępowania skarżąca liczy od dnia doręczenia pełnomocnikowi prawomocnego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 grudnia 2023 r. w sprawie sygn. I OSK 272/23 oddalającego skargę kasacyjną od wyroku w sprawie sygn. II SAB/Lu 55/22. Skarżąca domaga się uchylenia postanowienia z 30 marca 2023 r. sygn. II SAB/Lu 156/22. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie postępowania sądowego jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Stosownie do art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. W stosunku do skarżącej rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego nastąpiło z dniem doręczenia pełnomocnikowi skarżącej odpisu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 grudnia 2023 r., sygn. I OSK 272/23 oddalającego skargę kasacyjną w sprawie sygn. II SAB/Lu 55/22. Sądowi z urzędu wiadome jest, że odpis wyroku NSA sygn. I OSK 272/23 doręczono pełnomocnikowi skarżącej 4 stycznia 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 120 akt sądowych w sprawie sygn. II SAB/Lu 55/22 / I OSK 272/23). Skargę o wznowienie postępowania nadano w placówce pocztowej 20 marca 2024 r. W związku z tym należało przyjąć, że skarga o wznowienie postępowania została wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu trzech miesięcy. Przypomnieć należy, że wznowienie postępowania dopuszczalne jest wyłącznie w sytuacji ziszczenia się jednej z przesłanek wymienionych w artykułach 271-273 p.p.s.a. W podstawie skargi rozpatrywanej w niniejszej sprawie skarżąca wskazała art. 273 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W ocenie skarżącej taką okoliczność stanowi fakt, że w aktach sprawy brak jest umowy zlecenia z osobą fizyczną, którą zatrudniono do wykonywania usług opiekuńczych. Skarżąca nie przedstawiła jednak żadnej argumentacji, która pozwałaby przyjąć, po pierwsze, że taka okoliczność rzeczywiście zaistniała, a skarżąca dowiedziała się o niej po zakończeniu postępowania w sprawie sygn. II SAB/Lu 156/22. Po drugie, że mogłaby mieć rzeczywisty wpływ na wynik tego postępowania. Argumentacja skarżącej stanowi bez wątpienia wyraz niezadowolenia z działań organu. Skarżąca zarzuciła nawet, że organ dopuścił się przestępstwa karnego. Z treści wniesionej skargi, jak również z uzupełniającego pisma pełnomocnika skarżącej, nie sposób jednak wywieźć, jaki podniesione okoliczności miały wpływ na wynik postępowania w sprawie sygn. II SAB/Lu 156/22. Skarżąca nie wykazała również, że okoliczności te nie były jej znane wcześniej i nie mogła powołać się na nie w poprzednim postępowaniu. Podkreślić trzeba, że w postępowaniu wznowieniowym ciężar wykazania istnienia przesłanek z art. 271-273 p.p.s.a. spoczywa w całości na skarżącym. Rolą sądu nie jest poszukiwanie i formułowanie za skarżącego argumentów potwierdzających ziszczenie się przesłanek wznowienia prawomocnie zakończonego postępowania. Zauważyć należy, że w piśmie inicjującym niniejsze postępowanie skarżąca wniosła jednocześnie skargi o wznowienie postępowania w trzech innych sprawach. Sądowi wiadome jest z urzędu, że skarżąca inicjuje szereg postępowań przed organami administracji oraz tutejszym sądem, w tym także postępowań wznowieniowych, charakteryzujących się brakiem merytorycznej argumentacji. Pozwala to przyjąć, że celem skarżącej jest nie tyle osiągnięcie rezultatu w postaci ochrony jej skonkretyzowanego interesu prawnego, co samo inicjowanie postępowań, bądź ich zamierzone przedłużanie. W ocenie sądu, okoliczności niniejszej sprawy wskazują, że z takim działaniem skarżąca wystąpiła również w rozpoznawanej sprawie. W świetle przedstawionych okoliczności sąd stwierdza, że skarżąca nie wykazała istnienia żadnej z ustawowych przesłanek wznowienia postępowania. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 280 p.p.s.a. sąd odrzucił skargę.