II SA/Lu 306/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od opłaty kancelaryjnej za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem w sprawie ze skargi J. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia o sprostowaniu aktu własności ziemi p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy.

Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 27 marca 2018 r. wydanym w niniejszej sprawie przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 8 listopada 2018 r. wniósł o zwolnienie skarżącej od opłaty kancelaryjnej za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem. W związku z tym, że skarżąca w toku niniejszego postępowania zwolniona została z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych a zatem i opłat kancelaryjnych, zbędne stało się ponowne rozstrzyganie w tym zakresie. Dlatego działając na podstawie art. 249a p.p.s.a. umorzono postępowanie o przyznanie skarżącej prawa pomocy. Mając na uwadze wystąpienie przesłanki uzasadniającej umorzenie postępowania o przyznanie prawa pomocy i co się z tym wiąże to, że wniosek o przyznanie prawa pomocy nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu, starszy referendarz sądowy odstąpił od wezwania skarżącej do wypełnienia urzędowego formularza druk PPF. Konieczność umorzenia postępowania o przyznanie prawa pomocy czyni bowiem zbędnym uprawdopodobnienie zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy. Temu zaś służy oświadczenie strony wnoszącej o prawo pomocy złożone na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. uchwałę składu 7 Sędziów NSA z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08 – ONSAiWSA 2008, nr 5, poz. 74). Wobec powyższego postanowiono jak na wstępie.