II SA/Lu 394/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Gapski po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. i A. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] kwietnia 2026 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 23 kwietnia 2026 r. A. P. i A. P. (dalej jako: skarżący) złożyli skargę na decyzję Wojewody z dnia 16 kwietnia 2026 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Od powyższej decyzji wydanej w I instancji przez Wojewodę złożyli również odwołanie do Ministra Finansów i Gospodarki. Wojewoda poinformował strony, że od jego decyzji z dnia 16 kwietnia 2026 r. przysługuje odwołanie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W.. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że zgodnie z obowiązującymi przepisami przekazał akta sprawy wraz z odwołaniem skarżących do organu wyższego stopnia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu ze względu na to, że objęta nim decyzja nie może być przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego. Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Wojewody z dnia 16 kwietnia 2026 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Orzeczenie to zostało wydane przez organ I instancji. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej jako p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl § 2 powyższego przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Od wydanej w sprawie decyzji Wojewody przysługiwało odwołanie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W.. Z akt sprawy wynika, że skarżący skorzystali z prawa do wniesienia odwołania. Dopiero decyzja wydana przez organ wyższego stopnia może być zaskarżona do właściwego sądu administracyjnego. Złożenie skargi na decyzję wydaną przez organ I instancji jest natomiast niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzucił skargę.