II SA/Lu 521/24

17 lipca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Anna Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 262/24 postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania.

Wyrokiem z 6 czerwca 2024 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 262/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę S. S. (dalej: skarżący) na decyzję Wojewody Lubelskiego z 12 lutego 2024 r., znak: GN-Ch.7536.7.2023.KS w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Skarżący wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie mu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Odpis sentencji i uzasadnienia wyroku został wysłany skarżącemu w dniu 5 lipca 2024 r. Pismem z 8 lipca 2024 r. skarżący zażądał wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 262/24. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Z treści art. 270 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) wynika, że można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Oznacza to, że prawomocność orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (wyroku lub postanowienia) jest warunkiem dopuszczalności wznowienia postępowania w tej sprawie. Skarga S. S. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygnaturze II SA/Lu 262/24 została złożona w dniu 8 lipca 2024 r. (k. 3), podczas gdy kończący postępowanie w kwestionowanej sprawie wyrok z 6 czerwca 2024 r. jest nieprawomocny. Skoro odpis sentencji i uzasadnienia wyroku został wysłany skarżącemu w dniu 5 lipca 2024 r., to termin do wniesienia skargi kasacyjnej od tego wyroku jeszcze nie upłynął (art. 177 § 1 p.p.s.a.). Skarga o wznowienie postępowania, które nie zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, jest niedopuszczalna w świetle art. 270 p.p.s.a., co powoduje jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., stosowanego odpowiednio z mocy art. 276 p.p.s.a. Z tych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia.