II SA/Op 236/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 27 marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących postępowania egzekucyjnego w sprawie opłaty parkingowej postanawia: odrzucić skargę.

H. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 27 marca 2014 r., nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza Głuchołaz z dnia 29 stycznia 2014 r., nr [...], w przedmiocie uznania za bezzasadne zarzutów zobowiązanego dotyczących prowadzenia postępowania egzekucyjnego w sprawie opłaty parkingowej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...], wystawionego w dniu 13 grudnia 2013 r. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 15 maja 2014 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania dla skarżącego przesłane zostały na adres wskazany w skardze: ul. [...]. Przesyłka została odebrana osobiście przez skarżącego w dniu 23 maja 2014 r., co dokumentuje zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru (k. 12 akt sądowych). Skarżący nie odpowiedział na wezwania Sądu, tj. nie podpisał skargi, w aktach sprawy brak jest także dowodu uiszczenia wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie wskazać trzeba, że przed merytorycznym rozpoznaniem skargi Sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Odnośnie braków formalnych skargi podać należy, że w myśl art. 46 § 1 pkt 4 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna zawierać podpis strony. W sytuacji, gdy skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wymogów formalnych, zgodnie z przepisem art. 49 § 1 P.p.s.a., wzywa się do ich uzupełnienia. W niniejszej sprawie, na podstawie zarządzeń z dnia 15 maja 2014 r., skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, wymaganych przez podane przepisy P.p.s.a., warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi, jako pisma procesowego, jest również - stosownie do treści art. 230 P.p.s.a. - uiszczenie od niej wpisu. Podstawę określającą wysokość należnego w niniejszej sprawie wpisu od skargi stanowi § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193, z późn. zm.). Zgodnie z przywołanym przepisem, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym - 100 zł. Niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi skutkuje wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz do opłacenia wpisu w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i stanowiącym samodzielną podstawę prawną, w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Skarżący został zobowiązany do uzupełnienia braku formalnego skargi, tj. do podpisania skargi, a także do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwania zostały skierowane na podany w skardze adres skarżącego i doręczone mu w dniu 23 maja 2014 r. Siedmiodniowy termin wyznaczony skarżącemu do wykonania wezwań Sądu rozpoczął zatem bieg w dniu 24 maja 2014 r. i zakończył się w dniu 30 maja 2014 r. (piątek). Skoro we wskazanym przez Sąd terminie nie doszło do uzupełnienia braku formalnego skargi, to z tej przyczyny skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Z kolei nieuiszczenie przez skarżącego wpisu od skargi stanowiło kolejną podstawę odrzucenia skargi, stosownie do ww. przepisu art. 220 § 3 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy postanowiono, jak w sentencji.