II SA/Rz 1003/23

11 września 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu 11 września 2023 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym skargi SG na czynność Starosty Powiatu [...] w przedmiocie włączenia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu technicznego - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę; II. zwrócić SG kwotę 200 zł /słownie: dwustu złotych/, tytułem wpisu uiszczonego od odrzuconej skargi

Zarządzeniem z 12 lipca 2023 r. wezwano Skarżącą do uzupełnienia braków skargi poprzez wskazanie przedmiotu zaskarżenia oraz oznaczenie organu, którego skarga dotyczy. W piśmie z 18 lipca 2023 r. Skarżąca podała, że przedmiotem skargi jest operat techniczny – opinia dla Sądu Rejonowego w [...] z 17 sierpnia 2016 r., sporządzona w sprawie rozgraniczenia nieruchomości, wpisany do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego [...]sierpnia 2016 r. pod nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.) – dalej: "Ppsa", jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego albo skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn, wówczas podlega ona odrzuceniu. Jej rozpoznanie rodziłoby bowiem nieważność postępowania (art. 183 § 2 pkt 1 Ppsa). W myśl art. 184 Konstytucji RP, Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, że kognicja sądów administracyjnych została wyznaczona przepisami ustaw i aby sąd mógł rozpoznać merytorycznie skargę na zaskarżony akt (lub bezczynność), akt ten musi posiadać określone cechy, pozwalające na zakwalifikowanie go do katalogu aktów podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W obowiązującym systemie prawa istnieje bowiem domniemanie właściwości sądów powszechnych (art. 177 Konstytucji RP). Co nie mniej istotne, sąd rozpoznając sprawę nie jest związany jedynie zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 Ppsa). Jest natomiast związany wskazanym przez stronę skarżącą przedmiotem zaskarżenia. Stosownie do treści art. 3 § 2 Ppsa, kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty w nim określone. Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 Ppsa) oraz na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że określony przez Skarżącą przedmiot zaskarżenia nie podlega kognicji sądu administracyjnego, co w konsekwencji obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Ze skargi wynika, że przedmiotem zaskarżenia Skarżąca uczyniła operat techniczny, przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego [...] sierpnia 2016 r. pod nr [...]. W ocenie Sądu, czynność organu administracji publicznej polegająca na włączeniu (przyjęciu) do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu technicznego – nie mieści się w katalogu form działania administracji zaskarżalnych do sądu administracyjnego, a w szczególności nie jest ona czynnością określoną w art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa (tj. czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa). Analiza zaskarżonej w przedmiotowej sprawie czynności prowadzi natomiast do wniosku, że w jej następstwie odnośny operat staje się jednym z materiałów zasobu i w istocie do tego sprowadzają się skutki takiej czynności. Nie można przy tym zidentyfikować żadnego uprawnienia lub obowiązku, z którym pozostawałaby ona w związku i to takim związku, który można byłoby opisać jako kształtowanie, określenie granic bądź sposobu czy też możliwości wykonywania. Jednocześnie wymaga zaznaczenia, że od tego, czy taki lub inny dokument stał się jednym z materiałów zasobu, prawo własności w żaden sposób nie zależy. Czynność przyjęcia operatu technicznego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z punktu widzenia prawa własności ani sposobu jego wykonywania nie ma jakiegokolwiek konstytutywnego znaczenia; niczego też w tym zakresie autorytatywnie nie przesądza. Czynność ta nie zamyka, ani w żaden sposób nie ogranicza także właścicielowi prawnych możliwości dochodzenia ustalenia zasięgu przysługującego mu prawa własności, w tym granic przedmiotowej nieruchomości (zob. postanowienie WSA w Krakowie z 22 czerwca 2023 r. III SA/Kr 699/23; dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Zwrócić należy również uwagę, że Naczelny Sąd Administracyjny odnosząc się do klasyfikacji tego rodzaju czynności, jak zaskarżona w przedmiotowej sprawie, wyjaśniał, iż czynność przyjęcia dokumentacji kartograficznej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego nie mieści się w kategorii spraw podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego, podkreślając zarazem, że dokumentacja geodezyjna stanowi opracowanie techniczne, a czynność przyjęcia jej do przedmiotowego zasobu nie stanowi aktu ani czynności określonych w art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa, gdyż nie dotyczy bezpośrednio uprawnień ani obowiązków skarżącego wynikających z przepisu prawa (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 października 2013 r. I OSK 2201/13; dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Dodatkowo, niezależnie od powyższego wskazać należy, że zdaniem Sądu, kwestionowana czynność nie stanowi także żadnej innej z form działalności administracji publicznej, określonej w art. 3 § 2 Ppsa. W jej następstwie – jak już zaznaczono – nie dochodzi bowiem do żadnego rozstrzygnięcia, które w sposób władczy kształtowałoby sytuację prawną skarżącej (w szczególności w odniesieniu do prawa własności nieruchomości, na które powołuje się w treści skargi), a wobec powyższego, w ocenie Sądu, skarżącej nie przysługuje prawo do skutecznego wniesienia skargi w tak określonym przedmiocie. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.