II SA/Rz 1322/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący WSA Joanna Zdrzałka (spr.) Sędziowie WSA Paweł Zaborniak NSA Małgorzata Wolska w dniu 6 sierpnia 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. M. o dokonanie wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 21 lutego 2014 r. sygn. akt II SA/Rz 1322/13 - p o s t a n a w i a - odmówić dokonania wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 21 lutego 2014 r. sygn. II SA/Rz 1322/13

Wyrokiem z dnia 21 lutego 2014 r. sygn. II SA/Rz 1322/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie stwierdził nieważność decyzji SKO [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...] oraz poprzedzającej jej decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...], wydanych w przedmiocie uznania świadczenia przyznanego w formie zasiłku stałego za nienależne. Wyrok ten wraz z uzasadnieniem został przesłany stronom postępowania, w tym skarżącemu. Wyrok uprawomocnił się w dniu 8 kwietnia 2014 r. Wnioskiem z dnia 25 lipca 2014 r. M. M. zwrócił się o dokonanie wykładni wskazanego powyżej wyroku. Wskazał, że "osoby odpowiedzialne za wykonanie wyroku" kwestionują jego treść oraz wskazania zawarte w uzasadnieniu. Dodatkowo MGOPS [...] błędnie dokonał wyliczenia dochodu jego rodziny, co skutkowało pozbawieniem go należnych świadczeń w wysokości około 2 000 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "P.p.s.a."), Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Potrzeba wykładni zachodzi, gdy treść wyroku została sformułowana w sposób niejasny i powoduje wątpliwości w zakresie jego wykonania. Nie może jednak prowadzić do uzupełnienia podjętego rozstrzygnięcia przez poszerzenie go o inne elementy lub formułowania przez Sąd dodatkowych motywów podjętego rozstrzygnięcia lub modyfikacji motywów poprzednio wskazanych. Przedmiotem wykładnie mogą być zatem wyłącznie rzeczywiste wątpliwości, co do istoty rozstrzygnięcia w sentencji orzeczenia, a nie udzielanie odpowiedzi na formułowane przez stronę pytania (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, T. Woś. LexisNexis, Warszawa 2012, komentarz do art. 158). Zdaniem Sądu wątpliwości takie nie występują zarówno w sentencji, jak i uzasadnieniu wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 21 lutego 2014 r. II SA/Rz 1322/13. Również wnioskodawca nie określił wątpliwości co do treści orzeczenia, jakie w drodze wykładni mają być usunięte. Nie wskazano, który fragment uzasadnienia jest dla strony niezrozumiały bądź nasuwa określone wątpliwości i dlaczego, zaś złożony wniosek w istocie sprowadza się do krytyki sposobu działania organu pomocy społecznej, rozpatrującego sprawę skarżącego po wydaniu ww. wyroku. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał jasne i czytelne motywy jakimi kierował się orzekając o stwierdzeniu nieważności wydanych w sprawie decyzji. W szczególności wskazano dlaczego w realiach rozpoznawanej sprawy nie można było uznać świadczenia za nienależnie pobrane w myśl art. 6 pkt 16 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 182 z późn. zm.), co w konsekwencji wykluczało możliwość wydania decyzji w myśl art. 106 ust. 5 ww. ustawy. Z przytoczonych wyżej względów, Sąd na podstawie art. 158 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia