II SA/Sz 1094/13

Dnia 8 sierpnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Makowska (spr.) sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków R. S. o wyłączenie sędziego NSA Grzegorza Jankowskiego oraz sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk-Meder od rozpoznania Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a oddalić wnioski o wyłączenie sędziów

W dniu 11 września 2013 r. R.S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego. W dniu 17 lipca 2014 r., na rozprawie, skarżący złożył wnioski o wyłączenie sędziego NSA Grzegorza Jankowskiego oraz sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk-Meder od rozpoznania sprawy II SA/Sz 1094/13. Zdaniem skarżącego podstawą wyłączenia sędziego NSA Grzegorza Jankowskiego jest stosowanie przez sędziego "omnipotencji władczej funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego i stosowanie metod, imponderabiliów i peerelowskiego pozytywizmu prawnego z okresu reżimu komunistyczno-peerelowskiego" w sprawach z udziałem wnioskodawcy w szczególności w sprawie SA/Sz 1777/02 i SA/Sz 2337/02. Wnioskodawca wskazał, że sprawie SA/Sz 2337/02 sędzia Grzegorz Jankowski jako sędzia sprawozdawca podniósł fałszywe wątki dotyczące osoby wnioskodawcy m. in. to, że skarżący uważa, iż jego egzamin magisterski zawierał za dużo pytań, a skarżący czuje się niedouczony, co było potrzebne temu sędziemu do stworzenia fałszywej otoczki tej sprawy która by usprawiedliwiała stosowanie filozofii funkcjonowania patologicznego państwa zainstalowanego przez towarzyszy i ich beneficjentów. Natomiast w sprawie o sygn. SA/Sz 1777/02 sędzia Grzegorz Jankowski w sposób ostentacyjny przerwał uzasadnianie wniosku składanego przez skarżącego do protokołu na sali sądowej w dniu 21 grudnia 2005 r., a po proteście nakazał wnioskodawcy opuścić salę sądową, bo w przeciwnym razie wezwie Policję sądową. Po ponownym proteście skarżącego sędzia Grzegorz Jankowski wezwał Policję sądową. W ocenie skarżącego, dowodzi to ujawnienia przez sędziego negatywnego stosunku wobec niego i w pełni uzasadnia wniosek o wyłączenie sędziego w niniejszej sprawie. W dniu 18 lipca 2014 r. sędzia NSA Grzegorz Jankowski złożył do akt sprawy oświadczenie z którego wynika, że ze skarżącym R.S. nie pozostaje w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym i nie zachodzą okoliczności w rozumieniu art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z powodu których zachodziłaby wątpliwość co do bezstronności sędziego w niniejszej sprawie. We wniosku o wyłączenie sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk-Meder od rozpoznania sprawy II SA/Sz 1094/13 R.S. oświadczył, że podstawą wniosku o wyłączenie sędziego jest kierowanie się przez niego omnipotencją władczą funkcjonariusza publicznego w sprawie II SA/Sz 277/10, zwłaszcza w czasie nie otwartego formalnie posiedzenia Sądu w dniu 2 lutego 2011 r. Skarżący wyjaśnił, że rzeczywiste powody wyłączenia przedstawił we wniosku z dnia 16 lutego 2011 r. o sprostowanie i uzupełnienie protokołu rozprawy w sprawie II SA/Sz 277/10 i w odwołaniu z dnia 20 czerwca 2011 r. W dniu 18 lipca 2014 r. sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder złożyła do akt sprawy oświadczenie z którego wynika, że ze skarżącym R.S. nie pozostaje w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym i nie zachodzą okoliczności w rozumieniu art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z powodu których zachodziłaby wątpliwość co do bezstronności sędziego w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.". Instytucję wyłączenia sędziego normują przepisy art. 18–24 p.p.s.a. Przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samej ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 p.p.s.a. Stanowią one bezwzględne przesłanki wyłączenia sędziego. Artykuł 19 p.p.s.a. określa względne przesłanki wyłączenia sędziego i stanowi, że niezależnie od wymienionych w art. 18 przyczyn wyłączenia, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co jego bezstronności. Z oświadczeń złożonych przez sędziów w dniu 18 lipca 2014 r. wynika, iż nie łączą ich ze skarżącym R.S., żadne stosunki prawne lub osobiste mogące mieć wpływ na orzekanie w sprawie. Skarżący, w swoich wnioskach o wyłączenie sędziów, nie wskazał żadnej z ustawowych przesłanek uzasadniających wyłączenie z mocy prawa, na podstawie art. 18 ustawy. We wniosku o wyłączenie sędziego NSA Grzegorza Jankowskiego powołał się na stosowanie przez sędziego "omnipotencji władczej funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego" oraz zachowanie sędziego w sprawie SA/Sz 1777/02 i SA/Sz 2337/02. Sprawa o sygnaturze akt SA/Sz 2337/02 nie została zarejestrowana w WSA w Szczecinie. Natomiast w sprawie o sygn. akt SA/Sz 1777/02 R.S. pięciokrotnie składał wniosek o wyłączenie sędziego NSA Grzegorza Jankowskiego. Wnioski te były za każdym razem oddalane jako nieuzasadnione. We wniosku o wyłączenie sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk-Meder R.S. podał, że podstawą wyłączenia jest zachowanie się tego sędziego w sprawie II SA/Sz 277/10 na rozprawie w dniu 2 lutego 2011 r., szczegółowo opisane we wniosku skarżącego o sprostowanie i uzupełnienie protokołu tej rozprawy i w odwołaniu z 29 czerwca 2011 r. Z akt sprawy II SA/Sz 277/10 wynika, że złożony przez R.S. w dniu 2 lutego 2014 r. wniosek o wyłączenie sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk-Meder od rozpoznania tej sprawy został oddalony postanowieniem z dnia 28 lutego 2011r. jako nieuzasadniony, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 31 marca 2011 r. sygn. akt I OZ 210/11 oddalił zażalenie skarżącego na to postanowienie. Wniosek o wyłączenie sędziego jest instytucją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, w którym sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych związków z rozpoznawaną sprawą. Instytucja ta ma zatem zagwarantować eliminowanie przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami co do bezstronności sędziego i jego obiektywizmu w rozpoznaniu określonej sprawy. W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie, w świetle przytoczonych przez skarżącego podstaw wyłączenia sędziego NSA Grzegorza Jankowskiego i sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk-Meder oraz całości akt postępowania sądowego w sprawie, tego rodzaju wątpliwości nie występują. Z powyższych względów, na podstawie art. 22 § 1 i 2 w związku z art. 18 i 19 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.