II SA/Sz 320/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. na zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiany zarządzenia nr [...] Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 24 lutego 2023 r. w sprawie Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Miasta i Gminy p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe

Pismem z dnia 31 marca 2025 r. K. C. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 27 stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie zmiany zarządzenia nr [...] Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 24 lutego 2023 r. w sprawie Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Miasta i Gminy w C.. W odpowiedzi na skargę (uzupełnionej pismem z dnia 24 czerwca 2025 r.) organ wniósł o umorzenie postępowania wywołanego skargą, uzasadniając to tym, że prawomocnym rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 7 maja 2025 r. nr [...] Wojewoda Zachodniopomorski stwierdził nieważność zaskarżonego w niniejszej sprawie zarządzenia Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 27 stycznia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn, niż te wskazane w pkt 1 i 2, tj. innych niż cofnięcie skargi, bądź śmierć strony, gdy przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków dotyczących zmarłego. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. mamy do czynienia wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu albo spowodują, że kontrola zaskarżonego aktu lub czynności stała się zbędna, przy czym owo zdarzenie skutkujące bezprzedmiotowością postępowania musi zaistnieć dopiero w toku postępowania, albowiem jego zaistnienie przed datą wniesienia skargi powinno skutkować jej odrzuceniem. Taka sytuacja zaistnieje zwłaszcza wtedy, gdy przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia, a więc zaskarżona decyzja (czy też inny akt) zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 (por. T. Woś (w:) Woś T. (red.), Knysiak-Sudyka H., Romańska M., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, tezy do art. 161, LEX). Tego rodzaju sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie. Na skutek rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody z dnia 7 maja 2025 r. nr [...] z obrotu prawnego wyeliminowane zostało zarządzenie Burmistrza stanowiące przedmiot wniesionej wcześniej w niniejszej sprawie skargi. Jak wynika z akt sprawy ww. rozstrzygnięcie nadzorcze uprawomocniło się w dniu 6 czerwca 2025 r. W związku z powyższym, postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe, ponieważ w obrocie prawnym nie istnieje już zarządzenie organu, które zostało objęte przedmiotową skargą, co skutkuje zaistnieniem przesłanki do umorzenia postępowania, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i pkt 3 p.p.s.a., umorzył postępowanie sądowoadministracyjne.