II SA/Sz 428/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Sędziowie Asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska (spr.), Sędzia WSA Joanna Wojciechowska Protokolant referent - stażysta Anna Koester po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2026 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Centrum Kształcenia Sportowego w Szczecinie z dnia 7 kwietnia 2026 r. w przedmiocie ilości punktów uzyskanych podczas egzaminu sprawnościowego I. odrzuca skargę, II. zwraca skarżącemu J. K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem wpisu uiszczonego od skargi

Pismem z dnia 23 marca 2026 r. J. K. (dalej: "skarżący") zwrócił się do Dyrektora Centrum Kształcenia Sportowego w Szczecinie (dalej: "organ", "Dyrektor CKS") z wnioskiem o szczegółowe uzasadnienie decyzji dotyczącej niezakwalifikowania jego córki do klasy sportowej. Jak wskazał w dniu 17 marca 2026 r. na tablicy w przedszkolu przy CKS, do którego uczęszcza córka skarżącego, pojawiły się listy z nazwiskami kandydatów do klas pierwszych z wynikami prób sprawności fizycznej i jego córka została umieszczona na liście kandydatów którzy nie przeszli pozytywnie próby sprawności fizycznej. W piśmie z dnia 26 marca 2026 r. Komisja Rekrutacyjna poinformowała skarżącego, że jego córka nie uzyskała podczas testów sprawności fizycznej wymaganej ilości punktów. Minimalny próg wynosił 70 pkt. Kandydatka podczas prób sprawności fizycznych uzyskała 63 pkt / 100 pkt: 5 pkt / 10 pkt - próba gibkości kręgosłupa 5 pkt / 10 pkt - próba gibkości obręczy barkowej 14 pkt / 30 pkt - zwinnościowy tor przeszkód 10 pkt / 10 pkt - psychomotoryka 10 pkt / 20 pkt - antropomotoryka 20 pkt / 20 pkt - próby sprawnościowe w wodzie. Wskazano, że program klasy sportowej charakteryzuje się zwiększoną liczbą godzin wychowania fizycznego oraz wysoką intensywnością treningów od kilkunastu w klasie 1 SP do kilkudziesięciu w klasie 8 SP. Podczas testów oceniano kluczowe parametry, które są niezbędne do bezpiecznego i efektywnego realizowania tego programu. Wskazano, że organizm kandydata na ten moment nie jest gotowy na obciążenia treningowe przewidziane w programie nauczania wyczynowego sportu. W próbach zwinnościowych oraz gibkości zaobserwowano deficyty, które mogłyby utrudnić dziecku nadążenie za tempem pracy grupy, co często prowadzi do frustracji młodego sportowca. Przy obecnych parametrach sprawnościowych, intensywny trening mógłby nadmiernie obciążać układ ruchu dziecka, co wiąże się z ryzykiem kontuzji. Odwołanie od powyższego pisma Komisji Rekrutacyjnej złożył J. K. zarzucając: 1. Naruszenie zasady równego traktowania oraz obiektywnej oceny. Skarżący podniósł, że zgodnie z obowiązującymi zasadami rekrutacji do oddziałów sportowych kandydaci powinni być oceniani według jednolitych, przejrzystych i obiektywnych kryteriów. W przypadku jego córki doszło do oczywistej niespójności oceny: maksymalny wynik w zakresie psychomotoryki (10 pkt / 10 pkt), maksymalny wynik w próbach sprawnościowych w wodzie (20 pkt / 20 pkt), jednocześnie niski wynik w torze zwinnościowym (14 pkt / 30 pkt). Taka rozbieżność zdaniem skarżącego wskazuje na brak spójnych kryteriów oceny, ponieważ wysoka ocena psychomotoryki - obejmującej koordynację i kontrolę ruchową - pozostaje w sprzeczności z niską oceną zadań opartych na tych samych kompetencjach i co do zasady jest nie możliwa. W ocenie skarżącego świadczy to o dowolności oceny, co narusza zasadę równego traktowania kandydatów. 2. Nierzetelnego przeprowadzenia próby sprawnościowej. Skarżący wskazał, że z informacji uzyskanych od córki oraz innych dzieci wynika, że próby były przeprowadzone przez dwie dorosłe osoby, natomiast dokument końcowy nr S.4222.1.2026/P z dnia 27 marca 2026 r. został podpisany przez większą liczbę członków komisji. W związku z tym skarżący poddał w wątpliwość wiarygodność i prawidłowość całej procedury rekrutacyjnej. 3. Nieuwzględnienie charakteru rozwojowego ocenianych cech. Niższe wyniki w zakresie gibkości oraz elementów antropomotorycznych mają charakter rozwojowy, podlegają szybkiemu treningowi, nie stanowią miarodajnej podstawy do oceny potencjału sportowego dziecka w wieku 6-7 lat. Jednocześnie zostały one wykorzystane w sposób de facto dyskwalifikujący, co stoi w sprzeczności z zasadami oceny predyspozycji sportowych dzieci na wczesnym etapie rozwoju. Ponadto przeciętny wynik (10 pkt / 20 pkt) z antropomotoryki jest całkowicie sprzeczny z rzeczywistością, co potwierdzają badania lekarza specjalisty w tej dziedzinie z uprawnieniami orzekania w medycynie sportowej oraz ocena skarżącego jako nauczyciela wychowania fizycznego z wieloletnim doświadczeniem. 4. Brak adekwatności oceny do rzeczywistej sprawności dziecka. W ocenie skarżącego jego córka wykazuje wysoki poziom sprawności fizycznej, zaś z informacji uzyskanych od córki po egzaminach wynika, że wypadła na nich bardzo dobrze. W związku z powyższym skarżący wniósł o ponowną, wnikliwą analizę wyników próby sprawnościowej, udostępnienie szczegółowych kryteriów oceny oraz sposobu punktacji, wskazanie faktycznego składu komisji uczestniczącej w przeprowadzeniu testu, rozważenie przeprowadzenia powtórnej próby sprawnościowej na sali gimnastycznej w warunkach zapewniających pełną obiektywność (w obecności rodziców, tak jak to ma miejsce w innych szkołach sportowych), ponowne rozpatrzenie kandydatury córki skarżącego. W piśmie z dnia 7 kwietnia 2026 r. Dyrektor CKS poinformował skarżącego, że podtrzymuje decyzję Komisji Rekrutacyjnej, co do ilości punktów uzyskanych przez córkę skarżącego podczas egzaminu sprawnościowego, który odbył się w dniu 12 marca 2026 r. na terenie CKS. Dyrektor CKS wskazał, że kandydatka J. K. przystąpiła do wymaganych prób sprawności fizycznej, które stanowią obligatoryjny element postępowania rekrutacyjnego do oddziału sportowego. Na podstawie uzyskanych wyników komisja rekrutacyjna dokonała oceny zgodnie z obowiązującymi kryteriami określonymi w regulaminie rekrutacji. W wyniku przeprowadzonej analizy stwierdzono, że kandydatka nie osiągnęła minimalnego progu punktowego wymaganego do zakwalifikowania do dalszego etapu postępowania rekrutacyjnego. Minimalny próg punktowy wynosił 70 pkt, a córka skarżącego uzyskała 63 pkt. Dyrektor CKS stwierdził, że procedura rekrutacyjna została przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz zasadami określonymi w regulaminie, a wyniki zostały ustalone w sposób obiektywny i jednakowy dla wszystkich kandydatów - w procesie rekrutacji wzięło udział 64 dzieci. Jednocześnie Dyrektor CKS poinformował, że w dniach 10-26 sierpnia 2026 r. będzie prowadzone postępowanie uzupełniające w szkołach sportowych, w których zostały wolne miejsca w oddziałach sportowych. W piśmie tym zawarto pouczenie, że na rozstrzygnięcie Dyrektora CKS przysługuje za jego pośrednictwem skarga do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. Pismem z dnia 22 kwietnia 2026 r. J. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na powyższe pismo Dyrektora CKS nazywając je decyzją. Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Dyrektora CKS Sportowej Szkoły Podstawowej Nr 2 w Szczecinie z dnia 7 kwietnia 2026 r. oraz poprzedzającego ją rozstrzygnięcia Komisji Rekrutacyjnej z dnia 27 marca 2026 r. oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1. art. 6 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. poprzez przeprowadzenie rekrutacji do szkoły w drodze postępowania, które nie opierało się na zasadach (a zatem przepisach prawa), wbrew zasadzie strzeżenia praworządności, nie wyjaśniając skarżącemu zasadności przesłanek, którymi organ administracji kierował się przy załatwieniu sprawy, a w konsekwencji niezgodne z ustawą przeprowadzenie tej rekrutacji, tj. bez uprzedniego ustalenia zasad pojmowanych jako obiektywne mierniki, które pozwalają na przeprowadzenie równej i transparentnej rekrutacji, które to naruszenie przejawiało się w: - nie odniesieniu się przez organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do żadnego podniesionego w odwołaniu zarzutu skarżącego, a jedynie lakoniczne stwierdzenie, że procedura została przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz zasadami określonymi w regulaminie, co wskazuje na rażące naruszenie ww. przepisów; - przeprowadzeniu testów sprawnościowych w rekrutacji w nieprawidłowej liczbie członków komisji, bo obecności tylko jednego członka komisji rekrutacyjnej I. J. i nauczyciela niebędącego członkiem komisji J. G., podczas gdy na decyzji podpisane jest 5 osób, co wskazuje na nieprawidłowość przebiegu procedury rekrutacyjnej, a w konsekwencji brak obiektywizmu i nierzetelność stwierdzonych ocen; - pominięciu przez organ wniosków skarżącego złożonych w odwołaniu, w kontekście podniesionych zarzutów, co wskazuje na niepodjęcie przez organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienie stanu faktycznego; 2. art. 7 k.p.a., 77 k.p.a. i 80 k.p.a. poprzez niezebranie i nierozważenie całego materiału dowodowego, a w konsekwencji niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy - które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, a przejawiało się m.in. w nieodniesieniu się przez organ II instancji w żaden sposób do merytorycznych zarzutów skarżącego. Naruszenie to skutkowało błędnym uznaniem przez organ, że procedura rekrutacyjna została przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi przepisami; 3. art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak uzasadnienia faktycznego zaskarżonej decyzji poprzez m.in. nieodniesienie się w żaden sposób do zarzutów skarżącego i przez to pozbawienie skarżącego pewności co do prawidłowości postępowania rekrutacyjnego i zapadłej decyzji; 4. art. 107 pkt 7 k.p.a. brak oznaczenia przez organ decyzji oraz nieprawidłowe pouczenie strony o prawie wniesienia skargi na przedmiotową decyzję. Skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z załączonych do skargi dokumentów: - zaświadczenia lekarskiego lek. J. J. z 10 kwietnia 2026 r. wraz z oceną zdrowia J. K. przez komisję rekrutacyjną, - zaświadczenia lekarskiego lek. M. C. z 6 marca 2026 r., - zaświadczenia lekarskiego lek. M. S. z 19 kwietnia 2026 r. wraz z kartą zdrowia sportowca J. K. z 19 kwietnia 2026 r., - zaświadczenia lekarskiego lek. med. sportowej K. G. z 14 kwietnia 2026 r. na okoliczność stanu zdrowia i sprawności J. K., które stoją w sprzeczności z ustalonym stanem faktycznym przez komisję rekrutacyjną, co wskazuje na nierzetelność i stronniczość tej oceny, a której organ II instancji w żaden sposób nie zweryfikował; - wniosku skarżącego z dnia 13 kwietnia 2026 r. do Kuratora Oświaty w Szczecinie - na okoliczność wpływu okoliczności pozamerytorycznych na dokonaną ocenę sprawnościową J. K.; Ponadto skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z zeznań skarżącego - na okoliczność przebiegu procedury rekrutacyjnej jego córki oraz dokonanych w niej naruszeń skutkujących jej wadliwością, a także dowodu z zeznań świadków: I. J., K. F., M. S., A. M., M. M. oraz J. G. - na okoliczność przebiegu testów sprawnościowych J. K., A. ki M. i A. W. - na okoliczność stanu sprawności J. K. oraz konfliktu ze strony Dyrektora CKS, a skarżącym oraz przyczyn tego konfliktu, B. Ł. - na okoliczność konfliktu ze strony Dyrektora CKS, a skarżącym oraz przyczyn tego konfliktu i możliwego wpływu tych okoliczności na ocenę J. K.. W odpowiedzi na skargę Dyrektor CKS wniósł o jej oddalenie i odniósł się do zarzutów podniesionych w skardze. W piśmie procesowym z dnia 7 sierpnia 2025 r. skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentów: pisma Kuratorium Oświaty w Szczecinie z dnia 22 lipca 2026 r. skierowanego do skarżącego oraz protokołu kontroli doraźnej Kuratorium Oświaty w Szczecinie z dnia 1 czerwca 2026 r. przeprowadzonej w CKS w dniu 15 maja 2026 r. - na okoliczność nieprawidłowości postępowania rekrutacyjnego. Na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2025 r. pełnomocnik organu zmodyfikował wniosek zawarty w odpowiedzi na skargę wskazując, że w pierwszej kolejności wnosi o odrzucenie skargi z tego względu, że skarga dotyczy wcześniejszego etapu postępowania rekrutacyjnego, od którego skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Z ostrożności procesowej, gdyby sąd nie uwzględnił wniosku o odrzucenie skargi, wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w tym zakresie stanowisko zawarte w odpowiedzi na skargę. Dyrektor CKS podtrzymał stanowisko pełnomocnika wskazując, że skarga jest efektem błędnego pouczenia zawartego w jego piśmie skierowanym do rodziców dziecka. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje. Skarga jest niedopuszczalna. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 p.p.s.a. stanowiąc, że kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.), a ponadto w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych (art. 3 § 3 p.p.s.a.). W światle powyższego, sądy administracyjne są właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych wyżej przepisach. Wskazane regulacje prawne określają właściwość rzeczową sądów administracyjnych w sprawowaniu kontroli nad działalnością organów administracji publicznej. Przedmiotem skargi jest pismo Dyrektora CKS z dnia 7 kwietnia 2026 r., które skarżący traktuje jako decyzję nie uwzględniającą jego odwołania od rozstrzygnięcia Komisji Rekrutacyjnej w sprawie ilości uzyskanych przez córkę skarżącego podczas testu sprawności fizycznej w trakcie rekrutacji do klasy pierwszej w CKS. Kwestie rekrutacji dziecka do szkoły, w tym szkoły lub klasy sportowej, regulują przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1043 ze zm., dalej: "u.p.o."). Stosownie do art. 137 ust. 1 u.p.o. do klasy I publicznej szkoły podstawowej sportowej, publicznej szkoły podstawowej mistrzostwa sportowego, oddziału sportowego w publicznej szkole podstawowej ogólnodostępnej lub oddziału mistrzostwa sportowego w publicznej szkole podstawowej ogólnodostępnej lub do klasy wyższej niż I w tych szkołach, w przypadku gdy szkolenie w danym sporcie rozpoczyna się w tej klasie, przyjmuje się kandydatów, którzy: 1) posiadają stan zdrowia umożliwiający podjęcie nauki w szkole lub oddziale, potwierdzony orzeczeniem lekarskim wydanym przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej; 2) posiadają pisemną zgodę rodziców na uczęszczanie kandydata do szkoły lub oddziału; 3) uzyskali pozytywne wyniki prób sprawności fizycznej, na warunkach ustalonych przez polski związek sportowy właściwy dla danego sportu, w którym jest prowadzone szkolenie sportowe w danej szkole lub danym oddziale. W przypadku większej liczby kandydatów spełniających powyższe warunki niż liczba wolnych miejsc w szkole i oddziale, o których mowa w ust. 1, na pierwszym etapie postępowania rekrutacyjnego są brane pod uwagę wyniki prób sprawności fizycznej, o których mowa w ust. 1 pkt 3 (art. 137 ust. 2 u.p.o.). W przypadku równorzędnych wyników uzyskanych na pierwszym etapie postępowania rekrutacyjnego, na drugim etapie postępowania rekrutacyjnego są brane pod uwagę łącznie kryteria, o których mowa w art. 131 ust. 2, które mają jednakową wartość (art. 137 ust. 3). Stosownie zaś do art. 158 ust. 1 u.p.o. wyniki postępowania rekrutacyjnego podaje się do publicznej wiadomości w formie listy kandydatów zakwalifikowanych i kandydatów niezakwalifikowanych, zawierającej imiona i nazwiska kandydatów oraz informację o zakwalifikowaniu albo niezakwalifikowaniu kandydata do danej szkoły publicznej. Komisja rekrutacyjna przyjmuje kandydata do szkoły publicznej jeżeli w wyniku postępowania rekrutacyjnego kandydat został zakwalifikowany oraz złożył wymagane dokumenty (art. 158 ust. 2 u.p.o.). W terminie 3 dni od dnia podania przez komisję rekrutacyjną do publicznej wiadomości listy kandydatów przyjętych i kandydatów nieprzyjętych do szkoły, rodzic kandydata może wystąpić do komisji rekrutacyjnej z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia odmowy przyjęcia kandydata do szkoły (art. 158 ust. 3 i ust. 6 u.p.o.). Uzasadnienie sporządza się w terminie 3 dni od dnia wystąpienia przez rodzica kandydata z wnioskiem, o którym mowa w ust. 6. Uzasadnienie zawiera przyczyny odmowy przyjęcia, w tym najniższą liczbę punktów, która uprawniała do przyjęcia, oraz liczbę punktów, którą kandydat uzyskał w postępowaniu rekrutacyjnym art. 158 ust. 7 u.p.o.). Rodzic kandydata może wnieść do dyrektora szkoły odwołanie od rozstrzygnięcia komisji rekrutacyjnej, w terminie 3 dni od dnia otrzymania uzasadnienia (art. 158 ust. 8 u.p.o.). Dyrektor publicznego przedszkola, publicznej szkoły lub publicznej placówki rozpatruje odwołanie od rozstrzygnięcia komisji rekrutacyjnej, o którym mowa w ust. 8, w terminie 3 dni od dnia otrzymania odwołania. Na rozstrzygnięcie dyrektora danego publicznego przedszkola, publicznej szkoły lub publicznej placówki służy skarga do sądu administracyjnego (art. 158 ust. 9 u.p.o.). Opisanego powyżej pisma Dyrektora CKS z dnia 7 kwietnia 2026 r. nie można uznać za decyzję administracyjną, względnie inny "akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa". Przez pojęcie "decyzja administracyjna", o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. należy rozumieć władcze, jednostronne oświadczenie woli organu administracji publicznej (lub innego podmiotu sprawującego w zleconym mu zakresie funkcje administracji publicznej), skierowane do zewnętrznego adresata, rozstrzygające indywidualną sprawę administracyjną (autorytatywnie konkretyzujące administracyjnoprawny stosunek materialny), podjęte na podstawie i w celu konkretyzacji generalno-abstrakcyjnych norm prawnych powszechnie obowiązujących oraz normy kompetencyjnej, w trybie i w formie przewidzianej normami proceduralnymi, kończące administracyjne postępowanie jurysdykcyjne. Ustawodawca w żadnym z przytoczonych powyżej przepisów art. 137 u.p.o. nie określa, ani nawet nie sugeruje, że rozstrzygnięcie dotyczące kwalifikacji ucznia do klasy sportowej czy też ustalenia wyniku prób sprawnościowych, następuje w drodze decyzji administracyjnej. Sąd oczywiście nie przeczy, że na podstawie tego przepisu organy szkoły ukierunkowują drogę kształcenia ucznia, niemniej jednak stoi na stanowisku, iż z samej treści normatywnej art. 137 u.p.o. nie można wywieść, że kwalifikacja ucznia do klasy o profilu sportowym stanowi decyzję administracyjną. Stanowisko to potwierdza treść art. 158 u.p.o. Przepis ten określa procedurę rekrutacji kandydatów do publicznych szkół i placówek. Względem odmownych rozstrzygnięć komisji rekrutacyjnej określonych w art. 158 ust. 6 u.p.o. i tylko od tych rozstrzygnięć, rodzic kandydata może wystąpić o uzasadnienie nieprzyjęcia do szkoły lub placówki, a to z kolei zgodnie z art. 158 ust. 8 u.p.o. otwiera drogę do wniesienia odwołania do dyrektora szkoły. Następnie - co jednoznacznie wynika z przepisu prawa (art. 158 ust. 9 P.o.) - dyrektor szkoły "rozpatruje odwołanie od rozstrzygnięcia komisji rekrutacyjnej", natomiast na jego "rozstrzygnięcie" służy skarga do sądu administracyjnego. Zestawienie treści art. 137 i art. 158 u.p.o. wyraża zatem zamysł ustawodawcy wprowadzenia władczych form rozstrzygania przez dyrektora szkoły - i do tego zaskarżalnych do sądu administracyjnego (co wyraźnie wskazano w art. 158 ust. 9 u.p.o.) tylko w zakresie dotyczącym przyjmowania kandydatów do publicznych szkół i placówek. Nie dotyczy to natomiast kwalifikacji uczniów do poszczególnych klas, np. na podstawie art. 137 u.p.o. Zdaniem Sądu wyników postępowania rekrutacyjnego, w tym wyników prób sprawności fizycznej, o których mowa w art. 137 u.p.o., nie sposób kwalifikować także jako "innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa", które mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 4 p.p.s.a. Zawarte w tym przepisie określenie "z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa" ogranicza kognicję sądów. Kwalifikacja ucznia na podstawie prób sprawności fizycznej nie rozstrzyga w sposób władczy o przyznaniu komuś określonego prawa ani o uprawnieniu lub obowiązku wynikającym z przepisu prawa. Komisja rekrutacyjna bada bowiem predyspozycje uczniów pod względem ukierunkowania ich do określonego profilu dalszego kształcenia w ramach szkoły czy placówki publicznej. Te są natomiast zagadnieniami wewnętrznymi dotyczącymi organizacji działania jednostek oświatowych. Możliwości sądowej kontroli odnośnie kwestii objętej skargą nie przewidują przepisy ustawy Prawo oświatowe (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Jak wskazano powyżej intencją ustawodawcy było objęcie procedurą odwoławczą i skargą do sądu administracyjnego tylko rozstrzygnięć dyrektora szkoły, które obejmują odmowę przyjęcia dziecka do publicznej szkoły lub placówki. Możliwości wniesienia środków zaskarżenia nie przewidziano natomiast względem wyników procedur rekrutacyjnych, w tym wyników prób sprawności fizycznej. Końcowo należy również wskazać, że błędne pouczenie zawarte w piśmie Dyrektora CKS z dnia 7 kwietnia 2026 r. o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie oznacza automatycznie, że stronie takie prawo przysługuje. W tym stanie sprawy Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., bowiem zainicjowana nią sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.