II SA/Wa 1971/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na niewykonanie przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2025 r., sygn. akt III OSK 394/22 postanawia: odrzucić skargę

M. K. pismem z dnia [...] września 2025 r. złożył skargę na niewykonanie przez Dyrektora Izby Skarbowej w R. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2025 r., sygn. akt III OSK 394/22, którym uchylony został wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 sierpnia 2021 r. sygn. akt II SA/Wa 572/21, zaskarżona decyzja Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] grudnia 2020 nr [...] oraz utrzymana nią w mocy decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w R. z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia stosunku służbowego. Skarżący na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), wniósł o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w R.. W odpowiedzi na skargę Szef Krajowej Administracji Skarbowej wniósł o oddalenie skargi. Organ wskazał, że w niniejszej sprawie nie zapadł wyrok uwzględniający skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postepowania, lecz wyrok uwzględniający skargę kasacyjną – uchylający wyrok Sądu I instancji, zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą - w którym nie wyznaczono terminu na wydanie aktu lub dokonanie czynności, nie została więc spełniona kluczowa przesłanka, o której mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Powyższe brzmienie art. 154 § 1 p.p.s.a. otrzymał w wyniku nowelizacji, dokonanej na podstawie art. 1 pkt 42 lit. a ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), która weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r. W brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r. omawiany przepis stanowił, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Wspomniana wyżej zmiana art. 154 p.p.s.a., ograniczyła wniesienie skargi na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego wyłącznie do wyroku uwzględniającego skargę, której przedmiotem była bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ. Na skutek nowelizacji wyłączono natomiast dopuszczalność wniesienia skargi na niewykonanie wyroku uchylającego akt lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności. Pogląd ten potwierdza zarówno doktryna (T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Opublikowano: WK 2016), jak również orzecznictwo (np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lipca 2021 r., sygn. akt I OSK 694/21, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2020 r., sygn. akt I OSK 718/19, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarga M. K. w obowiązującym stanie prawnym jest niedopuszczalna. Dotyczy ona bowiem niewykonania przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w R. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2025 r., sygn. akt III OSK 394/22, którym uchylony został wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 sierpnia 2021 r. sygn. akt II SA/Wa 572/21, zaskarżona decyzja Szefa Krajowej Administracji Skarbowej oraz utrzymana nią w mocy decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w R. w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia stosunku służbowego. Nie budzi wątpliwości, że powyższy wyrok nie dotyczył ani kwestii bezczynności, ani przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, czy też Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w R.. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił skargę na niewykonanie wyroku i o wymierzenie grzywny organowi na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a.