II SA/Wa 1988/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 września 2016 r. II SAB/Wa 342/16 dotyczącego skargi T. K. na bezczynność Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] marca 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe 2. zwrócić T.K. kwotę 200,00 zł (słownie: dwieście złotych) uiszczoną tytułem opłaty sądowej, wpisaną do rejestru opłat

T. K. (dalej: strona skarżąca) wystąpił ze skargą z dnia [...] października 2018 r. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 września 2016 r. II SAB/Wa 342/16 dotyczącego skargi strony skarżącej na bezczynność Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] marca 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej. Pismem procesowym z dnia [...] stycznia 2019 r. skierowanym do Sądu strona skarżąca cofnęła powyższą skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Cofnięcie skargi może nastąpić od chwili jej wpływu do organu do czasu wydania wyroku przez sąd. Stosownie do treści przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a.") strona skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi, co do zasady, wiąże sąd. Jeżeli jednak cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności przewidziane w art. 60 in fine p.p.s.a., a zatem stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. należało uznać cofnięcie skargi za skuteczne i umorzyć postępowanie sądowe, o czym orzeczono w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, wobec czego – na podstawie § 2 tego przepisu – należało orzec, jak w punkcie drugim sentencji.