II SA/Wa 601/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędzia WSA Ewa Kwiecińska (spr.), Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Protokolant sekretarz sądowy Marcin Rusinowicz-Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi M. T. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Akademii [...] w W. z dnia [...] lutego 2022 r. w przedmiocie odmowy przyznania stypendium rektora w roku akademickim 2021/2022 stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji

Decyzją z dnia [...] lutego 2022 r., Odwoławcza Komisja Stypendialna [...] w [...] (dalej: "Komisja"), działając na podstawie art. 93 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478 ze zm.), § 8 ust. 10 pkt 1 i ust. 13 Regulaminu świadczeń dla studentów [...] w [...] oraz art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej "k.p.a."), utrzymała w mocy decyzję własną z [...] grudnia 2021 r. o odmowie przyznania M. T. (dalej: "Skarżąca") stypendium Rektora w roku akademickim 2021/2022. Z akt niniejszej sprawy wynikało, że Skarżąca złożyła wniosek do Odwoławczej Komisji Stypendialnej [...] w [...] o przyznanie jej stypendium Rektora z uwagi na uzyskane osiągnięcia oraz wyróżniające się wyniki w nauce – wraz z oświadczeniem, że nie pobierała wcześniej kształcenia na innej Uczelni, co oznaczało, że łączny czas kształcenia Skarżącej nie przekroczył 6-lat. W uzasadnieniu skarżonej decyzji organ wskazał, że przeprowadził postępowanie, w trakcie którego dokonał analizy wpisów w Zintegrowanym Systemie Informacji o Szkolnictwie Wyższym i Nauce POL-on i stwierdził, że przed rozpoczęciem kształcenia na [...] w [...] Skarżąca studiowała na Politechnice [...] oraz na Politechnice [...] przez łączny okres 3 lat i 9 miesięcy, co jest sprzeczne ze złożonym oświadczeniem. Dalej organ wskazał, że Skarżąca przekroczyła ustawowy dopuszczalny okres 6 lat, tj. 12 semestrów. Dlatego też Komisja odmówiła przyznania stypendium Rektora. Odnosząc się do argumentów podniesionych przez Skarżącą we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Organ przyznał, że wskutek niedopatrzenia decyzja z dnia [...] grudnia 2021 r. nie zawierała podpisu, jednak nie jest słuszny zarzut braku imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji, gdyż na decyzji znajduje się nadruk wskazujący, że osobą uprawnioną do podpisu jest Przewodniczący Odwoławczej Komisji Stypendialnej prof. dr hab. W. S. Ponadto nad ww. nadrukiem znajduje się pieczęć wskazująca, przy której uczelni ww. Komisja i jej Przewodniczący wykonują swoje zadania. W ocenie organu – wskazany brak formalny decyzji polegający na braku podpisu Przewodniczącego ww. Komisji nie miał wpływu na przebieg postępowania i treść rozstrzygnięcia, które pozostaje niezmienne z uwagi na treść wskazanych wyżej: art. 93 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz § 8 ust 10 pkt 1 i ust 13 Regulaminu świadczeń dla studentów [...] w [...]. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie wniosła M. T., wnosząc o jej uchylenie w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie: • przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy: tj. art. 93 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce poprzez jego błędną wykładnię, w której uznano, że pojęcie "przysługiwania świadczeń jest tożsame z pojęciem "przysługiwania statusu studenta", podczas gdy z właściwej wykładni przepisu wynika, że pojęcia "przysługiwania świadczeń" należy odnosić do świadczenia, które zostało przyznane po spełnieniu wszystkich kryteriów. • naruszenie § 8 ust 10 pkt 1 Regulaminu powtarzające za treścią art. 93 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym treść oraz jego błędną wykładnię, w której uznano pojęcie "przysługiwanie świadczeń" za tożsame z pojęciem "przysługiwania statusu studenta"; • naruszenie innych przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w postaci art. 7 w zw. z k.p.a. poprzez niedokonanie ustaleń dotyczących okresów pobierania przez Skarżącą świadczeń istotnych dla ustalenia przysługiwania prawa do stypendium za wyróżniające wyniki. W uzasadnieniu Skarżąca podniosła, że rozpoczęcie kształcenia na studiach nie jest jednoznaczne z rozpoczęciem okresu przysługiwania stypendium. Wskazała, że Komisja Stypendialna swoją decyzję oparła wyłącznie na interpretacji przepisów oraz nie podjęła wszelkich czynności, które mają znaczenie dla przyznania świadczenia stypendialnego. Skarżąca podniosła, że pierwsze studia na poziomie jednolitych studiów magisterskich rozpoczęła na [...] w [...]. Natomiast na dzień rozpoczęcia roku akademickiego 2021/2022 łączny okres studiowania wynosił 85 miesięcy. Wskazała, że dokładna ilość miesięcy, w trakcie których przysługiwało jej stypendium, to 20 miesięcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 z póź. zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2, § 2a i § 3 cytowanej ustawy, sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, co oznacza, iż Sąd zobowiązany jest dokonać oceny legalności zaskarżonego aktu niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Odwoławczej Komisji Stypendialnej [...] w [...] w oparciu o wyżej opisane zasady, orzekający w niniejszej sprawie Sąd uznał, że decyzja dotknięta jest wadą nieważności. Z akt administracyjnych przedstawionych Sądowi wynika bowiem, że znajdująca się w nich decyzja organu I instancji nie została podpisana przez Przewodniczącego Odwoławczej Komisji Stypendialnej prof. dr. hab. W. S. Zgodnie natomiast z przepisem art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 735), dalej k.p.a., decyzja powinna zawierać oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie oraz o prawie do zrzeczenia się odwołania i skutkach zrzeczenia się odwołania, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego pracownika organu upoważnionego do wydania decyzji, a jeżeli decyzja wydana została w formie dokumentu elektronicznego, powinna być opatrzona kwalifikowanym podpisem elektronicznym. W orzecznictwie wypracowane zostało stanowisko, że pisma organu administracyjnego zawierające rozstrzygnięcie w sprawie załatwionej decyzją administracyjną należy uznać za decyzję, mimo, iż nie posiadają one w pełni formy przewidzianej w art. 107 § 1 k.p.a., jeżeli zawierają minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania ich jako decyzji. Do takich elementów zaliczyć należy oznaczenie organu wydającego decyzję, wskazanie jej adresata, rozstrzygnięcie w sprawie oraz podpis osoby reprezentującej organ. Brak któregokolwiek z tych elementów dyskwalifikuje zatem pismo organu jako decyzję. (por. postanowienie NSA z 22.07.2014 r. sygn. akt II GSK 1683/14, Lex nr 1492995). Podpis jest zatem jednym z tych składników decyzji, który decyduje o istnieniu bądź nieistnieniu decyzji administracyjnej. Nie można mówić o istnieniu decyzji administracyjnej, dopóki nie zostanie ona podpisana przez osobę uprawnioną. Przed podpisem jest tylko projektem decyzji, a nie decyzją administracyjną (patrz. G. Łaszczyca, C. Martysz, A. Matan. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom II. Komentarz do art. 104-269, LEX nr 85043). W tej sytuacji rozpatrzenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od pisma z dnia [...] grudnia 2022 r. będącego jedynie projektem decyzji stanowi, w ocenie Sądu, rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.. w związku z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Nie jest bowiem dopuszczalne rozpatrzenie sprawy od pisma niespełniającego koniecznych wymogów decyzji administracyjnej a przez to – niebędącego decyzją administracyjną, a jedynie jej projektem. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.