II SA/Wr 289/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący Asesor WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 9 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojskowe Koło Łowieckie nr [...] w G. na postanowienie Nadleśniczego Nadleśnictwa G. z dnia 9 listopada 2023 r. nr ZG.7330.9.2021 w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od protokołu dotyczącego szacowania szkody łowieckiej postanawia: odrzucić skargę.

Postanowieniem z dnia 9 listopada 2023 r. Nadleśniczy Nadleśnictwa G. przywrócił E. B. termin do wniesienia odwołania od protokołu nr [...] z dnia [...] lutego 2021 r. dotyczącego szacowania szkody łowieckiej. W postanowieniu zawarto pouczenie, że przysługuje od niego skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Pismem z dnia 8 marca 2024 r. Wojskowe Koło Łowieckie nr [...] w G. wniosło na opisane postanowienie skargę do tutejszego sądu,. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2) oraz na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie (pkt 3). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie organu w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, zatem postanowienie o charakterze wpadkowym, nie kończącym postępowania administracyjnego, wydane na podstawie art. 58 kodeksu postępowania administracyjnego (dalej jako: "k.p.a."). Zgodnie z treścią art. 59 § 1 zd.2 k.p.a. od postanowienie o odmowie przywrócenia terminu przysługuje zażalenie. W rozpoznawanej sprawie zapadło natomiast postanowienie o przywróceniu terminu, zatem jest to rozstrzygnięcie, na które zażalenie nie przysługuje, a co za tym idzie – również prawo do skargi zostało wyłączone. Biorąc pod uwagę, że zaskarżone postanowienie nie stanowi postanowienia kończącego postępowanie, a także rozstrzygającego sprawę co do istoty, należało uznać, iż skarga na tego rodzaju postanowienie organu nie jest dopuszczalna (art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a.). Na rozstrzygnięcie to nie może mieć również wpływu zawarcie błędnego pouczenia w zaskarżonym postanowieniu, w zakresie uprawnienia do złożenia skargi do sądu. W świetle art. 112 w zw. z art. 126 k.p.a. błędne pouczenie w postanowieniu co do prawa wniesienia środka zaskarżenia nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Stwierdzić jednak należy, że błędne pouczenie nie może kreować nowych praw dla strony postępowania, nieprzewidzianych w obowiązujących przepisach, a co za tym idzie, nie stwarza dla strony skarżącej prawa do złożenia zażalenia (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania, a następnie – skargi do sądu. Okoliczność błędnego pouczenia przez organ pozostaje zatem bez wpływu na dokonaną ocenę zaskarżonego postanowienia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.