II SA/Wr 392/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi Ogólnopolskiego Stowarzyszenia P. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 czerwca 2025 r. nr 689/2025 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie nielegalnej rozbudowy oraz użytkowania obiektu budowlanego, tj. stacji bazowej telefonii komórkowej postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 500,00 zł (pięćset złotych).

Pismem elektronicznym z dnia 4 sierpnia 2025 r. Ogólnopolskie Stowarzyszenie P. (dalej: strona skarżąca, Stowarzyszenie) wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 czerwca 2025 r. nr 689/2025 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie nielegalnej rozbudowy oraz użytkowania obiektu budowlanego, tj. stacji bazowej telefonii komórkowej spółki P. Sp. z o.o. w Ś., gmina P. Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2025 r., sygn. akt II SA/Wr 642/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił, na podstawie art. 220 § 3a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę Ogólnopolskiego Stowarzyszenia P. (dalej również: Stowarzyszenie, strona skarżąca) na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 czerwca 2025 r. nr 689/2025 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie nielegalnej rozbudowy oraz użytkowania obiektu budowlanego, tj. stacji bazowej telefonii komórkowej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że strona skarżąca, po jej wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentacji strony skarżącej, tj. KRS, do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł oraz do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruk skargi wniesionej w formie dokumentu elektronicznego w łącznej kwocie 6 zł, pomimo usunięcia pozostałych, wskazanych w wezwaniu braków, w zakreślonym terminie nie uiściła opłaty kancelaryjnej za wydruk skargi wniesionej w formie dokumentu elektronicznego. Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2026 r., sygn. akt II SA/Wr 642/25, Sąd uchylił ww. postanowienie z dnia 12 listopada 2025 r. w ramach autokontroli, uznając uchybienie proceduralne przy doręczaniu stronie skarżącej korespondencji w sprawie, w tym wezwania do usunięcia braków skargi, co w niniejszej sprawie nastąpiło drogą pocztową, podczas gdy w sprawie istniał obowiązek doręczenia stronie skarżącej korespondencji za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W związku z powyższym, skarga Stowarzyszenia z dnia 4 sierpnia 2025 r. została ponownie zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Wr 392/26. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego z dnia 5 czerwca 2026 r. wezwano stronę skarżącą drogą elektroniczną do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruk skargi wniesionej w formie dokumentu elektronicznego w łącznej kwocie 6 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 3a p.p.s.a.). Jednocześnie poinformowano stronę skarżącą, że w związku z wydanym na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. postanowieniem Sądu z dnia 17 kwietnia 2026 r., sygn. akt II SA/Wr 642/25, uchylającym postanowienie Sądu z dnia 12 grudnia 2025 r., sygn. akt II SA/Wr 642/25 o odrzuceniu skargi, sprawa ze skargi Ogólnopolskiego Stowarzyszenia P. z siedzibą w R. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 czerwca 2025 r. nr 689/2025 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie nielegalnej rozbudowy oraz użytkowania obiektu budowlanego, tj. stacji bazowej telefonii komórkowej, po uprawomocnieniu się ww. postanowienia z dnia 17 kwietnia 2026 r., jest w toku i została zarejestrowana ponownie pod sygnaturą II SA/Wr 392/26. Korespondencja elektroniczna, wysłana na adres ePUAP strony skarżącej w dniu 12 czerwca 2026 r., po powtórnym zawiadomieniu o możliwości odebrania tego pisma w dniu 20 czerwca 2026 r., w związku z brakiem odbioru przez stronę, została uznana za doręczoną po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia, tj. w dniu 27 czerwca 2026 r., zgodnie z urzędowym poświadczeniem doręczenia (k. 102 akt sądowych). Do dnia wydania niniejszego postanowienia wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruk skargi wniesionej w formie dokumentu elektronicznego nie zostało wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, sprzeciw od postanowienia, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jednocześnie stosownie do treści art. 235a p.p.s.a. opłatę kancelaryjną pobiera się również za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzane w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism. Należy zaznaczyć, że uiszczenie opłaty kancelaryjnej jest niezbędne w celu pokrycia przez stronę korzystającą ze środków komunikacji elektronicznej kosztów nadawania jej pismom tradycyjnej formy i przekazywania do pozostałych stron, które nie posługują się tymi środkami, zaś uchylenie się od tego obowiązku uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu. Zgodnie z art. 220 § 3a p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, od których pomimo wezwania nie została uiszczona opłata, o której mowa w art. 235a, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie strona skarżąca nie odebrała elektronicznej korespondencji zawierającej wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruk skargi wniesionej w formie dokumentu elektronicznego, wysłanej na adres ePUAP strony. Zgodnie z art. 74a § 6 p.p.s.a., w przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma. W przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (art. 74a § 8 p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że korespondencja zawierająca wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruk skargi wniesionej w formie dokumentu elektronicznego, w związku z brakiem odbioru elektronicznej przesyłki przez stronę skarżącą, pomimo powtórnego zawiadomienia o możliwości odebrania pisma w dniu 20 czerwca 2026 r. (co potwierdza znajdujące się w aktach urzędowe poświadczenie doręczenia – k. 102 akt sądowych), została uznana za doręczoną w dniu 27 czerwca 2026 r. (sobota). Jeżeli jednak ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W związku z tym, że ostatni dzień terminu przypadł na sobotę, termin do wykonania czynności wskazanej w wezwaniu zakończył się z upływem następnego dnia po dniach wolnych od pracy, tj. 6 lipca 2026 r. (poniedziałek). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że w zakreślonym terminie nie uiszczono opłaty kancelaryjnej za wydruk skargi wniesionej w formie dokumentu elektronicznego, pomimo stosownego wezwania i pouczenia o rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania wykonania wskazanej czynności. W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 220 § 3a p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Orzeczenie zwrotu w pkt II wydane zostało na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.