II SA/Wr 602/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 19 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. M. "T." w budynku przy ul. P. [...] we W. na decyzję Dolnośląskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej we Wrocławiu z dnia [...] 2022 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w sprawie przestrzegania przepisów przeciwpożarowych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Dolnośląski Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej we Wrocławiu decyzją z dnia [...]., nr [...], po rozpoznaniu odwołania W. M. "T." w budynku przy ul. P. 1 we W., od decyzji Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej nr [...] z dnia [...] 2022 r., odmawiającej zmiany decyzji nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Pismem z dnia 27 lipca 2022 r. W. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na powyższą decyzję. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie zaś z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na wnioskodawcy. Uzasadnienie wniosku powinno zatem odnosić się do konkretnych okoliczności odzwierciedlających możliwość zajścia zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., co powinno stać się przedmiotem oceny sądu. Ocena ta jest zatem możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku, która powinna być spójna i odnosząca się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. Co najmniej należałoby uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Brak uzasadnienia wniosku, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. uniemożliwia sądowi dokonanie oceny merytorycznej takiego wniosku. W rozpatrywanej sprawie, strona skarżąca wskazała, że wykonanie zaskarżonych decyzji aktualnie nie jest możliwe, albowiem wymaga zorganizowania zebrania właścicieli lokali tworzących skarżącą. Brak odpowiedniej uchwały upoważniającej zarząd skarżącej do zlecenia wykonania prac objętych zaskarżoną decyzją, uniemożliwia zawarcie odpowiednich umów. Podpisanie przez zarząd takiej umowy bez odpowiedniej uchwały będzie stanowiło o nieważności takiej umowy. W tym zakresie zdaniem pełnomocnika strony skarżącej, wykonanie zaskarżonych decyzji stanowi niebezpieczeństwo wyrządzenia właścicielom lokali tworzących skarżącą znacznej szkody. Argumentacja uzasadniająca wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwia Sądowi jakąkolwiek merytoryczną ocenę okoliczności, które mogłyby przemawiać za udzieleniem ochrony tymczasowej. W rezultacie Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej i dlatego też wniosek w tym przedmiocie nie został uwzględniony. Zaznaczyć jednak należy, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie oznacza oceny zasadności skargi. Ewentualna niezgodność decyzji administracyjnej z prawem, która co do zasady będzie przedmiotem oceny sądu w dalszym toku postępowania, jest kwestią niezależną od ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.