II SA/Wr 822/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Dominik Dymitruk po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2025 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi B. K. na czynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] października 2025 r. (nr [...]) w przedmiocie odmowy podjęcia działań nadzorczych i sprostowania nieprawidłowości w dokumentacji inwestycji drogowej postanawia: stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie

Pismem z dnia 21 października 2025 r. B. K. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na czynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] października 2025 r. (nr [...]) w przedmiocie odmowy podjęcia działań nadzorczych i sprostowania nieprawidłowości w dokumentacji inwestycji drogowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) właściwy do rozpoznania sprawy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działanie lub zaniechanie zostało zaskarżone. Wojewódzkie sądy administracyjne zobowiązane są zatem z urzędu przestrzegać swej właściwości miejscowej. Oznacza to, że przed oceną dopuszczalności skargi, sądy te w pierwszej kolejności zobowiązane są ustalić, czy są właściwe miejscowo do rozpatrzenia danej sprawy, a w przypadku, jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość obowiązany jest w myśl art. 59 § 1 p.p.s.a. przekazać sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Jak wynika z treści skargi oraz przekazanych Sądowi akt postępowania, skarżąca wniosła skargę na czynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad (dalej także: GDDKiA) uzewnętrznioną w piśmie z dnia [...] października 2025 r. (nr [...]) w przedmiocie odmowy podjęcia działań nadzorczych i sprostowania nieprawidłowości w dokumentacji inwestycji drogowej. Jak wynika z art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 889) Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad jest centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach dróg krajowych. Zgodnie z art. 18a ust. 1 tej ustawy, Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad realizuje swoje zadania przy pomocy Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. Stosownie zaś do art. 18a ust. 2 powołanej ustawy, w skład Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad wchodzą, z zastrzeżeniem ust. 3a, oddziały w województwach. Nie jest więc organem administracji Oddział Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad (jak również ani Dyrektor tego oddziału, ani też Rejon oraz Kierownik tego rejonu). Oddział GDDKiA (i działający w ramach oddziału Rejon) jest jedynie komórką organizacyjną Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, będącej centralnym urzędem administracji rządowej, obsługującym Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad (art. 18a ust. 1 i 2 ustawy o drogach publicznych oraz § 1,3 i 5 Statutu Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, stanowiącego załącznik do zarządzenia nr 5 Ministra Infrastruktury z dnia 29 marca 2002 r., w sprawie nadania statutu Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, Dziennik Urzędowy Ministra Infrastruktury Nr 3, poz. 8, z późn. zm.). Dyrektor Oddziału GDDKiA oraz jego Zastępca są jedynie pracownikami aparatu pomocniczego Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, wydającymi decyzje administracyjne bądź dokonującymi określonych czynności z upoważnienia GDDKiA. Powyższe oznacza, że tego rodzaju decyzja lub czynność stanowi de facto działanie ww. organu, jako centralnego organu administracji rządowej, a nie Dyrektora Oddziału bądź Jego Zastępcy (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2014 r., sygn. II OZ 1166/14; także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2008 r., sygn. akt II OSK 1548/07 i postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 29 października 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 913/12). Mając powyższe na uwadze, należało przyjąć, że skarżąca, wnosząc skargę na przedmiotową czynność, w sposób wadliwy skierował ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w sytuacji, w której kwestionowana czynność stanowi działanie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, na co zresztą wskazuje wprost pismo tego organu z dnia [...] października 2025 r., to właściwość sądu administracyjnego należy oceniać przy uwzględnieniu siedziby tego organu, która znajduje się w Warszawie. Stosownie zaś do treści § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2024 r. poz. 785), właściwym do rozpatrzenia sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Zgodnie zaś treścią art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji