II SAB/Gd 9/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2025 r. w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P. na bezczynność Burmistrza M. w przedmiocie sprawy dotyczącej ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko postanawia odrzucić skargę.

Z. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Burmistrza Miastka w sprawie dotyczącej ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko, wskazując na wcześniejsze złożenie skargi na bezczynność Burmistrza Miastka składane do Rady Miejskiej w Miastku i oświadczając, że Rada odrzuciła jego skargę. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 6 lutego 2025 r. wezwano skarżącego pismem z 7 lutego 2025 r. do usunięcia braku formalnego w terminie 7 dni od doręczenia wezwania poprzez podanie numeru PESEL, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 6 lutego 2025 r., odrębnym wezwaniem, wezwano skarżącego do wskazania w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem przedmiotowej skargi na bezczynność zwracał się do właściwego organu z ponagleniem. Oba wezwania doręczono skarżącemu 12 lutego 2025 r., zatem termin na usunięcie braków skargi upłynął 19 lutego 2025 r. W odpowiedzi na wezwanie skarżący w dniu 19 lutego 2025 r. (data stempla pocztowego) poinformował, że skarga na bezczynność opierała się na wezwaniu do burmistrza załączonym do skargi. Nadto skarżący występował wraz z innymi mieszkańcami na spotkaniach z burmistrzem i dysponuje nagraniami tych spotkań. Burmistrz jednak nie sporządzał dokumentacji z tych spotkań. Skarżący wskazał, że złożył skargę do Rady Miejskiej w Miastku na bezczynność Burmistrza. Skarżący nie usunął przy tym braku formalnego w postaci podania numeru PESEL. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935) – zwanej dalej p.p.s.a, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo strony powinno zawierać, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną (...). Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wobec stwierdzenia, że skarżący, prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków skargi, nie uzupełnił ich w terminie, który upłynął 19 lutego 2025 r., należało odrzucić skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Nadto w myśl art. 52 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Zgodnie zaś z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z kolei w myśl art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 775 – zwanej dalej k.p.a.) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność) lub postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Zgodnie z § 2 powołanego przepisu ponaglenie zawiera uzasadnienie. Środek ten jest wnoszony do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1) lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 2). Ponaglenie jest pismem, które – stosownie do art. 63 k.p.a. – powinno spełniać wymogi pisma w postępowaniu administracyjnym. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 28 października 2016 r., sygn. akt I OSK 125/15, CBOSA; orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie bowiem z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (aniżeli wskazane w punktach od 1 do 5a), wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Strona skarżąca w piśmie z 18 lutego 2025 r. wskazała, że zwracała się ze skargą na bezczynność Burmistrza do Rady Miejskiej w Miastku oraz ustnie na spotkaniach z Burmistrzem. W odpowiedzi na skargę Burmistrz wskazał, że skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu nie wnosił ponaglenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Strona nie wykazała zatem, że zwracała się z pisemnym ponagleniem do właściwego organu przed wniesieniem skargi, tym samym - nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., co czyni jej skargę niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i pkt 6 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.