II SAB/Gl 129/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 listopada 2025 r. sprawy ze skargi K.H. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Śląskiego w przedmiocie o udostępnienie akt postępowania dotyczącego udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Po uprzednim złożeniu ponaglenia K. H., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie zakresie udostępnienia mu akt administracyjnych. Domaga się w związku z tym: - zobowiązania Wojewody Śląskiego do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi; - przyznania skarżącemu na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. od organu sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., ewentualnie wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. w maksymalnej wysokości; - wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.; - zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że złożył wniosek o udostępnienie mu akt postępowania administracyjnego a do dnia złożenia skargi organ nie umożliwił pełnomocnikowi skarżącego zapoznania się z nimi. Odpowiadając na skargę Wojewoda Śląski wniósł o jej odrzucenie. Skarżący wystąpił w dniu 30 lipca 2021 r. z wnioskiem do Wojewody [...] o udzielnie mu zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W dniu 22 czerwca 2022 r. Wojewoda [...] przekazał wniosek strony do załatwienia Wojewodzie Śląskiemu. Decyzja została wydana w sprawie dnia 20 lipca 2023 r. Odnosząc się do zarzutów dotyczących niezałatwienia podania o udostępnienie akt sprawy nr [...], organ wskazał na okoliczność, że skarżący nigdy nie wystąpił do organu z wnioskiem o udostępnienie czy wgląd do akt sprawy postępowania administracyjnego w sprawie o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy, w związku z czym brak jest przedmiotu zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 – dalej "p.p.s.a.") "Sąd odrzuca skargę [...] jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne". Badanie przez sąd administracyjny dopuszczalności skargi polega w pierwszej kolejności na ocenie, czy istnieje jej przedmiot należący do zakresu kognicji sądu administracyjnego określonej w art. 3 § 2 i 3 oraz art. 5 p.p.s.a. Badaniu sądu podlega więc na wstępie istnienie przedmiotowej przesłanki zaskarżenia (dopuszczalności skargi w zakresie przedmiotowym), tzn. określenia czy na zaskarżoną formę działalności administracji publicznej lub jej zaniechania (bezczynności, przewlekłego prowadzenia postępowania) przysługuje skarga objęta zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 § 2 i 3 i art. 5 p.p.s.a. Jeżeli bowiem przewlekle prowadzone postępowanie uległo zakończeniu przed wniesieniem skargi, to zachodzi jej niedopuszczalność z innych przyczyn (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.), skoro przestaje istnieć przedmiot kontroli sądu administracyjnego. W takim przypadku prowadzenie kontroli sądowoadministracyjnej staje się niedopuszczalne, bo nie ma czego kontrolować. Rozstrzygana sprawa dotyczy bezczynności Wojewody Śląskiego w przedmiocie udostępnienia skarżącemu akt zakończonej sprawy administracyjnej. Jak jednak twierdzi organ, wniosek taki nigdy do niego nie wpłynął. Brak go również w przesłanych aktach administracyjnych. Warto wreszcie zwrócić uwagę, że zarówno w ponagleniu, jak i w skardze jest jedynie mowa, że skarżący "złożył wniosek o udostępnienie mu akt postępowania administracyjnego" – bez przybliżenia kiedy to nastąpiło, w jakiej formie i do kogo ów wniosek został złożony. Okoliczność złożenia takiego wniosku nie została nawet uprawdopodobniona. W konsekwencji należy uznać, że skarga nie jest dopuszczalna ze względu na brak przedmiotu zaskarżenia. Biorąc pod uwagę powyższe, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. ----------------------- i) -2-