II SAB/Gl 133/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, , , po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.H. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta B. w przedmiocie wniosku o świadczenie pielęgnacyjne p o s t a n a w i a: odrzucić skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 14 maja 2024 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II SAB/Gl 51/24, oddalił skargę M.H. (dalej: "skarżąca") na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta B. w przedmiocie wniosku o świadczenie pielęgnacyjne. W treści tej skargi skarżąca wyjaśniła, że owa bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania dotyczy wniosku z dnia 2 sierpnia 2023 r. Z kolei pismem z dnia 14 maja 2024 r. (data stempla pocztowego) skarżąca złożyła kolejną skargę dotyczącą bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania Prezydenta Miasta B. w zakresie rozpoznania wniosku z dnia 2 sierpnia 2023 r. o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na przesłankę wynikającą z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę w przypadku, gdy sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Zauważyć zatem przyjdzie, że skarżąca wniosła już w przeszłości skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta B. w przedmiocie wniosku z dnia 2 sierpnia 2023 r. o świadczenie pielęgnacyjne. W sprawie tej, tut. Sąd wydał już wyrok, który jeszcze nie jest prawomocny. Nadto, analiza akt niniejszej sprawy oraz sprawy prowadzonej pod sygn. akt II SAB/Gl 51/24 wskazuje zarówno na tożsamość podmiotu, jak i przedmiotu sprawy, bowiem dotyczą one rozpoznania tego samego wniosku. W związku z tym wniesioną skargę, jako naruszającą zasadę res iudicata, należało uznać za niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.