II SAB/Gl 208/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Kędzierska po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. D. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie przekazania wniosku o pobyt czasowy postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.

Pismem z dnia 17 listopada 2025 r. H. D. (dalej: skarżąca) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie przekazania wniosku o pobyt czasowy. W związku z przekazaniem przez Wojewodę Śląskiego pismem z dnia 19 listopada 2025 r., zgodnie z właściwością miejscową, wniosku skarżącej o udzielenie jej zezwolenia na pobyt czasowy Wojewodzie Pomorskiemu, wezwano skarżącą do wskazania, czy podtrzymuje skargę z dnia 17 listopada 2025 r. na bezczynność Wojewody Śląskiego w sprawie przekazania wniosku o pobyt czasowy - w terminie 7 dni - pod rygorem uznania, że nie podtrzymuje skargi. W dniu 27 stycznia 2026 r. wpłynęło pismo organu, do którego dołączono oświadczenie skarżącej z dnia 9 grudnia 2025 r. o cofnięciu skargi w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Na postawie art. 161 § 1 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W przedmiotowej sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek niedopuszczalności cofnięcia skargi. Powyższe uzasadniało umorzenie postępowania sądowego. Wobec tego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.