II SAB/Ke 145/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Armański po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Nagłowicach w przedmiocie zasiłku celowego na pokrycie kosztów zakupu leków na luty 2026 r. p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.

W dniu 15 czerwca 2026 r. M. P. (dalej "strona") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Nagłowicach w przedmiocie zasiłku celowego na pokrycie kosztów zakupu leków na luty 2026 r. W odpowiedzi na skargę organ podał, że 20 lutego 2026 r. strona, działając za pośrednictwem systemu e-doręczeń, złożyła do GOPS w Nagłowicach wniosek o sfinansowanie zakupu leków. Po przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego została wydana decyzja z 23 marca 2026 r., przyznająca zasiłek celowy z przeznaczeniem na pokrycie kosztów zakupu leków za luty 2026 r. w wysokości 242,00 zł, która została tego samego dnia wysłana wnioskodawcy poprzez system e-doręczenia. Wypłata zasiłku nastąpiła 25 marca 2026 r. na konto bankowe strony. Skarżący złożył odwołanie od tej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach, które następnie utrzymało w mocy decyzję I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", uprawniony jest do orzekania w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.) oraz skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 9). Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (aniżeli wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W niniejszym przypadku przeszkodę do merytorycznego rozpoznania sprawy stanowi, zdaniem Sądu, okoliczność wniesienia skargi na bezczynność organu już po załatwieniu przez organ wniosku z 20 lutego 2026 r. W uchwale z 22 czerwca 2020 r. o sygn. II OPS 5/19 (dostępnej na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl), podjętej w składzie 7 sędziów, Naczelny Sąd Administracyjny wyraził stanowisko, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (tj. stwierdzenia, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania). Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 7 marca 2022 r. o sygn. II OPS 1/21 (dostępnej jak wyżej), przesądził, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W uzasadnieniu tej uchwały wskazano, że za inną przyczynę niedopuszczalności skargi, nawet po uprzednim złożeniu ponaglenia do organu administracji w toku postępowania administracyjnego, należałoby uznać okoliczność braku przedmiotu skargi w chwili jej wniesienia, rozumianego jako przewlekłość niedającą się już usunąć ze względu na rozstrzygnięcie sprawy przez organ administracji w sposób kończący postępowanie administracyjne. Nie jest już bowiem możliwe osiągnięcie celu skargi, którym jest rozstrzygnięcie sprawy, skoro organ dokonał już takiego rozstrzygnięcia. W obu przywołanych uchwałach jasno wskazano więc, że zakończenie postępowania administracyjnego przed wniesieniem skargi na bezczynność (przewlekłe prowadzenie postępowania) uniemożliwia jej rozpoznanie. Sąd nie może w takiej sytuacji badać, czy przed zakończeniem sprawy organ był bezczynny (prowadził postępowanie w sposób przewlekły). Stanowisko wyrażone w obu przywołanych wyżej uchwałach Sąd orzekający w sprawie podziela i przyjmuje jako własne. W rozpatrywanym przypadku przedmiotem skargi jest bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Nagłowicach w przedmiocie zasiłku celowego na pokrycie kosztów zakupu leków na luty 2026 r. Jak wynika z akt administracyjnych oraz odpowiedzi na skargę, 20 lutego 2026r. skarżący za pośrednictwem systemu e-doręczeń złożył do GOPS w Nagłowicach wniosek o sfinansowanie zakupu leków. Ponieważ skarżący przebywał w schronisku dla osób bezdomnych w Kielcach, organ wystąpił do MOPR w Kielcach o przeprowadzenie wywiadu środowiskowego. Wywiad ten organ uzyskał 23 marca 2026 r. i w tym samym dniu wydał decyzję przyznającą zasiłek celowy z przeznaczeniem na pokrycie kosztów zakupu leków za luty 2026 r. w wysokości 242,00 zł, która to decyzja tego samego dnia została stronie wysłana poprzez system e-doręczenia, a wypłata zasiłku nastąpiła 25 marca 2026 r. na jej konto bankowe. Wobec powyższego mając na uwadze przedstawione na wstępie rozważania prawne należy uznać, że w stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy, na datę wniesienia skargi – 15 czerwca 2026 r. – Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Nagłowicach nie był bezczynny, gdyż 23 marca 2026 r. wydał decyzję przyznającą żądane świadczenie i je wypłacił. Tym samym, skoro sprawa z wniosku złożonego 20 lutego 2026 r. o przyznanie zasiłku celowego z przeznaczeniem na pokrycie kosztów zakupu leków za luty 2026 r. została załatwiona przed wniesieniem skargi, gdyż organ 23 marca 2026 r. wydał decyzję w tym przedmiocie, skargę jako niedopuszczalną z powodu braku przedmiotu zaskarżenia należało odrzucić – o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.