II SAB/Kr 84/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Paweł Darmoń (spr.) Sędziowie po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. F. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Małopolskiego w przedmiocie umożliwienia stronie zapoznania się z materiałem dowodowym w postępowaniu [...] postanawia: 1. skargę odrzucić; 2. zwrócić skarżącemu A. F. uiszczony wpis w kwocie 100 zł (sto złotych)

Pismem z dnia 3 stycznia 2025 r. (data wpływu do organu: 18 marca 2025 r.) oraz z dnia 14 stycznia 2025 r. (data wpływu do organu: 17 marca 2025 r.) A. F. wniósł skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Małopolskiego w sprawie rozpoznania jego wniosków i wezwań (o zapoznanie się z sześcioma decyzjami o pozwoleniu na budowę i mapą własnościową) w postępowaniu prowadzonym pod znakiem: [...]. W związku z tym skarżący wniósł o: 1) stwierdzenie, że Wojewoda Małopolski dopuścił się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania o charakterze rażącego naruszenia prawa w postępowaniu znak [...]; 2) ukaranie dyscyplinarne urzędników winnych naruszenia prawa - winnych zaistniałej bezczynności; 3) przyznanie mu od Wojewody Małopolskiego sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; 4) zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący podtrzymał swoje stanowisko w sprawie oraz wniosek o umożliwienie mu zapoznania się z sześcioma decyzjami wymienionymi w pismach z dnia 14 września 2024 r. i 16 października 2024 r. oraz z mapą własnościową z naniesionymi obiektami budowlanymi, wzniesionymi w oparciu o te decyzje – nie później niż do dnia 20 lutego 2025 r. Pismami z dnia 10 kwietnia 2025 r. znak: [...] i [...], stanowiącymi odpowiedź na pisma z dnia 14 września 2024 r. i 16 października 2024 r., Wojewoda Małopolski poinformował skarżącego, że wymienione w tych pismach decyzje nie zostały wydane przez ten organ i nie znajdują się w jego posiadaniu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że sprawa prowadzona pod znakiem [...] dotyczyła wniosku skarżącego z dnia 9 grudnia 2024 r. o wstrzymanie egzekucji administracyjnej obowiązku o charakterze niepieniężnym, prowadzonej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem, wobec skarżącego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 31 lipca 2019 r. W dniu 4 marca 2025 r. znak: [...] Wojewoda Małopolski wydał decyzję, którą odmówił wstrzymania w/w egzekucji administracyjnej. Organ wskazał, że złożone przez skarżącego pisma z dnia 14 września 2024 r. i 16 października 2024 r. wpłynęły do Kancelarii Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie w dniu 17 marca 2025 r., a skarga na bezczynność złożona została przez skarżącego w tym samym dniu, tj. l7 marca 2025 r. oraz w dniu następnym, tj. 18 marca 2025 r. Pisma te wpłynęły więc już po zakończeniu sprawy decyzją administracyjną z dnia 4 marca 2025 r. znak: [...], a w dniu 10 kwietnia 2025 r. skarżący otrzymał od organu odpowiedź na ww. pisma. Zdaniem organu, w świetle powyższego zestawienia dat, zarzuty skarżącego o bezczynności, czy przewlekłości organu w odpowiedzi na w/w pisma, czy w samej sprawie spod znaku [...] są bezpodstawne. Skargę należało odrzucić, jako niedopuszczalną. Celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej, jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności lub przewlekłości postępowania. Stąd też za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność lub przewlekłość wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego i wydaniu decyzji kończącej postępowanie. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego. Zakończenie postępowania, którego sposób prowadzenia jest skarżony, skutkuje ustaniem stanu podlegającego kontroli sądowej tj. stanu bezczynności (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r. sygn. II OPS 5/19). Skoro zatem skarga na bezczynność wpłynęła do Sądu po wydaniu przez Wojewodę Małopolskiego decyzji z dnia 4 marca 2025 r znak; [...] (co nie było przez skarżącego kwestionowane),to jej wydanie stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2024.935 t.j. z dnia 2024.06.26), co prowadzi do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. Dodatkowo stwierdzić należy, że Wojewoda Małopolski realizując obowiązek z art. 9 k.p.a. poinformował skarżącego, że wymienione przez skarżącego w jego pismach decyzje nie znajdują się w posiadaniu organu.