II SAB/Łd 99/25

Dnia 30 lipca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Grosińska – Grzymkowska po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Aleksandrowa Łódzkiego w przedmiocie przyznania zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę. dc

E. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Aleksandrowa Łódzkiego w przedmiocie przyznania zasiłku celowego. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 lipca 2025 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572, dalej również jako: "k.p.a.") przed wniesieniem skargi do sądu. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej w dniu 18 lipca 2025 r. W dniu 25 lipca 2025 r. E. P. złożyła w Sądzie pismo, w którym wskazała, iż "wnosi niniejszym podaniem o ponaglenie spraw (...) ze względu na opieszałość w otrzymaniu należnych jej zasiłków". W piśmie tym nie wykazała, aby wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi ponaglenie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Aleksandrowa Łódzkiego przed wniesieniem skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Stosownie zaś do treści art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje zatem przez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Jak trafnie wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a. (por. postanowienie WSA w Łodzi z 5 lipca 2024 r., sygn. II SAB/Łd 71/24 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: "www.orzeczenia.nsa.gov.pl"). Przyjąć zatem należy, że wykazanie wniesienia ponaglenia jest wymogiem formalnym skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji. Natomiast jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący na mocy art. 49 § 1 p.p.s.a. wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie czyniła zadość opisanym powyżej wymaganiom, wobec czego skarżąca została wezwana do usunięcia jej braków formalnych poprzez złożenie dowodu wyczerpania trybu określonego w art. 37 k.p.a. pod rygorem jej odrzucenia. Skarżąca wprawdzie w wyznaczonym przez Sąd terminie złożyła pismo, w którym "wniosła o ponaglenie spraw", jednakże nie sposób uznać, aby w ten sposób skutecznie usunęła braki formalne skargi. E. P. winna bowiem złożyć ponaglenie do organu administracji wyższego stopnia niż organ, przed którym toczy się postępowanie, nie zaś do Sądu, a ponadto uczynić to przed wniesieniem skargi. Przyjąć zatem należy, że skarżąca nie usunęła braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, który upływał z dniem 25 lipca 2025 r., co z kolei uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a. odrzucił skargę, o czym orzekł w postanowieniu. ds