II SAB/Ol 61/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Z. w przedmiocie przywrócenia poprzedniego stanu wód lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom w wyniku spływu wód opadowych postanawia odrzucić skargę. WSA/post. 1 – sentencja postanowienia

J. S., we wniesionym sprzeciwie od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego Elblągu z 24 kwietnia 2025 r. uchylającej decyzję Burmistrza Z. z 31 stycznia 2025 r. w sprawie przywrócenia poprzedniego stanu wód lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom w wyniku spływu wód opadowych, zarzucił bezczynność i przewlekle prowadzenie postępowania przez Burmistrza Z., wskazując że organ ten rozpatruje sprawę od 2019 r. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z 29 maja 2025 r. skarżący został wezwany do nadesłania, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, dokumentu potwierdzającego złożenie ponaglenia do organu wyższej instancji na niezałatwienie sprawy w terminie. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 4 czerwca 2025 r. W zakreślonym terminie skarżący nie nadesłał żądanego dokumentu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z kolei art. 52 § 2 p.p.s.a. określa, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Stosownie do art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Przy czym zgodnie z art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. W niniejszej sprawie skarga dotyczy przewlekłości i bezczynności Burmistrza w rozpoznaniu sprawy dotyczącej przywrócenia poprzedniego stanu wód lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom w wyniku spływu wód opadowych. Zatem ponaglenie należało wnieść do organu wyższego stopnia, jakim w tym przypadku jest właściwe miejscowo Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Wniesienie ponaglenia jest bowiem wymogiem formalnym warunkującym możliwość wniesienia skargi na przewlekłość lub bezczynność organu do sądu administracyjnego, a jego niespełnienie skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.