II SAB/Po 125/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu 11 czerwca 2025 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi C. W. na bezczynność Wojewody w przedmiocie wydania zezwolenia na pracę cudzoziemca postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 9 kwietnia 2025 r. spółka C. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Wojewody w postępowaniu dotyczącym udzielenia zezwolenia na pracę cudzoziemca D. S.. Zarządzeniem z 30 kwietnia 2025 r. Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Kolejnym zarządzeniem z 30 kwietnia 2025 r. wezwano skarżącą o uzupełnienie braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do jej reprezentowania w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania w powyższym przedmiocie doręczono 15 maja 2025 r. W wyznaczonym terminie, który upływał 22 maja 2025 r., nie został uiszczony należny wpis od skargi ani nie uzupełniono jej braku formalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a takim pismem jest skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jak wynika z art. 220 § 1 ab initio P.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. skarżąca spółka wezwana została do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym terminie należny wpis nie został uiszczony. W konsekwencji uznać trzeba, iż skarżąca nie uzupełniła braków fiskalnych. Zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który przewiduje, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. W myśl art. 29 P.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 tej ustawy, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z kolei z treści art. 28 § 1 P.p.s.a. wynika, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Dokument wykazujący umocowanie do działania za poszczególne podmioty, powinien być zatem złożony przy pierwszej czynności w sprawie, a więc przy wniesieniu skargi. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje zgodnie z art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., pod rygorem jej odrzucenia. W sprawie skarżąca spółka została wezwana do uzupełnienia powyższego braku formalnego. Także ten brak nie został jednak w wyznaczonym terminie uzupełniony. Spółka nie przedłożyła oryginału lub odpisu pełnego z KRS. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.