II SAB/Sz 118/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. na bezczynność Burmistrza Wolina w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo postanawia: odrzucić skargę

E. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta w sprawie udzielenia odpowiedzi na pismo z dnia 22 września 2021 r. w którym zwrócił się o podanie normy prawnej uzasadniającej zmianę organizacji ruchu drogowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Na wstępie wyjaśnić należy, że badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedzone być musi sprawdzeniem, czy sprawa będąca jej przedmiotem podlega kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego, czy skargę wniósł uprawniony podmiot oraz czy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w ustawowym terminie. Krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi określa art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią tego przepisu, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić – co do zasady – podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Kryterium "interesu prawnego" ma zatem charakter materialnoprawny. Innymi słowy interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego obowiązku. Akt, czynność lub bezczynność organu administracji musi dotyczyć interesu prawnego skarżącego, który musi być własny, indywidualny i oparty o konkretny przepis prawa powszechnie obowiązującego. Mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej. W rozpoznawanej sprawie skarżący E. M. nie posiada przymiotu strony, bowiem nie był stroną postępowania administracyjnego. Z akt sprawy wynika bowiem, że w trakcie postępowania działał on wyłącznie jako pełnomocnik A. J. [...], w imieniu którego składał do organu pismo z dnia 22 września 2021 r. i w rozpoznaniu którego domaga się stwierdzenia bezczynności organu. Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że skarżący E. M. nie był stroną postępowania administracyjnego dotyczącego udzielenia odpowiedzi na pismo z dnia 22 września 2021 r., a więc nie posiada legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W tej sytuacji skarga, wniesiona przez podmiot niemający legitymacji do jej wniesienia, jest niedopuszczalna i obliguje Sąd do jej odrzucenia. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. U Z A S A D N I E N I E E. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta w sprawie udzielenia odpowiedzi na pismo z dnia 22 września 2021 r. w którym zwrócił się o podanie normy prawnej uzasadniającej zmianę organizacji ruchu drogowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Na wstępie wyjaśnić należy, że badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedzone być musi sprawdzeniem, czy sprawa będąca jej przedmiotem podlega kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego, czy skargę wniósł uprawniony podmiot oraz czy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w ustawowym terminie. Krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi określa art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią tego przepisu, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić – co do zasady – podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Kryterium "interesu prawnego" ma zatem charakter materialnoprawny. Innymi słowy interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego obowiązku. Akt, czynność lub bezczynność organu administracji musi dotyczyć interesu prawnego skarżącego, który musi być własny, indywidualny i oparty o konkretny przepis prawa powszechnie obowiązującego. Mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej. W rozpoznawanej sprawie skarżący E. M. nie posiada przymiotu strony, bowiem nie był stroną postępowania administracyjnego. Z akt sprawy wynika bowiem, że w trakcie postępowania działał on wyłącznie jako pełnomocnik A. J. Trochimczuka, w imieniu którego składał do organu pismo z dnia 22 września 2021 r. i w rozpoznaniu którego domaga się stwierdzenia bezczynności organu. Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że skarżący E. M. nie był stroną postępowania administracyjnego dotyczącego udzielenia odpowiedzi na pismo z dnia 22 września 2021 r., a więc nie posiada legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W tej sytuacji skarga, wniesiona przez podmiot niemający legitymacji do jej wniesienia, jest niedopuszczalna i obliguje Sąd do jej odrzucenia. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.